هنروتجربه:مرتضی فرشباف حضورنداشتن آثاری که پروانه ویدئویی دارند در جشنواره‌هایی هم‌چون فجر را خودزنی سینمای ما توصیف کرد و گفت که این سازوکار مسیرهای پیجیده‌تری را برای ورود جوان‌ترها به جمع فیلم‌سازها ایجاد می‌کند.

مرتضی فرشباف فیلم‌های بلند داستانی «سوگ» و «بهمن» را درکارنامه دارد که هردو در سینماهای هنروتجربه اکران شدند. او امسال هم با فیلم «تومان» در بخش سودای سیمرغ سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر شرکت کرده است.با فرشباف درباره «تومان» گفت‌وگویی کرده‌ایم که به زودی منتشر می‌شود.دربخشی از این گفت‌وگو  نظرش را درباره بحث‌هایی که هرساله همزمان با جشنواره فیلم فجر درباره پروانه ویدئویی و سینمایی مطرح می‌شود، پرسیدیم:«به‌نظرم مدت‌هاست وقتی فیلمی با دوربین ۳۵ ساخته نمی‌شود، پروانه ساخت ۳۵ میلی‌متری و ویدئویی هم معنای ماهوی خود را از دست داده است. انگار فضایی است برای این‌که فیلم‌سازان جوان‌تر از طرف وزارت ارشاد و سینمادارها مسیر پیچیده‌تری را برای ورود به جمع فیلم‌سازان به رسمیت شناخته شده طی کنند».

او درباره آسیب‌هایی که ممکن است از این طریق به کارگردان‌ها وارد شود،به سایت هنروتجربه گفت:« این موضوع توجیه منطقی ندارد چون فیلم‌سازهای جوان مهم‌ترین امیدواری‌های یک جامعه هنری هستند برای عبور از کلیشه‌ها و موانعی که به‌نظر می‌رسد غیرممکن باشند چراکه آن‌ها این جسارت و جاه‌طلبی را دارند که مسیرهای ناآزموده را امتحان کنند. به همین خاطر بیشترین حمایت باید از آن‌ها صورت بگیرد اما متاسفانه در سیستم فیلم‌سازی ما این مسیر برعکس است. یعنی هرچقدر فیلم‌های بیشتری ساخته باشید گرفتن پروانه ساخت و پروانه سینمایی برایتان آسان‌تر است و انگار وقتی در ابتدای راه قرار دارید، یک مزاحم هستید. این حالت روانی باید از روی فیلم‌سازهای جوان‌مان که در عرصه فیلم کوتاه کارهای درخشان‌شان را می‌بینیم، برداشته شود».

فرشباف سپس به ذکر مثالی پرداخت:«دلیلی ندارد فردی مانند کاوه مظاهری که فیلم «روتوش» او تا مرحله آخر اسکار رفته و در جشنواره‌های مختلف دیده شده است، به دلیل داشتن پروانه ویدئویی از تجربه حضور در جشنواره فجر محروم بماند. این یکجور خودزنی سینمای ماست و خوب است که بتوانیم راه حلی برای این مسئله پیدا کنیم و این موانع بدون کارکرد از جلوی راه برداشته شود، حداقل اگر کمکی نمی‌کنیم».