هنروتجربه: مجید برزگر حضور چند فیلم از جنس فیلم‌های خود را در جشنواره فیلم فجر را اتفاق خوبی می‌داند.

مجید برزگر که با فیلم «ابربارانش گرفته» برای اولین بار در بخش سودای سیمرغ جشنواره فیلم فجر حضور دارد، با تاکید این نکته که داستان فیلم واقعی نیست به ایلنا توضیح داد:«بعد از ساخت فیلم «یک شهروند کاملا معمولی» چند فیلم‌نامه نوشتم و بعد طرحی نوشتم به نام «رعد و برق بی‌باران» که براساس آن فیلم‌نامه «ابر بارانش گرفته بود» شکل گرفت. البته فیلم‌نامه این فیلم با آرمان خوانساریان نوشته شد و حدود یک سال نگارش آن طول کشید. شاید موضوع اصلی که باعث شد این فیلم را بسازم خبر خودکشی چهار خواهر در نظام‌آباد بود. این موضوع ذهنم را درگیر کرد. خبرِ کوتاه و تکان دهنده‌ای بود برایم. اینکه چرا و در چه شرایطی به زندگی خود پایان می‌دهیم. آیا ما حق داریم به زندگی خود پایان دهیم؟ و در تحقیقاتم حتی به این موضوع برخوردم که در برخی بیمارستان‌ها با قطع داروها و تزریق مسکن‌ها، درد و عذاب و رنج بیماران لاعلاج را کم می‌کنند».

و درباره نام فیلم هم گفت:«خب، تکه‌ای از شعر نیماست. در خانه‌ام ابری‌ست. بغض و شاعرانگی دارد که فکر کردم برای فیلم مناسب است. البته که آقای شمیم بهار داستان کوتاهی به همین نام دارند که این فیلم ربطی به آن قصه ندارد و هر دو در حقیقت از نیما وام گرفته‌ایم».

 در بخش دیگری از این گفت‌وگو برزگر در پاسخ به سوالی که از چرایی پرداختن به احوالات شخصی انسان‌ها در این فیلم می‌پرسید،پاسخ داد:«هر فیلمی که ساختم براساس شرایط روز بود. مثلا فیلم پرویز واکنش به یک دوره از شرایط اجتماعی بود و من باید این مراحل را رد می‌کردم و در این فیلم نخواستم شرایط اجتماعی را بررسی کنم. یکی از دلایل آن این است که گمان می‌کنم امروز سینمای اجتماعی ما به مرزی از اشباع رسیده است. سینمای اجتماعی می‌خواهد مسائل و مشکلاتی را مطرح کند که خوب هم هست اما این حجم و بعضی تحلیل‌ها راستش به نظرم در حد همان فیلم‌ها می‌ماند. به همین دلیل در فیلم آخرم سعی کردم فضای تازه‌ای را تجربه کنم که شاید به فیلم‌های کوتاهم نزدیک‌تر باشد اما و بالاخره فیلمی‌ست همراه با دغدغه‌هایم».

او هم‌چنین درباره حضور نداشتن بازیگران شناخته شده در فیلم‌هایش عنوان کرد:«استفاده از بازیگران کمتر شناخته شده اغلب این فرصت را برای من و آن‌ها مهیا می‌کند که بتوانیم آزادانه‌تر شکلی از بازیگری را تجربه کنیم. ضمن اینکه می‌توانیم کمی بی‌واسطه‌تر با تماشاگر ارتباط بگیریم. البته که بازیگران این فیلم بازیگران توانایی هستند و در حوزه‌هایی مثل تئاتر و سینما باتجربه‌اند. خانم نازنین احمدی بازیگر بسیار خوبی هستند که پذیرفتند این شکل از بازیگری را تجربه کنند. یا آقای ثانی‌فر که همیشه خوبند و اینجا در این مسیر با من همراه شدند. هم‌چنین مزدک میرعابدینی و دیگر دوستان و همکارانم. نکته دیگر فرصت کار و احیانا معرفی بازیگران تازه هم هست. برای من همیشه این یک فرصت و امکان است و البته معنی‌اش این نیست که هیچ وقت با بازیگران شناخته شده‌تر نمی‌شود و نباید کار کرد. هر فیلمی حدود خودش را تعریف می‌کند. با همه احترامی که برای بازیگران حرفه‌ای سینما قائلم اما به نظرم برای مدل فیلم‌هایی که من می‌سازم چهره‌های تازه می‌توانند طراوتی به فیلم بدهند. از سوی دیگر وظیفه دارم تا چهره‌های جدید را معرفی کنم. یکی از مشکلات ما در سینما این است که تا حضور  زوجی در یک فیلم موفق می‌شود همه می‌خواهند آن را تکرار کنند و مخاطب را خسته می‌کنند و ساخت فیلم‌هایی مانند «ابر بارانش گرفته» ایجاد فرصت برای بازیگرانی است که کمتر دیده می‌شوند و البته این کار بسیار سخت است برای همین انتخاب همین بازیگران، ماه‌ها طول می‌کشد.

برزگر در پایان در مورد  پیش‌بینی‌اش از حضور در جشنواره فیلم فجر هم گفت:« واقعیت این است که چنین تصوری نداشتم. سه فیلم قبلی من در بخش اصلی جشنواره فیلم فجر حضور نداشتند و هیات انتخاب امسال چند فیلم را از جنس فیلم‌هایی هم‌چون «ابر بارانش گرفته» انتخاب کردند که اتفاق خوبی است. در سال‌های گذشته تمام فیلم‌ها مربوط به جریان اصلی و گیشه بودند که در آن بازیگران شناخته سینما حضور داشتند. برای این فیلم سخت کار کردیم. با بودجه‌ای محدود، بسیار محدود و تعداد روز بسیار محدود. اما به نظرم در فیلم‌برداری، طراحی صحنه و لباس و بازیگران فیلم نتیجه قابل قبول در همین مدل از فیلم‌سازی گرفتیم. از همه همکارانم در تولید و بخش‌های دیگر مثل جلوه‌های ویژه بصری، جلوه‌های ویژه میدانی، گروه کارگردانی و بقیه تا همیشه ممنونم».