هنروتجربه-سعید حضرتی: آثار مستند به جهت لحن صریح و بدون واسطه‌ای که دارند بر لبه باریکی حرکت می‌کنند و نیازمند نگاهی تیزبین و بی طرفانه‌ هستند تا واقعیت را بدون هیچ فیلتر و عنصر مزاحمی به نمایش بگذارند. فیلم مستند به دنبال کشف و روایت یک واقعیت است و برای بیان دقیق این روایت، با فاصله از عنصر خیال و تصور حرکت می‌کند که همین واقعی بودن بهانه خوبی‌ است برای پیگیری و جذب شدن. حضور سینمای مستند در جشنواره فیلم فجر، ارائه فیلم‌های مستند در شرایطی منصفانه و مطلوب، همراه با فراهم آوردن موقعیتی مناسب برای دسترسی مخاطبان جشنواره فجر به این آثار، به مرور پیشرفت سینمای مستند و همراهی بیشتر با این جریان را به ارمغان خواهد آورد. با فرزاد خوشدست درباره اکران فیلم‌های مستند و اهمیت و مقایسه فیلم‌های مستند با فیلم‌های بلند داستانی در سی‌وهشتمین دوره جشنواره فیلم فجر گفت‌وگویی کرده‌ایم.«خط باریک قرمز» تاکنون موفق به دریافت جوایزی چون بهترین فیلم «هنروتجربه»، بهترین فیلم با موضوع آسیب‌های اجتماعی، بهترین فیلم‌برداری و نیز جایزه ویژه سیزدهمین جشنواره «سینماحقیقت» شده‌است.

فرزاد خوشدست در ابتدا درباره ساعت اکران فیلم‌های مستند در سینمای رسانه‌ها گفت: «سانس‌های اکران فیلم‌های مستند بسیار شلخته و غیرمنظم و بی‌برنامه است.نه تنها راس ساعت پخش نمی‌شود بلکه بلندگوی پردیس ملت حتی اعلام نمی‌کند که فلان فیلم مستند اکران می‌شود تا اهل رسانه و مخاطبان وارد سالن سینما شوند.از همه مهم‌تر ساعت بد اکران و بی‌برنامگی اکران فیلم‌های مستند و کوتاه است. فیلم خودم یعنی «خط باریک قرمز» در روز دوم جشنواره در پردیس چارسو اکران داشته و خودم از این موضوع بی‌اطلاع بوده‌ام».

معتقدم وقتی کلیت جشنواره فجر و نگاه  مدیریتی و مدیران به سینمای مستند از پایه اشتباه است بحث بلیت فروشی جانبی و صحبت درباره آن اشتباه است.باید شوق دیدن را در مخاطب زنده کرد تا او به تماشای این جنس از فیلم‌ها علاقه نشان دهد

خوشدست با اشاره به کیفیت بالای فیلم‌های مستند اضافه کرد:«اساسا در سینمای رسانه‌ها به هیچ عنوان به برگزاری نشست و نقد و بررسی فیلم‌های مستند و کوتاه اهمیتی داده نمی‌شود، در حالی که بسیاری از فیلم‌های بلند داستانی فیلم‌های قابل بحثی نیستند اما از این امکان برخوردار هستند.این در حالی است که تعداد زیادی از فیلم‌های مستند به شدت فیلم‌های خوش ساخت و قابل بحثی هستند. این بی‌تفاوتی برمی‌گردد به عدم شناخت برگزارکنندگان جشنواره فجر که هیچ شناختی از فیلم‌های مستند و جهان‌بینی و اهمیت این‌گونه فیلم‌ها ندارند و می‌شود گفت این فیلم‌ها را حتی تماشا هم نکرده‌اند».

او افزود:«فیلم‌های مستند و کوتاه در جشنواره فیلم فجر سر بریده شده‌اند که قطعا به آینده این‌گونه فیلم‌ها لطمه وارد می‌کنند.این ندیده شدن به اکران عمومی فیلم‌ها هم صدمه وارد می‌کند.فیلم «خط باریک قرمز» که قرار است تا دو ماه آینده اکران عمومی آن آغاز شود هم از این قاعده مستثنا نیست. در سال‌های آینده حتما باید تجدیدنظر اساسی و کلی صورت بگیرد تا شاهد این‌گونه اتفاقات نباشیم».

کارگردان مستند سینمایی «خط باریک قرمز»عنوان کرد:«وقتی تبلیغات برای این‌گونه فیلم‌ها اساسا به شکل درستی صورت نمی‌گیرد، صحبت کردن از بلیت فروشی آن هم بحثی حاشیه‌ای و اشتباه است.با توجه به اینکه امسال برای اولین‌بار در جشنواره سینما حقیقت بلیت فروشی صورت گرفت،دیدیم که با تبلیغات درست و موثر بحث بلیت فروشی جواب داد و مخاطبان مستند را علاقه‌مند به دیدن فیلم‌ها کرد.«خط باریک قرمز» هم در هر بار اکران در جشنواره سینما حقیقت مملو از جمعیت بود.»

کارگردان مستند «زنی که نام ندارد» ادامه داد:«معتقدم وقتی کلیت جشنواره فجر و نگاه  مدیریتی و مدیران به سینمای مستند از پایه اشتباه است بحث بلیت فروشی جانبی و صحبت درباره آن اشتباه است.باید شوق دیدن را در مخاطب زنده کرد تا او به تماشای این جنس از فیلم‌ها علاقه نشان دهد».

خوشدست در پاسخ به سوالی درباره مقایسه کیفیت فیلم‌های مستند وفیلم‎های بلند داستانی توضیح داد:«با قطعیت می‌گویم که تعداد تناسبی فیلم‌های خوش ساخت و خوب مستند در جشنواره فیلم فجر به مراتب از فیلم‌های داستانی بلند بهتر و با کیفیت‌تر است و این موضوع انکارشدنی نیست.»

به نفع کلیت جامعه ماست که از مستندسازهایی که مسلط به فیلم‌سازی هستند و حرفه‌ای آن را دنبال می‌کنند فرصت و حمایت را از آنان دریغ نکنیم. متاسفانه نگاه مدیریتی ما اشتباه است و این‌گونه فیلم‌ها را جدی نمی‌گیریم

کارگردان «وقایع‌نگاری یک فیلم‌ساز ناتمام» درباره تاثیرگذاری مستندهای اجتماعی گفت:«نجات بازیگر فیلم «خط باریک قرمز» از خطر اعدام شدن فقط به خاطر ساخته شدن این فیلم بود. اگر ما در فضای ملتهب جامعه خودمان مستندهایی این‌گونه بسازیم قطعا به جامعه کمک می‌کنیم،پیشنهاد خوب می‌دهیم.جای خالی مستندهای اجتماعی به کلیت جامعه آسیب می رساند.به نفع کلیت جامعه ماست که از مستندسازهایی که مسلط به فیلم‌سازی هستند و حرفه‌ای آن را دنبال می‌کنند فرصت و حمایت را از آنان دریغ نکنیم. متاسفانه نگاه مدیریتی ما اشتباه است و این‌گونه فیلم‌ها را جدی نمی‌گیریم».

خوشدست در پایان عنوان کرد:«من به عنوان مستند ساز که در دل اتفاقات تلخ اجتماعی بوده‌ام نگرانم به دلیل بالا رفتن جمعیت کیفری،ظرفیت پر زندان‌ها و…فیلم «خط باریک قرمز» پیشنهاد مدرسه سایکو درام را داد و در حال حاضر یک سال‌ونیم است که دوندگی می‌کنم و به هیچ نتیجه‌ای نرسیده‌ام و جواب مشخصی نداده‌اند.در جشنواره سی‌وهشتم فیلم فجر،فیلم «خط باریک قرمز» اکران می‌شود که پیشنهادی برای کاهش جمعیت کیفری می‌دهد، فیلمی که توانسته جهان و زندگی چند نفر را دگرگون کند،فیلمی که یک اعدامی را از خطر اعدام شدن نجات داده است و…اما به راحتی از کنار آن رد می‌شوند و متاسفانه هیچ‌گونه نگاه حمایتی نسبت به آن ندارند.امیدوارم این نوع نگاه اشتباه تغییر کند».