هنروتجربه: نشست خبری «من می‌ترسم» به کارگردانی، نویسندگی و تهیه‌کنندگی بهنام بهزادی باحضور او، ستاره پسیانی، پوریا رحیمی‌سام، یگانه رفتاری،مجید جعفری (بازیگران)،امین جعفری(مدیرفیلمبرداری)، آیدین ظریف(طراح صحنه) ، ایلیا محمد‌ی‌نیا ( منتقد) و با اجرای محمدرضا مقدسیان شنبه شب نوزدهم بهمن ماه در پردیس سینمایی ملت برگزار شد.

در ابتدای این نشست محمد‌ی‌نیا گفت:«مهم است که یک فیلمساز موضوعات جدید اجتماعی را کشف کند. به نظرم بهزادی در این فیلم توانسته بدون اغراق داستان اجتماعی خود را روایت کند. در این فیلم شاهد هستیم که “بهمن” که طبع شاعرانه دارد وقتی به قدرت می‌رسد درگیر فساد می‌شود و همه چیزش را از دست می‌دهد. مانند جوی که در فضای مجازی می‌بینیم. این روزها عده‌ای می‌توانند با اطلاعات کم و انتشار آن در فضای مجازی ، دارای قدرتی بی‌اندازه شوند».

بهنام بهزادی هم در ابتدا سخنانش درباره نحوه شکل گیری داستان گفت:«این فیلم از ترکیب دو داستان واقعی ساخته شده‌است. بازیگران را هم هنگامی که فیلمنامه را می‌نویسم در ذهنم انتخاب می‌کنم. در این فیلم هم می‌دانستم برای چه کسانی داستان را می‌نویسم».
در ادامه پوریا رحیمی سام درباره نقش خود تصریح کرد:« این فیلم برای من شانسی بود که با کارگردان خوبی کار کنم. در این تجربه یادگرفتم که چه میزان اتمسفر در کیفیت فیلم اهمیت دارد. در سال‌هایی که در سینمایی با این همه متغیر، کار می‌کنم دوست داشتم به چنین گونه‌ سینمایی هم نزدیک شوم.امیدوارم بتوانم روزی در فیلم‌هایی بازی کنم که بیشتر مردم از آن‌ها استقبال کنند».
ستاره پسیانی هم با اشاره به همکاری قبلی خود با بهزادی عنوان کرد:«همیشه از کارکردن با بهنام بهزادی لذت می‌برم و به نوعی برایم ورکشاپ محسوب می‌شود».
بهزادی در ارتباط با استفاده از چهره‌های جدید در فیلم‌هایش گفت:«معتقدم سینمای ایران عمیقا به بازیگرها و چهره‌های جدید احتیاج دارد. من با بازیگرهای کمتر حرفه‌ای کارم را آغاز کرده‌ام و برایم کار کردن با آن‌ها بسیار لذت‌بخش است.شما وقتی بازیگر حرفه‌ایی در فیلم‌تان انتخاب می‌کنید آن‌ها توقعاتی‌ دارند که عوامل پشت صحنه فیلم و بخش‌‌های مختلف را درگیر می‌کند.فکر می‌کنم  اگر کارگردان‌ها انرژی داشته باشند و بازیگر جدید را به فیلم‌هایشان دعوت کنند اتفاق خوبی می‌افتد».تهیه‌کننده «من می‌ترسم» ادامه داد: «بازیگرهای حرفه‌ای معتقد هستند که دوره اوجی دارند و از این رو از این دوره بیشترین استفاده را برده در فیلم‌های زیادی بازی می‌کنند.در صورتی که به نظر من بازیگرها بخشی از خودشان را در هر نقش جای می‌گذارند».
او دلیل استفاده از هلی‌شات‌های متعدد در فیلم را کاربرد بصری آن‌ها عنوان کرد : «استفاده از هلی شات‌ها از جایی شروع شد که روزی بالای انتشارات امیرکبیر رفتیم و دیدیم جمعیت در همه طرف در حال رفت و آمد هستند. این شبیه زندگی ما نیز هست. در سکانس آخر نیز این موضوع را به خوبی نشان دادیم که گویا اگر ما از بالا کمی‌پایین‌تر بیاییم درگیر اتفاقات مختلفی می‌شویم».
بهزادی با اشاره به اینکه مهاجرت دغدغه اصلی فیلم نبوده،افزود: «این فیلم نشان دهنده جنگ قدرتی است که آدم‌های ضعیف در آن بیشتر آسیب می‌بینند».
کارگردان فیلم در ارتباط با شغل بهمن در این فیلم توضیح داد: «شاعری در این مملکت شغل نیست و در این فیلم نیز شاهد این هستیم که بهمن در کنار شاعر بودن، شال‌ هم طراحی می‌کند».
تهیه‌کننده فیلم در ارتباط با فروش آن ابراز کرد: «فراموش نکنیم که من این فیلم را برای فروش فوق‌العاده در گیشه‌ نساختم، ولی امیدوارم از فروش آن هزینه فیلم که سرمایه شخصی‌ام بوده است ،برگردد».