هنروتجربه: فیلم «سوهانک» اثری دیده نشده از عباس کیارستمی در هفدهمین جشنواره فیلم تصویر  روز جمعه دوم اسفندماه ساعت ۱۶ نمایش داده می‌شود.

به گزارش دبیرخانه تصویر سال، فیلم «سوهانک» با ایفای نقش عباس کیارستمی که به جای پرسوناژهای فیلم «طعم گیلاس» بازی کرده است، ساعت ۱۶ روز جمعه دوم اسفندماه  در جشنواره فیلم تصویر به‌نمایش در می‌آید. این فیلم ۶۰ دقیقه‌ای  را که بهمن کیارستمی و جعفر پناهی تصویربرداری کرده‌اند، قرار است بهار ۲۰۲۰ در آیین بزرگداشت زنده‌یاد عباس کیارستمی در مرکز ژرژ پومپیدو – پاریس- نمایش دهند. پیش از این اعلام شده بود فیلم «آتابای» ساخته‌ نیکی کریمی در آیین افتتاحیه جشنواره فیلم تصویر به نمایش در می‌آید که با تغییرات پیش آمده نمایش این فیلم به زمان دیگری در طول جشنواره فیلم تصویر موکول شده است.

بهمن کیارستمی که فیلم «سوهانک» را به جشنواره فیلم تصویر هدیه داده، درباره این فیلم یادداشتی نوشته که پیش از این در کتاب «مرگ و دیگر هیچ» منتشر شده است.

«باز همسایه‌ منزل ابوی زنگ زد که چه نشسته‌ای که خانه روی آب است. رفتم و دیدم واویلا، باز لوله‌ای ترکیده و فواره‌ای سربرآورده. لوله‌کش آمد و رفت توی موتورخانه‌ زیرزمین و فلکه‌ اصلی را بست. آن زیرزمین، محل کار ابوی بود و روی کاغذی که هنوز به دیوار است نوشته: «این زیرزمین، زیرِ زمین نیست، در روی زمین، زیرِ زمین، زیرزمینی به از این نیست.» این زیرزمین قفسه‌ای دارد که هنوز پر از خرت و پرت است. در این سه سال چندباری توی قفسه را نگاهی کرده بودم و باز درش را بسته بودم. این بار ولی نگران از نم‌کشیدن محتویات، هرچه در طبقات پایین بود بیرون ریختم تا ببرم بگذارم یک جای امن و خشک. لای خرت‌وپرت‌ها یک کیف چرمی کوچک هم بود که تا آن روز ندیده بودمش. توی کیف، هفت حلقه نوار Hi۸ بود با توضیحاتی به خط خودم.

سال ۷۵، وقتی روی ایده‌ فیلم «طعم‌گیلاس» (که آن موقع اسمش بود سفر به صبح) کار می‌کرد به جای نوشتن فیلم‌نامه، یک ماکت ویدئویی از فیلم ساخت. او و من و یک دوربین Hi۸ می‌رفتیم در تپه‌های سوهانک و او پشت پاترول، آقای بدیعی بود و من پشت دوربین، سرباز یا کارگری بودم که باید خاکش می‌کرد. آقای بدیعی سرطان دارد و نگران وقتی‌ست که دیگر اختیار تنش را ندارد. در عین حال آقای بدیعیِ ماکت «طعم گیلاس»، با آقای بدیعی خود «طعم گیلاس» فرق می‌کند و به افسردگی او نیست، از او عصبانی‌تر و نگران‌تر است، به هیچ‌کس نمی‌تواند اعتماد کند و می‌خواهد تا آخرین لحظه و حتی بعد از آن، اختیار کامل همه‌چیز دست خودش باشد و درباره‌ همه‌چیز، خودش تصمیم‌ بگیرد.

در همان سال‌ها، با این هفت حلقه نوار فیلمی ساخته شد به نام «طرح» درباره‌ شیوه‌ کار کیارستمی در« طعم گیلاس». اما حالا که بیست‌و چند سال گذشته و آقای بدیعی/کیارستمی آن طوری مرده، به نظرم آن‌چه در این نوارها هست (به خصوص در یکی از آن‌ها) طرح یک فیلم سینمایی نیست، بلکه وصیت‌نامه‌ مردی‌ست که دارد رو به یک دوربین Hi۸ می‌گوید: «می‌خواهم با مرگ خودم بمیرم، نه با مرگ پزشکی.» دارم فکر می‌کنم در روز تولدش در اول تیر، تمام شصت دقیقه‌ یکی از این نوارها که رویش نوشته‌ «سوهانک» در جایی نمایش داده شود. این حلقه فیلم همان‌قدر دیدنی‌ست که یادداشت‌هایش در سررسید سال ۱۳۷۶خواندنی بودند.»

هفدهمین نمایشگاه تصویر سال و جشنواره فیلم تصویر از دوم تا ۲۳ اسفندماه ۱۳۹۸ در کلیه فضاهای نمایشگاهی خانه هنرمندان برپا می‌شود.