ماهنامه هنروتجربه-ایلیا محمدی‌نیا: مستند «خنده در تاریکی» هم‌چنان‌که از نام فیلم می‌توان دریافت، سوگ نامه‌ای تصویری است از آن‌چه می‌توان از آن به عنوان از حیات تا ممات نمایش در اصفهان نام برد. مژگان خالقی در مستند تلخ و غمگنانه خود تلاش می‌کند آن‌چه را باعث شکل‌گیری جریان‌های تئاتری در شهر اصفهان شده است، به تصویر بکشد، فارغ از این‌که منابع تصویری فیلم در بخش عکس و فیلم دچار فقر است و از طرفی، گستردگی حوادث و اتفاقات تئاتری گاه باعث پراکنده‌گویی در روایت فیلم شده است. با این همه، فیلم «خنده در تاریکی» اثری قابل احترام است، چراکه فیلم‌ساز با نگاهی بی‌طرفانه تلاش می‌کند بخش خصوصی را به تصویر بکشد. کارگردان در مواجهه با تمامی سوژه‌های فیلمش، بیشتر یک ناظر بی‌طرف است. (هر چند می‌دانیم فیلم‌ساز طبیعتا نسبت به آن‌چه باعث نابودی تئاتر اصفهان شده است، منفعل نیست، اما نکته ارزشمند فیلم خالقی در این است که جانب‌دارانه سلیقه خود را در فیلم تحمیل نمی‌کند.) او در کنار صحبت‌های منتقدانه هنرمندانی که گاهی با اعمال نقطه نظرات کاملا شخصی بعضی افراد و نهادهایی که درک درستی از مقوله نمایش و متون نمایش نداشتند، کارشان و سال‌ها فعالیت و تجربه‌شان نادیده گرفته شده است، از طرف مقابل هنرمندان منتقد هم در فیلمش بهره می‌برد تا یک‌طرفه به قاضی نرفته باشد. هر چند افرادی چون مرتضی مسائلی به عنوان سانسورچی با برداشت‌های خودسرانه و شخصی و در بیشتر موارد گاه ناشی از ناآگاهی باعث سرعت در روند مرگ نمایش در بخش خصوصی در اصفهان شده‌اند، اما خود قربانی همین تفکر احساسی انقلاب‌زده هستند. که به حتم فکر نمی‌کردند نوع مواجهه و برخوردشان ممکن است حیات موجودی نحیف و آسیب‌پذیر همچون تئاتر در بخش خصوصی را به مخاطره‌ای سخت بیاندازد.

فیلم‌ساز هر چند درباره تئاتر سنتی در اصفهان تاریخچه‌ای نسبتا جامع ارائه می‌دهد، اما درباره تئاتر آکادمیک اصفهان نگاهی گذرا دارد. در واقع اطلاعاتی که درباره تئاتر آکادمیک می‌دهد، آن‌قدر نیست که تماشاگر را درگیر خود کند. درنتیجه مخاطب درنمی‌یابد چگونه با تعطیلی دانشگاه سوره در اصفهان تئاتر هم در آن‌جا کم‌رمق شد.

هم‌چنان‌که پیش‌تر اشاره شد، منابع تصویری فیلم کم بوده و به لحاظ بصری تماشاگر نیاز داشت تصاویر بیشتری از مصاحبه‌ها را در فیلم ببیند. با این همه، خط روایی فیلم و شروع و پایانِ حساب‌شده آن باعث شده است سرنوشت تلخ و غم‌بار تئاتر اصفهان در حافظه مخاطبِ پی‌گیر تئاتر و نسل جدید علاقه‌مندان نمایش در اصفهان برای همیشه ثبت شود . فیلم مژگان خالقی اگر در همین اندازه هم موفق عمل کرده باشد، که به نظرم موفق بوده، قابل احترام است.