هنر و تجربه: دُنی ویلنِو در سال‌های اخیر جایگاهش را به عنوان یکی از بهترین فیلم‌سازان سینمای جهان تثبیت کرده ؛ یکی از همکاران اصلی او در چند فیلم یوهان یوهانسون بوده‌است.

یوهانسون آهنگ‌ساز ایسلندی فقید، یکی از مهم‌ترین همکاران ویلنو بود که همکاری‌شان از «زندانیان» / Prisoners آغاز شد و با فیلم‌های دیدنی «سیکاریو» / Sicario و «ورود» / Arrival ادامه یافت. او حتی در پروژه «بلید رانر ۲۰۴۹» هم وارد شد ولی در نهایت این زوج هنری تصمیم گرفتند از موسیقی دیگری برای این فیلم استفاده کنند و یوهانسون از پروژه خارج شد و هانس زیمر جای او را پر کرد. متأسفانه در فوریه ۲۰۱۸ یوهانسون درگذشت و به شکل غم‌انگیزی یکی از هیجان‌انگیزترین همکاری‌های کارگردان-آهنگ‌ساز در یک دهه گذشته به پایان رسید.

حالا که حدود دو سال از درگذشت یوهانسون می‌گذرد، ویلنو در گفت‌وگو با «ددلاین» چنین یاد دوست و همکار نابغه‌اش را زنده کرده است: «من بی‌درنگ عاشق موسیقی یوهان شدم. آثارش حاوی یک ملانکولیای باشکوه و از ته قلب است. او یک همکار حقیقی بود و من به‌سرعت در همکاری با او احساس کردم خلاقیت و عمل آفرینش در رقص میان منیت‌های ما عذاب نخواهد کشید.»

ویلنو صحبت‌هایش را این طور ادامه می‌دهد: «یوهان واقعاً جاه‌طلب بود ولی توأمان بسیار فروتن. او واقعاً می‌خواست مرزهای موسیقی فیلم را گسترش دهد؛ و اشتیاق و ولع فوق‌العاده‌ای به کاوش داشت. او عاشق ریسک کردن بود و واهمه‌ای از ورود به قلمروهای تازه نداشت. او یک کاوشگر بود.» ساخت موسیقی «زندانیان» اولین همکاری این دو را در شرایطی رقم زد که پیش از آن هرگز در یک پروژه استودیویی هالیوودی کار نکرده بودند. ویلنو می‌گوید وقتی موسیقی «زندانیان» را گوش می‌دهد قلبش می‌شکند چون «آکنده از احساسات حزن‌انگیز زیبای نوردیک است؛ مثل زمانی که در پایان روز، برف شروع به باریدن می‌کند. موسیقی او این داستان تیره‌وتار را سرشار از انسانیت کرد.»

موسیقی «سیکاریو» نامزدی جایزه اسکار را برای یوهانسون به ارمغان آورد که دومین نامزدی متوالی او بود پس از خلق و تجلیل برای موسیقی «تئوری همه چیز» / The Theory of Everything به کارگردانی جیمز مارش. ویلنو می‌گوید موسیقی «سیکاریو» یک هنرنمایی استادانه است که نشان می‌دهد یوهانسون در اوج قدرتش قرار داشت: «از یوهان خواستم موسیقی‌ای بیافریند که از خشونت و غم‌واندوه مرز میان ایالات متحده و مکزیک الهام بگیرد. او هم با این اثر برگشت که با فاصله یکی از تأثیرگذارترین موسیقی‌های فیلم در دهه‌های اخیر است.»

ویلنو درباره آخرین همکاری‌اش در «ورود» هم چنین در ستایش یوهانسون سخن گفت: «او از صدای انسان‌ها برای خلق صداهایی مسحورکننده استفاده کرد که احساس می‌شود از منظومه شمسی دیگری می‌آیند. او مثل یک دانشمند دیوانه تجربه می‌کرد؛ و البته که با عنصری زنانه آن را آغشته کرده است».

همان طور که می‌دانید جشنواره فیلم برلین که تا اول مارس (یازده اسفند) برپاست، این روزها پذیرای تنها تجربه یوهان یوهانسون در مقام کارگردان است؛ فیلمی با عنوان «آخرین و اولین مردان» / Last and First Men که اقتباس آزادی است از رمان اولاف اِستِیپلدِن.

  • ایندی‌وایر