هنروتجربه- فاطمه رستمی: سینماگران مثل سایر مردم در روزهایی که همه کشور درگیر شیوع بیماری کرونا هستند، نسبت به این ماجرا واکنش‌های مختلفی داشته اند و ما هم در گفت‌و‌گویی با ابوالحسن داوودی کارکرد سینما در مواجه با روزهای بحرانی را بررسی کردیم.

ابوالحسن داوودی در گفت‌وگو با سایت هنروتجربه درپاسخ به این سوال که سینما در مواقعی بحرانی چه نقشی دارد و آیا نقش داشتن در این روزها جزو وظایف سینما هست یا نه، گفت: «شاید آن‌چه در روزهای بحرانی نیاز داریم با سینما به دست نیاید. ما در جامعه مشکل فرهنگی داریم. به دلیل همین مشکلات فرهنگی در بحران‌ها که معمولا سریع اتفاق می‌افتند و اضطرار ایجاد می‌کنند،به دلیل تنبلی ذاتی سینما و زمان‌بر بودن تولید فیلم اگر بخواهیم برنامه ریزی کنیم که مثلا فیلمی با محور آن بحران ساخته شود، فرصت از دست می‎رود و بحران کار خودش را کرده و دیگر فایده ای ندارد. ما باید از قبل فکر کنیم که از سینما و قابلیت‌هایش چه استفاده‌ای می‎توان کرد».

او گفت: «بخش بزرگی از کاری که سینما انجام می‌دهد ایجاد سرگرمی است. در شرایطی مثل حالا که بیماری کرونا فراگیر شده و افراد باید در خانه بمانند، مشخص است که سینما و فیلم‌های خوب یکی از بهترین وسایل سرگرمی است».

داوودی در ادامه افزود: «متاسفانه ما همیشه آنقدر بحران‌های مختلف داشته‌ایم و آنقدر مدیریت ناکارآمدی داریم که در بحران‌ها نه تنها سینما بلکه سایر عناصر هم نتوانسته‌اند نقش خودشان را به درستی ایفاکنند».

کارگردان «هزارپا» گفت: «این مسئله در تلویزیون ما هم دیده می‌شود؛ تلویزیون امروز از نقش اجتماعی و فرهنگی خودش فرسنگ‌ها فاصله گرفته، اما مزیتی که تلویزیون نسبت به سینما دارد، این است که گاهی وقت‌ها در لحظه با تصمیم‌گیری درست قابلیت تاثیرگذاری آنی دارد مثلا اگر خبرها  درست بیان شود و تلویزیون اعتماد مردم را به خودش جلب کند کمک می‌کند که کارکرد آموزشی پیدا کند و حداقل بعد از مدتها  که رسانه‌ای سیاست‌های یک طرفه‌ای داشته شاید حالا بتواند بخشی از جایگاهش را به دست آورد، اما وضعیت سینما فرق دارد و بعد از بحران باید به این موضوع فکر کرد که سینما در چنین روزهایی باید چه کار کند و چه مسئولیت‌هایی دارد».

متاسفانه مدیریت ما اینطور است که وقتی بحرانی به پایان می‌رسد همه چیز را فراموش می‌کنند. برنامه‌ریزی‌های فرهنگی ما هم در کنار سایر موضوعات مناسب بحران نیست و همه چیز شامل مرور زمان می‌شود

ابوالحسن داوودی بیان کرد: «متاسفانه مدیریت ما اینطور است که وقتی بحرانی تمام می‌شود همه چیز را فراموش می‌کنند مثلا وقتی زلزله تهران رخ داد بسیجی تشکیل شد و هنرمندان را دعوت کردند و در قالب جشنواره فیلم‌هایی مرتبط با زلزله را نشان دادند و زمانی که از موضوع دور شدیم هیچ کس هیچ حرفی نزد و ماجرا تمام شد. برنامه‌ریزی‌های فرهنگی ما در کنار سایر موضوعات مناسب بحران نیست و همه چیز شامل مرور زمان می‌شود».

این کارگردان در ادامه تاکید کرد: «باید برنامه‌ریزی فرهنگی کلی و کلان برای بحران داشت. اصولا بحران‌ها خوراک خوبی برای تولیدت سینمایی هستند. سینما از درام سرچشمه می‌گیرد و می‌دانیم که بزرگترین درام‌های بشری در شرایط بحرانی رخ می‌دهد و روایت می‌شود، پس هزاران هزار داستان شکل می‌گیرد که می‌تواند فیلم‌های موفقی برای آینده باشند، اما این چیزی نیست که با برنامه‌ریزی به ثمر بنشیند بلکه نیاز سینما و درام آن را شکل می‌دهد. من در سبقه مدیریتی کشور چنین دیدی ندیده‌ام که بتواند به بحث پایدار و نتیجه بخشی پیرامون بحران داشته باشد و اگر سینما در زمینه بحران کاری کند براساس نیاز خودش و تلاش فردی اتفاق می‌افتد».