هنروتجربه: نشست آنلاین «سینمای ایران و پدیده کرونا» در اینستاگرام خانه هنرمندان ایران برگزار شد.

نشست آنلاین «سینمای ایران و پدیده کرونا» با حضور امیرحسین علم‌الهدی، غلامرضا موسوی و محمدحسین مهدویان و با مدیریت کیوان کثیریان در صفحه اینستاگرام خانه هنرمندان ایران به‌صورت زنده برگزار شد. حاضران در این نشست به بررسی وضعیت اکران سینماها پس از بازگشایی و تاثیر اکران آنلاین بر سیستم اکران سینما پرداختند و به پرسش‌های مخاطبان پاسخ گفتند.

در ابتدای این برنامه علم‌الهدی به بحث اکران آنلاین و استمرار آن پس از بازگشایی سینماها پرداخت و گفت: «اکران آنلاین یک ضرورت است، چه از آن خوشمان بیاید چه نه. باید ببینیم چطور می‌توان از آن استفاده کرد تا به کلیت سینما کمک کند. از منظر بازگشت سرمایه، اکران آنلاین می‌تواند راهی تازه پیش پای تولیدکنندگان قرار دهد تا بخشی از منابع مالی خود را در کنار حوزه نمایش خانگی و تلویزیون و.. تامین کنند و این یک دستاورد است. علاوه بر این، برخی فیلم‌ها برای پخش بر پرده سینما ساخته نمی‌شوند و اکران آنلاین می‌تواند به کمک این مدل فیلم‌ها بیاید و ما نیز از آن استقبال می‌کنیم. اما نمی‌توان آن‌را جایگزینی برای سالن‌های سینما تصور کرد؛ همان‌طور که سینما در زمان جنگ جهانی یا پس از اختراع تلویزیون هم به حیات خود ادامه داد، نمایش آنلاین هم تا اطلاع ثانوی نمی‌تواند جایگزین آداب سینما رفتن شود و سینما جای خود را دارد».

او ادامه داد: «اما در این شکی نیست که ما باید ساختارهای حوزه‌های تولید و توزیع و نمایش را تغییر دهیم تا اثرات مثبت اکران آنلاین به سینما منتقل شود؛ سینمای ایران هم که بیشتر درگیر فیلم‌های آپارتمانی ا‌ست باید به سمت مباحث پس از تولید و هزینه‌های بیشتر حرکت کند و فناوری‌های روز را در دستور کار قرار دهد که نمونه‌هایی نیز در سینمای ایران دارد. در چنین شرایطی است که سینما به معنای پرده بزرگ می‌تواند هم‌چنان به حیات خود ادامه دهد. کشور چین طی ۱۰ سال گذشته بیش از ۶۰ هزار سالن به سالن‌های سینمایش اضافه کرده است و از این نظر آمریکا را نیز پشت سر گذاشته است. آنها بهتر از ما رصد می‌کنند که سرمایه‌گذاری کجا صورت بگیرد. در آمریکا و روسیه و ترکیه هم شاهد رونق ساخت سالن‌های سینما هستیم، پس قطعا سینمای بر جای خود می‌ماند و البته مکمل خوبی هم دارد به آن اضافه می‌شود که بیشتر به نفع تولیدکنندگان خواهد بود. فیلم‌هایی که در سالن‌ها به نمایش در می‌آیند نیز فیلم‌هایی هستند که قابلیت اکران روی پرده را دارند».

امیرحسین علم‌الهدی: اکران آنلاین یک ضرورت است، چه از آن خوشمان بیاید چه نه. باید ببینیم چطور می‌توان از آن استفاده کرد تا به کلیت سینما کمک کند. از منظر بازگشت سرمایه، اکران آنلاین می‌تواند راهی تازه پیش پای تولیدکنندگان قرار دهد تا بخشی از منابع مالی خود را در کنار حوزه نمایش خانگی و تلویزیون و.. تامین کنند و این یک دستاورد است

علم‌الهدی در پایان گفت: «سینمادارها از جهت قاچاق فیلم‌ها نگرانی دارند و تا زمانی که امنیت فیلم‌ها تامین نشود، احتمالا زیر بار اکران هم‌زمان با پخش آنلاین نخواهند رفت. ترجیح مخاطب این است که در خانه فیلم ببیند و متغیرهای اقتصادی بر این تصمیم او تاثیرگذار است چون سینما در سبد خانوار اکثر مردم حضور ندارد».

در ادامه غلامرضا موسوی درباره اوضاع ناشی از شیوع کرونا گفت: «کرونا موجب اتفاقات عجیب و غریبی شده و خواهد شد، با این وجود خیرهایی نیز ممکن است به همراه داشته باشد. زمانی که مسئول شورای عالی تهیه‌کنندگان بودم، صحبت‌هایی با شبکه آپارات مطرح شد و در پی این بودیم که آیا می‌توان از طریق اینترنت فیلم‌ها را برای شهرستان‌هایی که سالن سینما ندارند به نمایش گذاشت یا نه. پاسخ آن‌ها مثبت بود و سوال من این بود که چقدر احتمال دارد که فیلم‌ها به سرقت بروند. چون اگر فیلم کپی شود، سینمادار آن‌را از اکران بر خواهد داشت و حق هم دارد. دوستان به ما گفتند تنها راه کپی کردن فیلم، برداشت آن از صفحه تلویزیون است. این مساله مورد قبول من نبود چون به اکران لطمه می‌زند. برخی می‌گویند این اتفاق در اروپا و آمریکا و جاهای مختلف دنیا نیز رخ می‌دهد، اما واقعیت اینست که در آن کشورها کسی جرات انجام چنین کاری را ندارد. صاحب فیلم منتظر است کسی فیلمش را دانلود کند تا با شکایت قانونی سود زیادی به دست آوردآورد».

غلامرضا موسوی: باید از این شیوه‌های اکران استقبال کرد، همان‌طور که سینمای هنروتجربه وقتی به‌وجود آمد بخشی از بار سینما را به دوش کشید. فیلم‌هایی که در سینمای هنروتجربه اکران می‌شوند فیلم‌های بسیار خوبی بودند که به اکران نمی‌رسیدند و پخش آنها نیز باید در طول زمان باشد نه اینکه یک هفته روی پرده بروند و نمایش آنها به پایان برسد

او ادامه داد: «ما اگر بتوانیم برای مساله قاچاق فیلم فکری بکنیم، سینمای آنلاین قطعا موفق خواهد بود و هیچ اشکالی هم ندارد. در دیگر کشورها هزینه کپی فیلم آن‌قدر زیاد است که کسی جرات نمی‌کند سمت چنین کاری برود. در ایران نمی‌توان هم‌زمان با اکران، فیلم را به‌صورت آنلاین پخش کرد چون به هر حال فیلم کپی می‌شود. البته سینماداری که چندین سالن در اختیار دارد ممکن است به دلخواه خود حاضر شود در یکی از سالن‌هایش چنین فیلم‌هایی را نیز اکران کند. اما اجبار سینمادار به انجام این کار منطقی نیست.در حال حاضر بخشی از فیلم‌های تولیدی، یکسال دیگر نوبت اکران پیدا می‌‌کنند. بنابراین ممکن است وارد محاسبه این شوند که اگر فیلم را به‌صورت آنلاین به نمایش بگذارند و ۲۰۰ هزار مخاطب داشته باشند، می‌تواند به نفع آنها باشد. هزینه تبلیغات و آگهی از این میان کسر خواهد شد و از نظر برگشت سرمایه به نظر من مثبت خواهد بود. چون معمولا یک سوم میزان فروش در سینما به مالک کار برمی‌گردد و حالا پول آگهی‌ها هم از آن کم می‌شود و بنابراین فیلمی مثل «خروج» به نظر من توانسته پول حاصل از اکران در سینما را کسب کند».

موسوی افزود: «روزی که تلویزیون به‌وجود آمد همه می‌گفتند سینما تعطیل خواهد شد ولی هیچ اتفاقی نیفتاد. بلکه سینما برای به‌دست آوردن تماشاچی کارهای بیشتری کرد. بعدها ماهواره هم پا به میان گذاشت و باز هم سینما مخاطب خود را حفظ کرد. در حال حاضر با وجود این‌همه شبکه‌های فارسی‌زبان، سینما هنوز مخاطب خود را دارد. البته ممکن است تعداد مخاطبان بالا یا پایین شود اما این به معنای از دست رفتن مخاطب سینما نیست. به نظر من نباید نگران این مسائل بود، بلکه باید از این شیوه‌های اکران استقبال کرد، همان‌طور که سینمای هنر و تجربه وقتی به‌وجود آمد بخشی از بار سینما را به دوش کشید. فیلم‌هایی که در سینمای هنر و تجربه اکران می‌شوند فیلم‌های بسیار خوبی بودند که به اکران نمی‌رسیدند و پخش آنها نیز باید در طول زمان باشد نه اینکه یک هفته روی پرده بروند و نمایش آنها به پایان برسد. بنابراین با اطمینان خاطر می‌گویم اگر راهی برای مقابله با قاچاق فیلم پیدا شود و برای این شکل نمایش فرهنگ‌سازی صورت بگیرد، می‌تواند مسیری موفق باشد».

در ادامه این نشست مهدویان وارد بحث شد و با اشاره به این نکته که به‌عنوان یک فیلم‌ساز طبعا ترجیح من این است که فیلم‌هایم در سالن سینما به نمایش در بیاید، توضیح داد: «سینما فقط علاقه من به‌عنوان فیلمساز نیست بلکه مجموعه بزرگتری از روابط و اتفاقات است. سینمای ایران نیز ویژگی‌های خود را دارد که باید متناسب با این ویژگی‌ها در مورد سینمای آنلاین صحبت کنیم. سینمای ایران از ظرفیت کافی برای اکران فیلم‌های تولیدی برخوردار نیست. حتی حدود ۵۰ فیلمی که در طول سال به روی پرده می‌روند نیز به‌درستی اکران نمی‌شوند. ظرفیت واقعی اکران در سینمای ایران در طول سال چیزی حدود ۳۰ تا ۴۰ فیلم است و همین تعداد فیلم هم ناچارند که به‌شکل نوبتی اکران شوند و بحث فصل اکران هم مطرح است. بنابراین از هر چیزی که به ظرفیت سینمای ایران اضافه کند باید استقبال کرد. در حال حاضر تعداد زیادی فیلم نداریم که به‌صورت آنلاین پخش شده یا اینکه هم‌زمان با اکران در سینماها به نمایش در آمده باشند و برآورد دقیقی از آن نداریم و پلتفرم تازه‌ای نیز به حساب می‌آید. ممکن است اگر ظرفیت‌های این بخش افزایش یابد، تبدیل به یک اکران جدی شود و خیلی از فیلم‌هایی که در صف اکران مانده‌اند  به این مسیر رو بیاورند».

محمد حسین مهدویان: از هر چیزی که به ظرفیت سینمای ایران اضافه کند باید استقبال کرد. در حال حاضر تعداد زیادی فیلم نداریم که به‌صورت آنلاین پخش شده یا اینکه هم‌زمان با اکران در سینماها به نمایش در آمده باشند و برآورد دقیقی از آن نداریم و پلتفرم تازه‌ای نیز به حساب می‌آید

مهدویان هم در ادامه صحبت‌هایش به بحث قاچاق فیلم پرداخت و در ادامه تاکید کرد که  برای اکران آنلاین هم باید یک نظام طراحی شودو  باید آن‌را به‌عنوان یک ظرفیت در نظر بگیریم:«تجربه چند فیلم اخیر که به‌صورت آنلاین به نمایش در آمده‌اند به ما می‌گوید دستکم ۵۰ هزار مخاطب داریم که می‌دانند فردای اکران می‌توانند رایگان به نسخه قاچاق دسترسی داشته باشند، اما باز هم برای تماشای فیلم پول پرداخت کرده‌اند.اگر بتوانیم با یک مدیریت خوب این ۵۰ هزار نفر را به ۲۰۰ هزار نفر برسانیم، فروش هر فیلم حدود ۳ میلیارد تومان خواهد بود که تقریبا معادل ۱۰ میلیارد تومان فروش در اکران سینماهاست. فراموش نکنیم شهرهایی هستند که سال‌هاست سالن سینما ندارند با وجود اینکه علاقمندان سینما در آنها فراوان است. به علاوه اینکه مردم به تدریج یاد می‌گیرند در خانه هم شرایط بهتری برای تماشای فیلم فراهم کنند، مثلا فیلم را روی نمایشگری بزرگ‌تر و با سیستم صوتی بهتر ببینند».

مهدویان در پایان گفت: «به‌عنوان یک فیلم‌ساز همیشه تلاش کرده‌ام فیلم را برای پرده سینما بسازم و ترجیحم اینست که فیلم در سالن سینما اکران شود ولو به مدت یک هفته و برای هزار نفر مخاطب. اما وقتی اکران فیلم به پایان رسید، ترجیح می‌دهم که فیلمم هرچه بیشتر دیده شود و اکران آنلاین یک ظرفیت تازه است. فراموش نکنیم که وقتی ۵۰ هزار بلیت به فروش رسیده است، عملا سه یا چهار برابر این تعداد نفر به تماشای آن نشسته‌اند و این تعداد تماشاگر بالایی است که شامل شهرهایی نیز می‌شود که سالن سینما ندارند و تعدادی نیز به مخاطبان جدید سینما تبدیل می‌شوند که اتفاقی بزرگی به حساب می‌آید. شاید بتوان برای فیلم‌هایی که می‌خواهند اکران آنلاین هم داشته باشند، هفته‌های اکران محدودتری در سالن‌ها در نظر گرفت. یا می‌توان مقید به هفت یا هشت هفته اکران نباشیم و با توجه به وضعیت فروش فیلم تصمیم بگیریم که از جایی به بعد آن‌را به‌صورت آنلاین نمایش دهیم. به هر حال تمامی این مسائل نیاز به فکر و بررسی دارد تا یک نظام‌نامه درست برای اکران آنلاین طراحی شود».

 

برچسب‌ها: