هنروتجربه ترجمه مریم شاه‌پوری: مردم، مشتاق بازگشت به روال سابق و قدیمی زندگی‌شان هستند و در این میان، سرنوشت مراسم سینمایی و جوایز هالیوودی، اولویت اصلی نیست، اما یکی از دغدغه‌هاست.

آکادمی علوم و هنرهای سینمایی و انجمن مطبوعات خارجی هالیوود (بانی جوایز گلدن گلوب) روز ۲۸ آوریل (نهم اردیبهشت) شرایط پذیرش و رقابت آثار را در روزگار کرونا اعلام کردند ولی مسأله اصلی یعنی سرنوشت این مراسم، هنوز نامعلوم مانده است. در تاریخچه جوایز اصلی ایالات متحده، هیچ کدام لغو نشده‌اند ولی گاهی وقت‌ها تغییرهای لازمی صورت گرفته و هر بار که بحرانی پیش آمده، راهی برای ادامه کار پیدا شده است.

البته در این روزگار کرونازده هم کسی انتظار تغییری دراماتیک را در مراسم و جوایز هالیوودی ندارد اما همان طور که گروه طنز انگلیسی «مانتی پایثِن» به ما یادآوری کرده، هیچ‌کس انتظار دادگاه تفتیش عقاید اسپانیا را هم نداشت! برای این منظور تیم گری نویسنده «ورایتی» نگاهی به نمونه‌های تاریخی گذشته انداخته تا مشخص شود که مردم چه‌طور خودشان را با هر شرایط دشوار و بحرانی سازگار کردند.

۱- جوایز گلدن گلوب
شصت‌وپنجمین دوره از جوایز گلدن گلوب طبق برنامه پانزدهم ژانویه ۲۰۰۸ برگزار شد ولی بدون حضور نامزدها یا ستارگان و چهره‌های مشهور! اتحادیه نویسندگان آمریکا در جریان اعتصاب این اتحادیه از پنجم نوامبر ۲۰۰۷ تا دوازدهم فوریه ۲۰۰۸ جوایز اتحادیه بازیگران و ایندی اسپریت را مستثنا کرد ولی در اواسط دسامبر بود که اعلام کرد با گلدن گلوب و اسکار همراهی نخواهد کرد.

مذاکره‌ها به جایی نرسید و زمانی که اتحادیه بازیگران سینما هم با اتحادیه نویسندگان همراهی کرد، مشخص شد که هیچ ستاره و چهره سرشناسی در مراسم گلدن گلوب حاضر نخواهد شد. «ورایتی» رقم زیان مالی حاصل از این تحریم ستارگان را هشتاد میلیون دلار محاسبه کرد. در هر صورت جوایز گلدن گلوب به صورت نشست خبری برگزار شد و برندگان را ژورنالیست‌های تلویزیونی اعلام کردند. شبکه «ان‌بی‌سی» که اصلاً این دوره را پخش نکرد و برنامه‌ای ۳۵ دقیقه‌ای از بعضی شبکه‌ها مثل «تی‌وی گاید نت‌ورک» به نمایش درآمد.

۲- جوایز آکادمی
آکادمی علوم و هنرهای سینمایی در جریان جنگ جهانی دوم مراسم خود را از هر نظر در ابعاد کوچک‌تری برگزار می‌کرد و سه بار در تاریخ خود آن را به تأخیر انداخت: در سال‌های ۱۹۳۸، ۱۹۶۸ و ۱۹۸۱٫ اولین تأخیر در دوره دهم روی داد که قرار بود سوم مارس ۱۹۳۸ برگزار شود. باران لس‌آنجلس به‌قدری سنگین و شدید بود که سیل جاری شد و استودیو پارامونت تا چهار فوت (حدود ۱۴۰ سانتی‌متر) زیر آب رفت؛ و به گزارش ورایتی «خیلی از ستارگان سینما و اعضای آکادمی در خانه‌های‌شان به دام طوفانی افتادند که واقعاً لس‌آنجلس را جارو زد».

حتی پس از ورود آمریکا به جنگ جهانی دوم در دسامبر ۱۹۴۱، آکادمی هیچ‌یک از مراسم خود را لغو نکرد. چهاردهمین دوره در ۲۶ فوریه ۱۹۴۲ برپا شد. روز بعد «ورایتی» در گزارش خود چنین آورد: «مراسم پنهانی برگزار شد و بخش اعظمی از افسون و جادوی آن در کار نبود.» توضیح این‌که هیچ‌یک از دیگر مراسم هالیوودی تحت تأثیر جنگ جهانی دوم قرار نگرفت چون گلدن گلوب از ۱۹۴۳ به عنوان رویدادی کوچک آغاز به کار کرد و سایر رویدادها و محافل و مراسم هم از سال‌های بعد کارشان را شروع کردند: تونی (۱۹۴۷)، بفتا (۱۹۴۹)، گرمی (۱۹۵۹) و سزار (۱۹۷۶).

مراسم اسکاری که قرار بود هشتم آوریل ۱۹۶۸ برگزار شود هم با تأخیری دوروزه برپا شد چون چهارم آوریل مارتین لوتر کینگ جونیور ترور شد و برای اولین و تنها دفعه، ضیافت گاوِرنِرها لغو شد. در گزارش هشتم آوریل «ورایتی» آمده است: «تا امروز هرگز مرگ یک شهروند ناوابسته به دولت در تاریخ ایالات متحده چنین تأثیری بر جهان از جمله دنیای سرگرمی، نگذاشته بود که مرگ کینگ همه را در سوگ و ماتم فرو برد و جهانی را عزادار کرد». وقتی روز دهم آوریل مراسم روی آنتن رفت، رییس آکادمی گریگوری پک با ادای احترام به کینگ آغاز کرد و باب هوپ هم در چهاردهمین اجرای خود مراسم را چنین به پایان رساند: «تعصب باید از بین برود و این چالشی است که هر یک از ما باید با آن روبه‌رو شویم».

سیزده سال بعد، مراسم اسکار قرار بود سی‌ام مارس ۱۹۸۱ برگزار شود که پس از سوءقصد به رییس‌جمهور ریگان با تأخیری ۲۴ساعته روبه‌رو شد.

۳- و اسکار در روزگار کرونا
آکادمی علوم و هنرهای سینمایی در طول سال‌های فعالیت خود همواره بسته به شرایط بحرانی و پیش‌بینی‌نشده تغییرهای جزیی را در شرایط پذیرش فیلم‌ها و رقابت‌شان اعمال کرده است. امسال هم به خاطر پاندمی کرونا باید کاری اساسی صورت بگیرد.

«ورایتی» روز ۲۸ آوریل (نهم اردیبهشت) گزارش داد که هیأت مدیره آکادمی فعلا به طور موقت شرط اکران یک‌هفته‌ای در لس‌آنجلس برای حضور در اسکار را برداشته است. در عوض، فیلم‌ها می‌توانند به صورت دیجیتال عرضه و دیده شوند. البته به طور طبیعی همه فیلم‌هایی که مجازی عرضه می‌شوند نمی‌توانند در رقابت اسکار حضور پیدا کنند و فقط آثاری مورد بررسی قرار می‌گیرند که تاریخ اکران‌شان در سینماها مشخص شده بود. علاوه بر این، فیلم‌ها باید در سایت عرضه مجازی ویژه آکادمی که ویژه اعضای آن است، دست‌کم برای شصت روز در دسترس قرار گیرند.

ناگفته نماند که در صورت بازگشایی سینماها، اکران هفت‌روزه باید محقق شود. در ضمن پس از بازگشایی سینماها، آکادمی هم بر شمار سالن‌های مجازش می‌افزاید تا فیلم‌ها هم راحت‌تر در دسترس قرار بگیرند و هم ظرفیت لازم برای نمایش‌شان مهیا شود. در سال‌های اخیر هیأت مدیره و اعضای آکادمی پیرامون سرویس‌های پخش آنلاین و مجازی‌اش مانند نتفلیکس و آمازون بحث‌های متعددی داشته‌اند و در این میان، برخی تمهید اکران چندهفته‌ای از سوی این کمپانی‌های عرضه مجازی را یک شیادی و تقلب حرفه‌ای قلمداد کردند. بعضی از گفتند که استودیوها دهه‌هاست که با استفاده از «شروط لازم برای شرکت در اسکار» همه چیز را به‌نوعی در کنترل خود گرفته‌اند. به هر حال مثالی که برای این وضعیت به ذهن می‌آید، «شکارچی گوزن» است که در دسامبر ۱۹۷۸ برای دو هفته روی پرده سینماها رفت و در نهایت اسکار بهترین فیلم سال را برنده شد.

انجمن مطبوعات خارجی هالیوود هم قوانین جدیدی را با توجه به اپیدمی کووید-نوزده اعلام کرده است و فعلاً از قوانین همیشگی خود دست کشیده است.

  • تیم گری، ورایتی