هنر و تجربه: تاد مک کارتی برای کلینت ایستوود که ۳۱ ماه می سال ۱۹۳۰ در سانفرانسیسکو متولد و دیروز ۹۰ ساله شد، یادداشتی نوشته است.

 تاد مک کارتی منتقد سینمایی به مناسبت ۹۰ سالگی ایستوود نوشت: «با این همه خوشبختی که کلینت ایستود در زندگی‌اش داشته؛ از ظاهر خوب گرفته تا استعداد درخشان- ماندگاری فوق‌العاده او تا امروز هم قابل توجه است. یکشنبه ۳۱ می او ۹۰ ساله می‌شود، که به خودی خود یک نشانه استثنایی است و بیشتر ما از دیدن آن در هر جایی از زندگی هیجان‌زده می‌شویم ».

او در ادامه می‌گوید: «فراتر از رسیدن به این نقطه عطف از زندگی و اینکه قادر به ایستادن روی دو پا باشی، نعمت غیرمعمول در وجود این توانایی است که بتوانی کارهایی را که دوست داری انجام بدهی و هنوز هم آنها به خوبی از پس انجام آنها برآیی. خیلی‌ها نمی‌توانند حتی چنین ادعایی داشته باشند ».

مک کارتی می‌نویسد: «ایستوود به عنوان یک بازیگر بتدریج فشار پدال پا را در این بخش کم کرده و در طول یک دهه اخیر تنها در دو فیلم بازی کرده است. اما فعالیت کارگردانیش همچنان بدون رکود، ادامه یافته است.او در دهه هشتاد سالگی‌اش هشت فیلم ساخته که برابر با همان رقمی است که استیون اسپیلبرگ که ۱۶ سال از ایستوود جوان‌تر است در این دوره ده ساله جلوی دوربین برده است ».

این منتقد در ادامه می‌گوید امروز اوضاع متفاوت است و برخی از کارگردان‌ها هنوز دارای انگیزه، انرژی و نشاط خلاقیت در دوران بازنشستگی خود هستند که از جمله آنها می‌توان به اسکورسیزی، آلمادوار، شریدر، اسپیلبرگ، پولانسکی، ورنر هرتسوگ، ریدلی اسکات، ارول موریس، اسپایک لی (هرچند تازه ۶۳ سال دارد)، برادران کوئن (گرچه ۱۲۷ سال هوش و هوشمندی مشهود است) و فردریک وایزمن ۹۰ ساله همیشه بی‌سن اشاره کرد.

مک کارتی گفت: «ایستوود از سال ۱۹۷۱ تاکنون ۳۸ فیلم سینمایی کارگردانی کرده است در حالی که اسپیلبرگ از سال ۱۹۷۴ که با «بزرگراه شوگرلند» شروع کرد ۳۲ بار پشت دوربین قرار گرفته است که شامل فیلم هنوز اکران نشده «داستان وست ساید» هم می‌شود».

مک کارتی می‌افزاید: «در میان کارگردان‌های بزرگ آمریکایی که هنوز کار و زندگی می‌کنند، تنها کسی که از نظر بهره‌وری از کلینت ایستوود پیشی می‌گیرد وودی آلن است که در ۸۴ سالگی، نویسنده و کارگردان رقم باورنکردنی ۵۰ فیلم بلند در طول ۵۱ سال بوده است. گرچه او نتوانست «یک روز بارانی در نیویورک» را سال پیش در آمریکا اکران کند، اکنون دارد جدیدترین فیلمش را با عنوان «زنان ریفیکین» جلو می‌برد».

وی از دیگر چهره‌های شاخص جهان در این سن و سال، از مانوئل دی اولیویرا فیلمساز پرتغالی یاد می‌کند که ۵ سال پیش در ۱۰۶ سالگی درگذشت و سال پیش از آن او آخرین فیلم کوتاهش را با عنوان «پیرترین مرد بِلِم» ساخته بود. آخرین فیلم بلند وی سال ۲۰۱۲ به پایان رسیده بود؛ یعنی وقتی فیلمساز ۱۰۳ سال داشت.

این منتقد همچنین از میان دیگر چهره‌هایی که از ۶۵ یا ۷۰ سالگی گذشته‌اند و هنوز فعال و خلاق هستند از ژان لوک گدار یاد می‌کند که در ماه دسامبر ۹۰ ساله می‌شود هرچند بیشتر این روزها فیلم‌هایی برای مخاطبان منتخب خودش می‌سازد، آلن رنه که سال ۲۰۱۴ در ۹۱ سالگی درگذشت، کریس مارکر که در ۹۱ سالگی در سال ۲۰۱۲ درگذشت، آلخاندرو خودورفسکی که «رقص واقعیت» را در ۸۵ سالگی ساخت و اریک رومر کارگردان نامی موج نوی فرانسه که فیلم بلند نهایی‌اش «داستان عاشقانه آستریا و سلادون» را سال ۲۰۰۷ در ونیز به نمایش درآورد و وقتی ۸۹ ساله بود در سال ۲۰۲۰ درگذشت».

 ددلاین