هنروتجربه: رها فریدی در گفت‌وگویی از ادامه اکران  «چی چکا قصه شب» در هنروتجربه و فعالیت‌های جدیدش می‌گوید.

رها فریدی درمورد ادامه  اکران مستند «چی چکا قصه شب» در سینماهای هنروتجربه در شرایط فعلی به خبرنگار صبا گفت: «وقتی اکران «چی چکا قصه شب» بعد از بازگشایی سینماها شروع شد، من در عذاب وجدان بودم که آیا مردم را برای تماشای این فیلم به سینما دعوت کنم یا نه؟ و اینکه فکر می‌کردم در شرایط بحرانی کرونا آیا اطلاع رسانی از فیلم و تماشای آن در سینما اصلا درست است؟ ابتدا تقاضا کردم که اکران را تا جای ممکن به تعویق بیندازند و بعد از یک ماه تصمیم گرفتم خودم به بازدید سینماها بروم و در اولین اکران‌ها با تماشاچیان همراه باشم. دیدم سینماها ظاهرا خیلی خوب ضدعفونی می‌شوند و پروتکل‌ها سختگیرانه در حال اجرا هستند و تهویه سینماها در جریان است. همه با ماسک در فواصل نشسته‌اند و در مواردی در سالن‌هایی با ظرفیت ۲۰۰ نفر، کمتر از ۴۰ نفر حضور دارند پس با خودم کنار آمدم که اگر این تنها شانس «چی چکا قصه شب» برای اکران عموم بر پرده است، اطلاع رسانی درمورد اکران فیلم را شروع کنم».

او درمورد راهکارهای تبلیغاتی خود برای آوردن مخاطب به سینما در این ایام توضیح داد: «چی چکا قصه شب یک فیلم کاملا مستقل است و حتی تبلیغاتش با بودجه شخصی پیش می‌رود. در زمینه تبلیغات نسبت به فیلم‌های دیگر بر پرده، تبلیغات «چی چکا» نزدیک به هیچ بوده است. بنده به دو، سه مصاحبه و اطلاع رسانی اکران‌ها در صفحه نوپای چی چکا در اینستاگرام و حمایت‌های هنروتجربه اکتفا کردم. خوشحالم که «چی چکا» از طریق تبلیغ گوش به گوش مخاطبانش قبل از کرونا سالن‌ها را پر می‌کرد، اما الان با وضعیت کرونا تصمیم دارم تیزرهایی مرتبط با فیلم منتشر کنم. پیش از این فقط صحنه‌هایی از فیلم پخش شد و هیچ تیزری از «چی چکا قصه شب» منتشر نکرده بودم که فکر می‌کنم این کار به تبلیغات فیلم کمک خواهد کرد».

به گفته او، «چی چکا قصه شب» تابستان پیش به جشنواره‌هایی در مونیخ و تورنتو راه پیدا کرد که آن زمان خبری منتشر نشد چون فیلم هنوز در هنر و تجربه اکران نشده بود.

فریدی درمورد تازه‌ترین فعالیت‌های سینمایی خود نیز توضیح داد: «در این مدت تدوین فیلم جدیدم را شروع کردم که فیلم برداری آن تابستان گذشته تمام شده بود. اصولا من همه کارهای فیلم مثل فیلم برداری یا تدوین و… را خودم انجام می دهم. در واقع من روی دو فیلم کار می‌کنم؛ یکی «نان و سفر» است و یکی دیگر درمورد سفری است که به آفریقا داشته ام و از زندگی پناهنده‌های دارفور در کمپ مایو در سودان می‌گوید و مخاطب را با جهانی متفاوت و جذاب آشنا می‌کند، باقی داستان بماند برای کشف بر پرده سینما».

او در پایان عنوان کرد: «ماجرای مستند «نان و سفر» در ایران روایت می‌شود. در این مستند من به روستاهای مختلف به بهانه نان ارگانیک سفر می‌کنم؛ نانی که گندمش کود طبیعی می‌خورد و در آخرین آسیاب آبی در فین کاشان آرد می‌شود و به صورت هیزمی پخت می‌شود. در طول مسیر آدم‌ها و روستاهای مختلف سر راهم قرار می‌گیرند. افراد در روستاهای مختلف و مشاغل متفاوت روایت‌های جذابی دارند که ما مشاهده گر بخشی از زندگی آن ها می‌شویم. این فیلم هم به نوعی فیلمی جاده ای و مردم نگار است و موسیقی در آن نقش دارد. «چی چکا قصه شب» هم در نوع خودش جاده ای بود، اما هرکدام از این مستندها با وجودی که عنصر مشترک شان سفر است، سبک و سیاق مخصوص خودشان را دارند».