هنر و تجربه- فاطمه رستمی: امیرتوده روستا در گفت و گویی با سایت هنر و تجربه در آستانه روز ملی سینما گفت خطر و تاثیرات منفی کرونا ویروس بر شرایط سینما به مراتب کمتر از خطر منحرف شدن جریان اصلی سینما از مسیر اصلی خودش است به واسطه افراد است. او لزوم توجه به تهدیدات وسایل ارتباط جمعی را امری مهم در این روزها عنوان کرد. با او به بهانه روز ملی سینما گفت و گویی داشتیم که می خوانید؛

امیرتوده روستا که فیلم «پات» را در هنروتجربه اکران کرده است، درباره زیست سینما در روزهایی که کرونا بر همه جوانب زندگی بشر تاثیرگذاشته، گفت: «سینما و سینما رفتن آدابی جمعی است. زمانی که خصلت جمعی بودنش از بین برود، سینما هم از ماهیت اصلی خودش خارج می‌شود. این نظر کلی من درمورد سینماست. در ادوار مختلف بحران‌ها، جنگ‌ها و مسائل اقتصادی رخ می دهد یا بیماری مثل کرونا پیش می آید و در این حالت جریان‌ها و آداب از مسیر خود خارج می‌شوند. اگر از این مسئله به عنوان رویدادی موقتی حرف بزنیم، راهکارهایی که برای آن ارائه می دهیم هم موقتی است و پس از برطرف شدن مشکل، همه چیز به حالت قبل برمی‌گردد».

او افزود: «درمورد سینما، اکران آنلاین به نوعی درمان موقتی است که در مواجه به ویروس کرونا درنظر گرفته شد، اما به نظرم چیزی که حقیقتا سینما را تهدید می کند، گسترش وسایل ارتباط جمعی است که هرلحظه هم بیشتر می‌شود و سرعت و قدرت عملی بیش از کرونا دارد. هر پلتفرمی که امکان نمایش فیلم در آن وجود دارد، آداب دسته جمعی فیلم دیدن را تهدید می‌کند یا اگر تهدید نباشد، توصیه به تغییر می‌کند که امکان جدیدی برای سینما آینده است».

اگر راه ورود سینما به فضاهای مجازی و پلتفرم‌ها غیرکارشناسانه باشد و تفکر و سازوکار مناسب در فضای مجازی و نمایش فیلم‌ها در این فضاهای پراشکال وجود نداشته باشد، خواهیم دید که این راه در مقایسه با خطری که کرونا برای سینما ایجاد کرد، بسیار کشنده‌تر و خطرناک‌تر است

توده روستا ادامه داد: «منطقه ای را تصور کنید که در آن خانه هایی با اصول مهندسی ساخته شده و رو به روی آن منطقه زمین خالی وجود دارد که هیچ اقدامی برای آن صورت نمی‌گیرد. اگر تصور ما این باشد که این زمین خالی را به همین شکل نگه می‌داریم و هیچ کدام از اهالی آن خانه‌های مهندسی ساز هیچ گاه در زمین خالی ساخت و ساز نمی‌کنند اشتباه کرده ایم و به زودی مشکلی پیش می آید و آن مکان به جایی تبدیل می‌شود که خانه هایی بدون رعایت اصول شهرسازی در آن ساخته شده است. فضای مجازی امروز همین حالت را دارد؛ وقتی شرایط مهیا نیست که سینما به خصوص سینمای هنروتجربه که جنس خاصی دارد، به درستی و راحت وارد فضای پلتفرم‌ها شود و از آن حمایت جدی نمی‌کنیم و دغدغه ها و ممیزی‌هایی برایش قائل می‌شویم که سد راهشان می‌شود، طبیعی است که این فیلم‌ها ذیگر برای خودشان پلتفرم و تبلیغاتچی درست می‌کنند که حکم همان زمین خالی را دارد  که غیرکارشناسانه در آن ساخت و ساز صورت گرفته است».

این کارگردان در ادامه ضمن اشاره به خطرات چنین مسیری بیان کرد: «اگر راه ورود سینما به فضاهای مجازی و پلتفرم‌ها غیرکارشناسانه باشد و تفکر و سازوکار مناسب در فضای مجازی و نمایش فیلم‌ها در این فضاهای پراشکال وجود نداشته باشد، خواهیم دید که این راه در مقایسه با خطری که کرونا برای سینما ایجاد کرد، بسیار کشنده تر و خطرناک‌تر است».

توده روستا در ادامه درمورد آرمان و چشم انداز خودش برای سینمای مستقل در روزی که به عنوان روز ملی سینما نامگذاری شده است بیان کرد: «آرمان من و امثال من در سینمای مستقل خیلی ارتباطی با دوران کرونا و غیرکرونا ندارد و همیشه به صورت کلی آرمانی در ذهن داشته ایم؛ اینکه به جوانان علاقه‌مند به فضای سینما میدان داده شود تا تجربیات تازه ای داشته باشند و به دنبال آن کلیت سینمای ایران حیطه‌های تجربه نشده را تجربه کند و مخاطب به اشکال نویافته سینما دسترسی داشته باشد. چیزی که سینما را دچار بحران می‌کند و موجب می‌شود از راه اصلی اش خارج شود، افراد سودجویی هستند که فیلم‌هایی با ظواهر گول زنک می‌سازند و سرمایه هم در اختیار آنهاست. از سوی دیگر ممیزی‌های بیجا و سلیقه‌ای نسل جوان را که می‌خواهد خلاقیت به خرج بدهد و تجربه کند را به بی‌راهه می‌برد و او را از مسیر اصلی خودش منحرف می‌کند. این بحران ها قوی‌تر از کروناست».

او در پایان گفت: «کرونا همه دنیا را فراگرفته و مختص به ما نیست و آنچه کارشناسان می‌گویند این است که ممکن است این بیماری همیشه با ما باشد و تبدیل به چیزی شبیه سرماخوردگی شود پس ما این بحران را از سرمی‌گذرانیم، اما آنچه مهم است و برای ما سینماگران اهمیت دارد، این است که مسیر سینما توسط افراد منحرف نشود»