هنروتجربه: مستند داستانی «شهر سوخته» به کارگردانی ناصر پویش این روزها در سینماهای هنروتجربه در حال اکران است. این مستند درباره منطقه شهر سوخته زابل است. شهری که یکی از بلندترین تمدن‌های تاریخ را داشته‌ و کاوش‌هایی که در چندین دهه اخیر در این شهر صورت گرفته بسیاری از یافته‌های باستان‌شناسان و تاریخ‌نویسان را دگرگون کرده است.در ادامه نظرات یک مدرس دانشگاه و یک فیلم‌ساز را درباره این فیلم می‌خوانید:

نگاه شاعرانه و کهن الگویی
محمد عارف.مدرس انسان‌شناسی هنر، مستند «شهر سوخته» را اثری تماشایی دانسته و درباره آن می‌گوید:«شاید در بخش‌هایی از روایت فیلم یک مقدار پرش وجود داشت اما در مجموع بستر درستی برای بازگویی موضوعش فراهم کرده بود».

او در ادامه افزود:«درواقع تلفیق بین مردم‌شناسی و باستان‌شناسی باعث می‌شد که نگاه شاعرانه و کهن الگویی هم در فیلم جاری شود. این نگاه به ویژه در پایان فیلم یعنی صحنه‌ای که ما توانستیم با یک نمونه از دفن انسان در هزاره سوم قبل از میلاد مسیح در شرق ایران مواجه شویم ،به یک تعریف جامع و کامل رسید. به آقای پویش  و دست اندکاران فیلم تبریک می‌گویم.از دیدن این مستند به عنوان یک ایرانی هم خیلی خوشحال شدم ،هم یاد گرفتم، هم لذت بردم ».

فلسفه حیات و زندگی
محمد حمزه‌ای شاعر و فیلم‌ساز با تاکید بر این نکته که:«مستند «شهر سوخته» یک مستند سلامت و خوب» است، عنوان می‌کند:« این مستند خوش ریتم و خوش تصویر در مورد قسمتی از تاریخ تمدن شرق و ایران است. لایه رویی این مستند در مورد شهر سوخته است و به نظرم لایه زیرین آن که مهم‌تر از لایه رویی آن است در مورد فلسفه حیات و زندگی است و در مورد مرگ. فیلم بسیار تاثیرگذار است و تماشاگر بعد از بیرون آمدن از سالن هم‌چنان به آن فکر می‌کند و البته به این که زندگی چیست و مرگ چیست. تشکر می‌کنم از ناصر پویش و گروه سازنده فیلم».

 

برچسب‌ها: