هنروتجربه:نوید صولتی که فیلم کوتاه «جونده» را این روزها در بسته «بازگشت کوتاه» سینماهای هنروتجربه روی پرده دارد، در گفت‌وگوی اینستاگرامی با نواب محمودی ضمن اشاره به اینکه ایده این فیلم کوتاه از یک لوکیشن آغاز شد، گفت:«تولید فیلم با تیمی همدل و حرفه‌ای انجام شد.برخی از دوستان به صورت افتخاری با ما همکاری داشتند. تمامی عوامل کمک شایانی کردند و با هم مشورت می‌کردیم و ایده‌های خودم را به راحتی مطرح می‌کردم. تصویربرداری این پروژه حدود ۷ روز زمان برد و کار به پایان رسید».

به گزارش سایت هنروتجربه، در ابتدا نوید صولتی در پاسخ به سوال نواب محمودی درباره ایده اولیه  و آغاز پیش‌تولید «جونده» بیان کرد : « ما در لوکیشنی مشغول کار روی پروژه دیگری بودیم که آنجا مربوط به بخش تعمیراتی راه آهن و به اصطلاح قبرستان قطارها بود. در حقیقت قطارهای اسقاطی را برای تعمیر به آنجا می‌بردند. شروع کردم به تخیل کردن که مثلا اگر این قطارها از جنگ برگشته باشند و مربوط به جنگ جهانی اول یا دوم باشد چه می‌شود. آن لوکیشن برای من بسیار جذاب بود و با خود فکر کردم که در این لوکیشن فیلم جذابی را می‌توان ساخت. خودم برای کار ایده‌هایی داشتم اما احساس کردم ایده‌های خوبی نیست. فیلم‌های کریم لک‌زاده را خیلی دوست دارم و احساس کردم آن لوکیشن به فضای فیلم‌هایش شباهت بیشتری دارد به همین دلیل از ایشان خواهش کردم از لوکیشن بازدید کند و در نوشتن به من کمک کند. بعد از یک ماه و نیم فیلم‌نامه‌ای نوشت که خیلی آن را دوست داشتم. در حقیقت آن لوکیشن باعث نوشتن فیلم‌نامه و ساخت فیلم شد».

صولتی در پاسخ به سوال محمودی که کارگردانان فیلم‌های کوتاه معمولا فیلم‌نامه‌های خودشان را کار می‌کنند و کمتر سراغ فیلم‌نامه نوشته شده توسط شخص دیگری می‌روند. برای از آن خود کردن فیلم‌نامه «جونده» که توسط لک‌زاده نوشته شده بود چه مراحلی طی شد اظهار داشت: «زمان خواندن فیلم‌نامه حتما جهان و دغدغه‌های مشترکی با نویسنده داریم. جدای از جذابیت‌هایی که فیلم‌های لک‌زاده برای من دارد، دلیلی که می‌خواستم  فیلم‎نامه را بنویسد اتمسفر مشترک لوکیشن این فیلم و فیلم‌های او بود. در ادامه سلیقه و جهان فیلم‌سازی من هم به کار اضافه شد».

صولتی درباره پروسه تولید «جونده» بیان کرد: «فیلم‌هایی که با همدلی عوامل ساخته شود قطعا تاثیرگذار خواهد بود. این فیلم در شب‌های سرد زمستان، در قبرستان قطارهای فرسوده و در فضایی کاملا دور افتاده از شهر فیلم‌برداری شد و تولید سختی داشتیم و تنها چیزی که این شرایط را آسان می‌کرد، تیم همدلی و حرفه‌ای کار بود که حتی برخی از دوستان به صورت افتخاری با ما همکاری داشتند. تمامی عوامل کمک شایانی کردند و با هم مشورت می‌کردیم و ایده‌های خودم را به راحتی مطرح می‌کردم. تصویربرداری این پروژه حدود ۷ روز زمان برد و کار به پایان رسید».

کارگردان «شاید وقتی دیگر» درباره شیوه تعامل با بازیگران حرفه‌ای و نحوه بازی گرفتن از آنها توضیح داد: «در فیلم‌های قبلی خودم که با نابازیگران می‌ساختم جزء به جزء با آنها درباره هر پلانی توضیح می‌دادم اما در «جونده» به دلیل حضور بازیگران با تجربه و حرفه‌ای، جایی برای این صحبت‌ها نبود. بابک کریمی، علیرضا مهران و بقیه تجربه بیشتری از من دارند و بیشتر درباره دنیای فیلم و شخصیت‌ها صحبت می‌کردیم. چالش خیلی خوبی بود و خوشبختانه وقتی بابک کریمی فیلم‌نامه را خواندند، نکته‌هایی را می‌گفتند که من حتی به آنها فکر نکرده بودم و گاهی نکته‌های خودم را از پیش خودشان بازگو می‌کردند.حضور ایشان شانس بزرگی برای من بود».

او درباره تاثیر مسعود امینی‌تیرانی، فیلم‌بردار «جونده» هم توضیح داد: «با او درباره جهان فیلم صحبت می‌کردیم و تاثیر او در فیلم بسیار مهم است. امینی همیشه بنا به جهان فیلم، به دوربین‌اش کاراکتر می‌دهد و با قاب‌هایش به آن کاراکتر جان می‌بخشد. او در راستای جهان فیلم، قاب‌هایش را رنگ و نقاشی می‌کند و نگاه عمیقی به فیلمنامه و جهان فیلم دارد».

صولتی همچنین در پاسخ به سوالی مبنی بر اینکه سرمایه ساخت فیلم‌های خود را چگونه تامین می‌کند و برای جوانانی که می‌خواهند فیلم کوتاه بسازند چه توصیه‌ای دارد، بیان کرد: «سال ۱۳۸۵ اولین فیلم خود را با سرمایه‎ای در حدود ۷۵ هزار تومان به نام «شاید وقتی دیگر» را ساختم. یادم می‌آید در آن زمان هم بودجه فیلم را با سختی‌های زیادی فراهم کردم و دوستانی به صورت افتخاری حضور داشتند و برای «جونده» هم همین اتفاق افتاد. در حقیقت هزینه ساخت فیلم سرسام‌آور است و عواملی که به پروژه دعوت می‌شوند می‌دانند که اصولا فیلم‎های کوتاه بودجه زیادی ندارد. توصیه‌ای که دارم این است که با دوستانی همکاری کنید که همفکر و نزدیک باشید و فیلم‌نامه و کار شما را دوست داشته باشند و دلی کار کنند. انتخاب درست تیم بسیار مهم است».

او اضافه کرد: «به دلیل اینکه «جونده» ۱۹ دقیقه بود، در جشنواره فجر شرکت نکردم و اصولا موافق کوتاه‌تر کردن فیلم نبودم و با اینکه وسوسه‌برانگیز است اما تمایلی به کوتاه کردن فیلم نداشتم. خیلی علاقه داشتم که «جونده» در فستیوال‌های خارجی حضور داشته باشد و به علت زمان بلند آن نمی‌شد».

این کارگردان درباره اکران «بازگشت کوتاه» عنوان کرد: «به دلیل شیوع کرونا و اوج گیری مجدد آن خوش شانس نبودیم. طبق آمار شروع اکران «بازگشت کوتاه» خیلی خوب بود .با شروع موج دوم کرونا تعداد تماشاگران کمتر شد و طبق قولی که داده شده امیدورایم بعد از نرمال شدن شرایط، اکران فیلم‌ها را پربارتر از سر بگیریم».

صولتی درباره تاثیر اکران فیلم‌های کوتاه در گروه هنروتجربه اظهار داشت: «تا قبل از اینکه اکران بسته‌های فیلم کوتاه در گروه هنروتجربه اکران شود، در ایران جایی برای نمایش فیلم‌های کوتاه وجود نداشت مگر در فستیوال‌ها. و همین امر باعث سرخوردگی عمیق کارگردانان می‌شد که به دلیل انتخاب نشدن در فستیوالی، از امکان دیده‌شدن باز می‌ماند. هنروتجربه باعث آشنایی بخشی از مردم با فیلم کوتاه شد و در حال حاضر همین تماشاگرانی که تا چند سال پیش از فیلم کوتاه اطلاعی نداشتند، مخاطبان پیگیر فیلم کوتاه شده‌اند».

صولتی درباره فعالیت این روزهای خود گفت: «مشغول نوشتن فیلم‌نامه مشترک با سپیده برنجی هستم. چندین بار بازنویسی شده است و در کل خیلی از ایده اولیه بهتر شده است و امیدورام اوائل سال آینده بتوانم این فیلم را بسازم».