هنروتجربه- فاطمه رستمی: فیلم سینمایی «نه» به کارگردانی شاهین رشیدی و تهیه‌کنندگی شاهین باباپور و شاهین رشیدی  از ۹ مهر بر پرده سینماهای هنروتجربه آمد. با کارگردان این فیلم درباره این تجربه سینمایی گفت‌وگویی داشتیم.

شاهین رشیدی در ابتدای صحبت‌هایش به تاثیرات منفی کرونا و وضعیت اقتصادی امروز جامعه بر سینما اشاره کرد. او درباره فیلم‌هایی که در شرایط  کرونا و تعطیلات ناشی از آن در هنروتجربه اکران می‌شوند، گفت: «هنروتجربه عموما مخاطبان خاص خودش را دارد و کمتر پیش می‌آید خانواده‌ها برای تماشای این فیلم‌ها به سینما بیایند. کرونا و تعطیلات ناشی از آن ضربه بزرگ‌تری به سینمای کشور زده است و همه این موارد به صورت زنجیره‌وار موضوعات مختلف را تحت تاثیر خودش قرار می دهد. ما بودجه زیادی نداریم که بیلبورد بگیریم و در سطح شهر تبلیغ کنیم، اما دوستانی هستند که پول برای تبلیغات شهری هم داده‌اند و دوره اکران‌شان به تعطیلی برخورد کرده و همه چیز سوخت شده است».

رشیدی بیان کرد: «کار ما به نوعی دانشجویی است و با تعطیلی دانشگاه‌ها جمعیت دانشجویی و اساتیدی که می‌توانستند مخاطب ما باشند را از دست داده‌ایم در حالی که با پوستر و بنر در دانشگاه می‌توانستیم تبلیغات خوبی در محیط های آموزشی هم داشته باشیم. از نظر تبلیغاتی در حق هنروتجربه اجحاف شده است و در سینماها جای کوچکی به تبلیغات ما اختصاص داده‌اند. این درحالی است که وقتی فروش بلیت‌ها را در نظر می‌گیریم و آن را با میانگین فروش هنروتجربه در شرایط عادی مقایسه می‌کنیم، می‌بینیم در همین وضعیت کرونا هم آثار هنروتجربه مورد استقبال قرار می‌گیرند».

از نظر تبلیغاتی در حق هنروتجربه اجحاف شده است و در سینماها جای کوچکی به تبلیغات ما اختصاص داده‌اند. این درحالی است که وقتی فروش بلیت‌ها را در نظر می‌گیریم و آن را با میانگین فروش هنروتجربه در شرایط عادی مقایسه می‌کنیم، می‌بینیم در همین وضعیت کرونا هم آثار هنروتجربه مورد استقبال قرار می‌گیرند

رشیدی در ادامه صحبت‌هایش به این اشاره کرد که برخی ژانرهایی که در سینمای بدنه مورد استقبال مخاطبان قرار نمی‌گیرد،اتفاقا در هنروتجربه اقبال خوبی دارند و نه تنها در نمایش عمومی خود موفق ظاهر می‌شوند بلکه موفقیت‌های جهانی هم به دست می‌آورند.

او در ادامه با اشاره به این‌که فیلم «نُه» یک ساب ژانر است، توضیح داد: «در فیلم «نُه» چند زیر ژانر دیده می‌شود که گونه معمایی، حادثه‌ای، رازآلود یا اسلشر (ژانر وحشت با خشونت) را می‌توان جزو زیر ژانرهای این فیلم دانست. به نظرم این فیلم به نوعی مستندسازی می‌کند که شاید نمونه موفق آن را در پروژه «جادوگر بلر» دیده باشید. این فیلم سعی کرده بود مستندی را بازسازی کند، اما ما در فیلم «نُه» سعی کردیم نگاه سینمایی داشته باشیم و درعین حال اتفاق تاریخی‌ای که رخ نداده را با فیلم برای مخاطب بسازیم؛ یعنی ماجرای حضور نازی‌ها در ایران در جریان جنگ جهانی دوم که در واقعیت چنین اتفاقی رخ نداده است. شاید در پس پرده و جای دیگری در دنیا این اتفاق افتاده باشد که مخفیانه دانشمندان نیروهای نازی بخواهند اقدامی عجیب انجام دهند و ممکن است به ثمر رسیده باشد یا نباشد و نیاز است درباره آن در تاریخ جست‌وجو کنیم».

او افزود: «چندسال اخیر در زمینه ژانر وحشت فیلم‌های سینمایی زیادی دیده‌ام؛ از ژانر وحشت سینمای آمریکا، آسیا، هند گرفته تا سینمای وحشت خودمان که خیلی موفق نبوده و به اصطلاح درنیامده است. فکر می‌کنم این مورد اقبال قرار نگرفتن ژانر وحشت در سینمای ایران دو حالت دارد؛ یک این‌که مخاطب ایرانی از ابتدا با پیش فرض فیلم‌های ژانر وحشت خودمان را تماشا می‌کند و مخاطب مدام دنبال این است که بخندد.در حالی که نمونه‌های خوب هم داشته‌ایم و فکر می‌کنم فیلم «شب بیست و نهم» یکی از بهترین آثار ژانر وحشت در سینمای ایران است البته با توجه به دوره‌ای که ساخته شده و امکاناتی که آن زمان وجود داشته است. دومین عامل احتمالا مربوط به تجهیزات و امکانات است که خیلی وقت‌ها ما کمبودهای جدی در این زمینه داریم».

شاهین رشیدی تاکید کرد:«در دنیا فیلم‌های سینمای وحشت جزو پر فروش‌ترین‌ها هستند و این مساله حتی در نتفلیکس و سایر پلتفرم های اکران آنلاین هم وجود دارد. اما ما در سینمای ایران خیلی ریسک نمی‌کنیم و ترجیح می‌دهیم روی موج پول سازی حرکت کنیم. فیلم ژانر وحشت خوب ساختن نیاز به بودجه دارد. به قول یک تهیه‌کننده قدیمی، فیلمی در سینما موفق است که یا بخنداند، یا بگریاند یا بترساند! من با این نکته موافقم و به نظر جای ژانرهای زیادی در سینمای ایران خالی است. یکی از دغدغه‌های من این است که فیلم ترسناک بین‌المللی بسازیم».

این کارگردان در ادامه با اشاره به این نکته که ادبیات کهن ما منابع خوبی برای آثار ژانر وحشت است،توضیح داد:«شاهنامه، اسطوره‌ها و حتی منطق الطیر عطار منبع الهام خوبی برای ساخت فیلم‌هایی در ژانر وحشت هستند. شاید از این کتاب‌های قدیمی بتوان ده‌ها «بازی تاج و تخت» یا «ارباب حلقه‌ها» ساخت که برای همه دنیا جذاب باشد. با وجود چنین منابع غنی به نظر می‌رسد استفاده زیادی از آن نکرده ایم. مثلا بهرام بیضایی چند منبع محدود دارند که همان هم غنیمت است و کمک می‌کند با فرهنگ خودمان آشنا شویم. به دلیل اهمیت چنین موضوعاتی من هم دوست داشتم این ژانر را تجربه کنم و فیلم «نُه» را ساختم».

در دنیا فیلم‌های سینمای وحشت جزو پر فروش‌ترین‌ها هستند و این مساله حتی در نتفلیکس و سایر پلتفرم های اکران آنلاین هم وجود دارد. اما ما در سینمای ایران خیلی ریسک نمی‌کنیم و ترجیح می‌دهیم روی موج پول سازی حرکت کنیم

رشیدی در پاسخ به این سوال که پیدا کردن تهیه کننده‌ای که مایل باشد دست به تجربه‌گرایی در فیلم‌سازی بزند،چگونه بود، عنوان کرد:« پیش از فیلم «نُه» من چندین تجربه مختلف با دفترهای سینمایی داشتم. متاسفانه در سینمای ما روی سرمایه خطر نمی‌کنند. یک سری فرمول‌های غلط نوشته‌اند که فقط براساس فروش است و همه دنبال این هستند فیلمی بسازند که صرفا در جشنواره‌ای جایزه بگیرد یا فقط پرفروش شود. دوست داشتم همراه با دوستان دانشجو فیلم «نُه» را بسازم و همه با هم تجربه کنیم. بعدها بحث‌های مربوط به مجوز پی آمد و از استاد باباپور کمک گرفتیم و ایشان در اجرای کارهای اداری به ما کمک زیادی کردند».

او در پایان گفت: «ما به هرحال برای تبلیغات هزینه می‌کنیم و امیدواریم زودتر شرایط سینماها به ثبات برسد تا مخاطبان بیشتری به تماشای فیلم «نُه» بنشینند».

برچسب‌ها: