هنر و تجربه: آیین بزرگداشت کامبوزیا پرتوی و ابراهیم فروزش در پنجمین روز از سی‌وسومین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان برگزار شد.

به گزارش سایت هنر و تجربه، به نقل از ستاد اطلاع‌رسانی جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان، مراسم بزرگداشت کامبوزیا پرتوی و ابراهیم فروزش در جشنواره سی‌وسوم با حضور علیرضا تابش، دبیر جشنواره سی‌وسوم و جمعی از اهالی سینما با رعایت دستورالعمل‌های بهداشتی و فاصله‌گذاری اجتماعی، عصر پنج‌شنبه اول آبان در سالن زنده‌یاد عباس کیارستمی بنیاد سینمایی فارابی برگزار شد.

در ابتدای مراسم، پس از تلاوت آیاتی از قرآن و پخش سرود ملی و تیزر جشنواره سی‌وسوم، کلیپی با موضوع «کودکان و کرونا» و گزارش تصویری آماده‌سازی پیش از آغاز مراسم برای حضار در سالن نمایش داده شد.

اجرای این مراسم را زوج نیما کرمی و زینب زارع با همراهی دو فرزندشان عهده‌دار بودند. کرمی گفت: «ما امروز به همراه خانواده روی صحنه آمدیم که بگوییم این سینما متعلق به خانواده است و باید در کنار هم به تماشای فیلم بنشینیم. زینب زارع هم به خاطرات دوران کودکی و تماشای فیلم «گلنار» اشاره کرد».

در ادامه، نیما کرمی از دبیر جشنواره دعوت کرد که برای سخنرانی روی صحنه بیاید.علیرضا تابش دبیر سی و سومین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان در ابتدا بیان کرد: «امسال استاد کامبوزیا پرتوی و ابراهیم فروزش اجازه دادند که بزرگداشتی به مناسبت آن‌ها برگزار کنیم».

او در ادامه متنی را درباره ابراهیم فروزش قرائت کرد.دبیر سی‌وسومین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان گفت:« نام ابراهیم فروزش زمانی در سینمای کودک و نوجوان ایران طنین‌انداز شد که از کودکان در خانه مانده‌‫ای گفت که بزرگترها به اجبارِ شرایط زندگی، فراموش‫شان کرده بودند. او راوی داستان آن‫ها شد که سرشار بود از سادگی، صداقت و معصومیت کودکانه. داستانش چنان بر دل نشست که وقتی او سراغ یک خمره در مدرسه‫‌ای روستایی رفت، فیلم‫‌هایش تبدیل شد به یک بازی کودکانه، جمعی که بزرگتر‫ها هم در آن شریک بودند.این‌‫گونه مرز میان دنیای بزرگترها و کودکان چنان ظریف و نادیدنی شد که انگار بزرگترهای فیلم‫‌های او بخشی از این دنیای کودکانه‫ پرهیاهو بودند. دنیایی پر از رنگ که آدم‌‫های قصه فقط قدشان بزرگ شده بود، اما هم‌چنان کودکانی بودند که هنوز نتوانسته بودند از ریشه‫‌های کودکی خود دل بکنند».

تابش، ابراهیم فروزش را دارای چشمانی تیزبین و قلبی رئوف دانست که ساده‌‫ترین سوژه‫‌های کودکانه را به سینمای ناب بدل کرد و اظهار داشت: «این‌ها همه، از او پدربزرگی دانا و مهربان ساخت که بچه‌ها دوست دارند دورش را بگیرند و شنونده‫ قصه‫‌هایی باشند که قهرمانش یا مردی کوچک بود که بار یک خانه را به دوش گرفته یا بچه‌‫های نفت که در دنیای واقعیت‌‫ها باید با خیال به ماجراجویی‫‌های کودکانه‫‌شان معنی دهند. این همه، از فروزش مردی ساخته که گویی از دنیای بزرگ‫ترها آمده تا نماینده‫ امیدها و آرزوهای بچه‫‌هایی باشد که از چشم دور مانده‌‫اند».

این مدیر سینمایی با بیان این که «ابراهیم فروزش» در طول این سال‌‫ها، در تصویرسازی از روابط والدین و فرزندان همیشه جانب بچه‌‫ها را گرفته، ادامه داد: «هر چند هم‌چون ریش سفیدی جلوه می‫‌کند که حرفش در دنیای بزرگ‫ترها هم خریدار دارد. از این رو او این بخت را داشته که دائم میان این دو دنیا در حال تردد باشد. گویی او همان خط رابطی است که می‫باید نقطه‫ اتصال این دو دنیا را هم‌چنان زنده و پابرجا نگه دارد».

مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی تصریح کرد: «به همین دلیل است با دیدن فیلم‫‌های او، دنیا جای امن‌‫تر و شادتری برای زندگی است. شرارتی هم اگر هست آن‫ قدر نیست تا فروزش نتواند قصه‌‫های بازارش را برای‫مان نقالی کند یا از زمانی برای دوست داشتن بگوید که در دنیای بزرگ‫ترها زود فراموش می‫‌شود یا از شیر تو شیری بگوید که در یک روستا به دور افتاده برای به کرسی نشاندن آن چه اهالی روستا را به گروهی کودک لجباز شبیه می‫‌کند».

تابش همچنین درباره «کامبوزیا پرتوی» بیان کرد: «در سینمای ایران اگر دنبال قصه‫‌نویس بگردیم، کسی که بر فنون داستان‫سرایی چنان مسلط باشد که بتواند ما را پای پرده‫‌ی نقره‫‌ای سینما نگه دارد، یکی از شاخص‫‌ترین‌‫شان بی‌‫شک کامبوزیا پرتوی است. رد پای این قصه‌‫نویس آوازه‫‌خوان سینمای ایران را در همه ‫جای سینمای ایران می‫‌توان دید، از فیلم‌‫های جشنواره‌‫ای تا فیلم‌‫های پرمخاطب، اما او بی‌‫شک با سینمای کودک بود که شروع کرد و با همین سینما بود که به اوج و بالندگی حرفه‌ای خود رسید. در حقیقت او رازهای دل خود را در همین سینمای کودک بود که با ما در میان گذاشت. او نقال جادوگری است که همیشه چیزی در آستین برای سرگرم کردن ما دارد».

او ادامه داد:« در دایره ناتمام نبود قصه‌ خوب، شاید او همان قطعه‫‌ ناتمامی است که آمده تا این سینما را کمی جان و روح دهد. برای این است که وقتی پای او به میان می‫‌آید ماهی شب عید سفره‫‌ هفت سین، رنگ کودکی می‫‌گیرد یا شیرک، نشان همه‌‫ نوجوانانی می‫‌شود که آماده‌‫اند تا همه‫ گرازهای مهاجمی که سرزمین خیال را هدف قرار گرفته‌اند، بیرون کنند. به مدد همین توانایی است که داستان خانه در انتظار ماند‫‌گان مصیبت دیده‫ جنگ، این اندازه سرشار از اکسیری چون جستجو می‫‌شود. چیزی که می‌‫توان آن را جان‫مایه سینمای کامبوزیا پرتوی دانست».

تابش با بیان این که در موردش می‫‌گویند شاید او اکسیری کشف کرده که همچون پسربچه‫‌ای خلاق و باهوش جلوه کند، با این که به ظاهر قد و قامت بزرگ‫ترها را دارد، افزود: «شاید هم دلیل لبخند مهربان همیشگی او همین باشد. او راوی دنیایی است که ما در قیل و قال زندگی گمش کرده‌‫ایم. او نگهبان تصاویری است که شادی دنیای کودکی را در سیاه‌‫بارترین دوره‫ زندگی ما معنی می‫‌کند. تصاویری آن‫ قدر زنده انگار همین تازگی از دنیای خیال به دیار ما آمده‌‫اند با وجود کسانی چون او، دنیای شلوغ ما جای زیباتری برای زندگی است، جایی برای دیدن همه‫ آن چه خودمان را از لذت تماشایش محروم کرده‫ایم و این مگر همان راز اکسیر سینما، این فانوس خیال جادویی نیست؟

در ادامه از کامبوزیا پرتوی دعوت شد تا روی صحنه بیاید.

کامبوزیا پرتوی: هر مجموعه‌ فرهنگسازی لازمه این کشور است

کامبوزیا پرتوی با بیان این که از چند شب قبل فکر می‌کردم امروز باید چه بگویم و از چند نفر  باید تشکر کنم، بیان کرد: «از کسانی که این مدت به من دلگرمی دادند ممنونم. از نسرین مرادی همسرم که برایم یک شانس در زندگی بوده سپاسگزارم. همچنین از آقای تابش برای این که اجازه ندادند امسال جشنواره تعطیل شود و آن را در این شرایط برگزار کردند تشکر می‌کنم. هر مجموعه فرهنگسازی لازمه این کشور است و بازهم از شما ممنونم».

در ادامه مراسم، علیرضا تابش و رسول صدرعاملی برای تقدیر از پرتوی روی صحنه حضور یافتند.صدرعاملی با بیان این که برای من امشب، شب عجیبی است گفت: «بیش از سی سال همکاری با کامبوزیا داشته‌ام و بسیار مدیون او هستم. هیچ چیز بهتر از قدرشناسی نیست و از بنیاد سینمایی فارابی برای برگزاری این مراسم ممنون هستم».

صدرعاملی ابراز امیدوارم کرد که بغض دست از سر سینمای ایران بردارد و گفت: «ما در سینما باید همیار و قدرشناس یکدیگر باشیم. من به کامبوزیا پرتوی بابت این همدلی و همکاری که با من داشته مدیون هستم. او سرنوشت من را دگرگون کرد و تا ابد قدردان او خواهم بود».

سپس از بسته مجموعه آثار این کارگردان به همراه یک سبد گل رونمایی شد و لوح یادبودی به او تقدیم شد و تابلوی عکس بزرگداشت کامبوزیا پرتوی منقش به امضای او شد.

ابراهیم فروزش: امیدوارم این گرامی‌داشت‌ها برای اساتید این عالم در زمان حیاتشان برگزار شود

در ادامه مراسم بزرگداشت جشنواره سی و سوم، برای برگزاری بزرگداشت ابراهیم فروزش از او برای آمدن روی صحنه دعوت به‌عمل آمد.

فروزش در ابتدای صحبت‌هایش به زحمات تابش و همکارانشان برای برگزاری جشنواره سی‌وسوم اشاره کرد و افزود: «من امسال افتخار داشتم جزو داوران باشم و آثار امسال امیدوارکننده بود که این موضوع کار ما را برای انتخاب سخت می‌کرد».او با آرزوی سلامتی هر چه زودتر برای کامبوزیا پرتوی به سال‌ها آشنایی‌اش با این هنرمند  اشاره کرد.

فروزش با اشاره به تجربه ۵۰ ساله‌اش در سینما از اکبر عالمی، خسرو سینایی و محمدرضا شجریان یاد کرد و گفت:« واقعا چه کسانی قرار است جای این عزیزان را بگیرند. امیدوارم این گرامی‌داشت‌ها برای اساتید این عالم در زمان حیاتشان برگزار شود. در این روزگار که همه خانه‌نشین شده‌اند و سینماها بسته هستند، افسوس می‌خورم که چرا نمی‌توانم کار کنم».

این کارگردان با اشاره به فعالیت‌های کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در ارتقای سینمای کودکان و نوجوانان، خاطرنشان کرد:« کانون بزرگان بسیاری را پرورش داد و سینمای ایران را به دنیا شناساند».

فروزش در پایان با ابراز امیدواری نسبت به تداوم برگزاری جشنواره کودکان و نوجوانان، آرزو کرد روزهای بهتر برسد و این روزهای سخت هر چه زودتر به اتمام برسد.

منوچهر شاهسواری: نیازمند قصه ها و روایت‌های جدید هستیم

در ادامه دبیر جشنواره با همراهی منوچهر شاهسواری، مدیرعامل خانه سینما، برای تقدیر از این کارگردان با سابقه روی صحنه حاضر شدند.

شاهسواری با اشاره به نسل جدید گفت: «این نسل با همه دردناکی‌هایش خبر از فردایی متفاوت می‌دهد و نیازمند قصه‌ها و روایت‌های جدید هستیم. آقای فروزش شما به درستی اشاره کردید که باید بدانیم با این نسل چگونه باید سخن گفت و با وجود کسانی مثل شما این راهگشایی‌ها بهتر فراهم خواهد شد».

در ادامه از بسته مجموعه آثار این کارگردان در قالب سبد گلی زیبا رونمایی شد و فروزش نیز پس از دریافت لوح یادبود، عکسی که به مناسبت بزرگداشت او آماده  شده بود، امضا کرد.

واروژ کریم‌مسیحی، رسول صدرعاملی، پوران درخشنده، غلامرضا موسوی،  نادره ترکمانی، منوچهر شاهسواری، محمدرضا عرب، محمدعلی نجفی، سیامک زمردی‌مطلق، محسن امیریوسفی، حسن آقاکریمی، حبیب ایل‌بیگی، امیر مشهدی عباس و مجید توکلی از جمله مهمانان حاضر در این مراسم بودند که با حضور حداقلی مدعوین و با رعایت فاصله‌گذاری اجتماعی و پروتکل‌های بهداشتی در روز پنجم جشنواره سی و سوم برگزار شد.