هنروتجربه-سعیدحضرتی: صادق جوادی انیماتور و کارگردان انیمیشن کوتاه هشت دقیقه‌ای «بادهای پاییزی، بادهای بهاری و دو کبوتر» معتقد است جشنواره فیلم کوتاه تهران به معنی واقعی کلمه، هم جشنواره و هم بین‌المللی است. با این کارگردان که انیمیشن روباه را در هنروتجربه اکران کرده است درباره کار جدیدش و جشنواره فیلم کوتاه تهران گفت‌وگو کرده‌ایم.

صادق جوادی کارگردان انیمیشن کوتاه «بادهای پاییزی، بادهای بهاری و دو کبوتر» که در بخش پویانمایی سی و هفتمین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران پذیرفته شده است، در گفت‌وگو با سایت هنروتجربه درباره شکل‌گیری فیلم خود گفت: «در کانون پرورشی فکری کودکان و نوجوانان پروژه‌هایی به نام کتاب-فیلم وجود دارد. کانون به این علت که تولید و چاپ کتاب هم دارد، هر سال تعدادی از کتاب‌های خود را تبدیل به فیلم می‌کند. «بادهای پاییزی، بادهای بهاری و دو کبوتر» که از روی کتاب احمدرضا احمدی ساخته شده است، جزء این مجموعه بود و البته انتخاب این کتاب‌ها بر عهده فیلم‌ساز است و من هم این کتاب را انتخاب کردم و پیشنهاد دادم و در نهایت ساخته شد. دو کار دیگر به نام‌ها «کچل کفترباز» و «رویاها در یک روز» هم به همین صورت با همکاری کانون پرورشی ساخته شد».

او درباره داستان انیمیشن، بیان کرد: «احمدرضا احمدی سبک ویژه‎‌ای در نوشتن داستان‌های کودکان دارد. داستان‌های او آمیزه‌ای از نثر،‌ شعر و خیال‌پردازی‌های مشخص خود او است. این اثر درباره کبوتری است که جفت خود را گم کرده است و در یک شب پاییزی به دنبال جفت خود می گردد اما در این بین انسان‌هایی را می‌بیند که گمگشته‌ای دارند، به همین ترتیب حلقه اتصالی می‌شود تا آنها گمشده‌های خود را پیدا کنند. درواقع «بادهای پاییزی، بادهای بهاری و دو کبوتر» تم شاعرانه‌ای دارد».

این انیماتور افزود: «تصویرسازی‌های کتاب احمدی به نظرم کمی خشن بود و تصمیم گرفتم از آن تصاویر استفاده نکنم و تصویر سازی مجدد انجام دادم. در تصاویر فیلم رنگ‌های رقیق سود بردم و حس آبرنگ به فیلم دادم و همین امر باعث لطیف‌تر شدن و هماهنگی بیشتر با داستان شده است».

 تکنیک ۲ بعدی کلاسیک‌تر و آرتیستیک‌تر است و مخصوصا برای ساخت داستان‌هایی چون «بادهای پاییزی، بادهای بهاری و دو کبوتر» که شاعرانه و لطیف است

جوادی با شاره به اینکه این اثر با تکنیک ۲ بعدی و به شیوه آبرنگ ساخته شده؛ بیان کرد: «در زمینه ساخت انیمیشن علاقه، تخصص و شناخت من تکنیک ۲بعدی کلاسیک در ساخت انیمیشن است و با تکنیک‌های دیگر از جمله۳d ، عروسکی و.. آشنایی و علاقه‌ای ندارم. به علاوه این که تکنیک کلاسیک‌تر و آرتیستیک‌تر است و مخصوصا برای ساخت داستان‌هایی چون «بادهای پاییزی، بادهای بهاری و دو کبوتر» که شاعرانه و لطیف است، این تکنیک مناسب است و با همین تکنیک با داستان‌ها مواجه می‌شوم».

جوادی درباره‌ حضور جشنواره‌ای خارج از ایران انیمیشن ۸ دقیقه‌ای «بادهای پاییزی، بادهای بهاری و دو کبوتر»؛ گفت: «به این دلیل که کار را به صورت فاینال بعد از عید تحویل دادم، به تازگی شروع به پخش فیلم کرده‌ایم و یک‌سری از فستیوال‌ها مثل ملبورن استرالیا که ثبت‌نام کرده بودیم به دلیل اپیدمی کرونا، برگزار نشدند. اولین حضور بین‌المللی این پویانمایی در جشنواره فیلم مونترال کانادا بود و پس از آن جشنواره لایپزیگ آلمان شرکت داشته و این روند ادامه دارد و اینکه چقدر شانس بردن جایزه داشته باشد را زمان تعیین می‌کند».

جوادی در ادامه این گفت گو در پاسخ به سوالی در ارتباط با جشنواره فیلم کوتاه تهران گفت: «جشنواره فیلم کوتاه تهران، مهم‌ترین جشنواره ایران در این بخش است. حتی به نظرم این جشنواره از جشنواره فیلم فجر بین‌المللی‌تر و مهم‌تر است. جشنواره فیلم کوتاه به معنی واقعی کلمه، هم جشنواره و هم بین‌المللی است. به دلیل مسائل غیر سینمایی این جشنواره تا کنون نتوانسته جزء جشنواره‌های کوالیفای باشد. امسال خیلی از جشنواره‌ها همانند جشنواره ترکیه به این لیست اضافه شدند، این جشنواره هم این قابلیت را دارد».

او ادامه داد: «نیمه آنلاین برگزار شدن جشنواره فیلم کوتاه تجربه جدیدی برای همه ما و از جمله برگزارکنندگان آن است. «بادهای پاییزی، بادهای بهاری و دو کبوتر» در دو جشنواره خارجی هم به صورت آنلاین شرکت داشته و برگزاری این چنینی خیلی حس جشنواره‌ای ندارد. به نظر من جشنواره بیشتر محفلی برای دیدوبازدید، گپ زدن است و شاید بدون اغراق ۷۰-۸۰ درصد اصلی جذابیت جشنواره‌ها، حواشی آن و همین گپ و صحبت‌ها است و در کنار آن فیلم دیدن».

کارگردان انیمیشن «روباه» عنوان کرد: «برای ما که انیمیشن کار می‌کنیم برگزاری فیزیکی جشنواره خیلی مهم‌تر است. با دوستانی که فیلم زنده و لایو اکشن کار می‌کنند می‌توانیم ارتباط بهتری داشته باشیم و تبادل نظر کنیم و با کار همدیگر آشنا شویم و فرصت بسیار مهمی است. کارگردانان انیمیشن، به نسبت بچه‌های فیلم‌ساز به این دلیل که با گروهی کوچک ساخته می‌شود، ارتباطات کمتری دارند و جشنواره‌ها این فرصت را در اختیار ما می‌گذارد که با کارها و انیماتورهای دیگری آشنا شویم».

او افزود: «برگزاری فیزیکی جشنواره باعث ارتباطات کاری می‌شود به این دلیل که آدم‌های غیر مرتبط کمتر در جشنواره‌ها حضور دارند و همین آشنایی ممکن است در بازارهای جهانی ارتباطات جدی‌تر کاری ایجاد شود و خرید و فروش کارها و شفارش و… اتفاق بیفتد. در خارج از ایران آدم‌های صرفا متخصص در زمینه کاری خود در گردهمایی شرکت می‌کنند و در ایران البته علاقه‌مندان رشته‌های گوناگون هم حضور دارند. به دلیل شرایط همه‌گیری کرونا ناگزیر از برگزاری آنلاین هستیم و تجربه جدیدی است و از آن استقبال می‌کنیم».

برای ما که انیمیشن کار می‌کنیم برگزاری فیزیکی جشنواره خیلی مهم‌تر است. با دوستانی که فیلم زنده و لایو اکشن کار می‌کنند می‌توانیم ارتباط بهتری داشته باشیم و تبادل نظر کنیم

این کارگردان درباره میزان استقبال از این انیمیشن دوبعدی توضیح داد: «انتظار بالایی برای بردن جایزه ندارم و قرار نیست تمام کارهای یک فیلم‌ساز مثل هم مورد توجه قرار بگیرد. این کار به نسبت «روباه» ژانر متفاوتی دارد. خوش شانس بودم که انیمیشن «روباه»، که مقداری خشن‌تر از این فیلم است و تم آزادی‌خواهی را درون خود دارد، با شرایط جامعه هماهنگی‌هایی پیدا کرد و مخاطب گسترده‌تری را جذب کرد. «بادهای پاییزی، بادهای بهاری و دو کبوتر» فارغ از فراز و فرودهای اجتماعی؛ منطق روایی خاص خودش را دارد. احمدرضا احمدی اصولا لحن شعرگونه‌های در کارهای داستانی خود دارد و دنیای خاص و منطق خاص خودش را دارد. مخاطب کتاب هم مخاطب خاصی است و همه کس سراغ کارهای احمدی نمی‌روند. بر همین اساس فیلم هم همین خاصیت را دارد و البته سعی کردم کاری کنم تا مخاطبین با سنین پایین‌تر هم با آن ارتباط برقرار کنند».

او در انتها درباره کار جدید خود گفت: «انیمیشن کوتاهی به نام «پر» با همکاری مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی را خواهم ساخت. قصه اجتماعی به‌روز و ملتهبی دارد در فضای انیمیشن «روباه» است، با این تفاوت که در دنیای آدم‎ها این قصه روایت می‌شود».