هنروتجربه: دبیر چهاردهمین جشنواره بین‌المللی سینماحقیقت با تاکید بر این نکته که این رویداد میعادگاه مستندسازان است گفت: «خاموشی آیین مستند نیست. نباید دست روی دست بگذاریم بلکه باید چالش‌ها را به فرصت تبدیل کنیم».

به گزارش سایت هنروتجربه به نقل از ستاد اطلاع رسانی چهاردهمین جشنواره سینماحقیقت، مراسم نکوداشت زنده یاد خسرو سینایی عصر روز سه‌شنبه بیست و پنجم آذرماه به شکل آنلاین برگزار شد. اجرای این مراسم را منصور ضابطیان بر عهده داشت.

محمد حمیدی‌مقدم دبیر چهاردهمین جشنواره سینماحقیقت در ابتدای این مراسم گفت: «در آغاز این دوره از جشنواره با هم هستیم اما در کنار هم نیستیم. تصاویر مشترکی را می‌بینم حتی اگر خیلی از هم دور هستیم. اما در عین دوری، با هم نزدیکیم چون تجربه‌های مشترکی را پشت سر گذاشته‌ایم»و

او جشنواره سینماحقیقت را میعادگاه خواند و گفت: «امروز فصلی تازه در سینمای مستند شروع می‌شود. شروعی متفاوت. شرایط خاص امسال زیر سایه همه‌گیری کرونا، این امکان را از همه ما گرفته که زیر یک سقف مشترک باهم مستند ببینیم. تجربه متفاوت امسال موجب شده مستندهای جشنواره را در تنهایی و خلوت و به دور از شور همیشگی تماشا کنیم. می‌شد که ما هم سکون و سکوت را انتخاب کنیم و برگزاری جشنواره را به شرایطی امن و بی‌خطر و زمانی نامعلوم در آینده موکول کنیم اما خاموشی آیین مستند نیست. نباید دست روی دست بگذاریم بلکه باید چالش‌ها را به فرصت تبدیل کنیم».

حمیدی‌مقدم با اشاره به موضوع مهم خطرپذیری صاحبان مستند، عنوان کرد: «مستندسازان امسال در تعامل با جشنواره بودند و درک درست آن‌ها از وضعیت موجود شایسته قدردانی است که به جای بایگانی مستندهایشان اقدام به نمایش فیلم‌ها و تعامل با جامعه کردند و همچنین شرکت‌های دولتی و خصوصی که سود خود را فدای منفعتی بزرگ‌تر کردند که به پربارتر کردن جشنواره و فرصت‌سازی برای همراهی با مخاطبان وسیع‌تر بیانجامد».

خسرو سینایی یک جهان بود
در ادامه فیلم نکوداشت خسرو سینایی به کارگردانی حامد کلجه‌ای پخش شد که در این فیلم برش‌هایی از آثار زنده‌یاد سینایی پخش شد و ناصر فکوهی انسان‌شناس و جامعه‌شناس روایتی از زنده یاد سینایی داشت.

سپس حامد کلجه‌ای کارگردان این فیلم گفت: «از این تریبون استفاده می‌کنم و به خانواده زنده یاد سینایی تسلیت می‌گویم. من با زنده یاد سینایی ارتباط مستقیم نداشتم بلکه ناصر فکوهی در پروژه‌ای مصاحبه‌هایی طولانی با او در قالب پروژه تاریخ فرهنگی ایران مدرن داشت. برخود لازم می‌بینم که از مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی، انجمن سینمای جوانان، ناصر فکوهی و مهرداد اسکویی که به این پروژه کمک بزرگی کردند، تشکر کنم».

در ادامه مرتضی رزاق‌کریمی قائم مقام مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی، بیان کرد: «به اهالی سینمای مستند تبریک می‌گویم. سینمای مستند همیشه پیشرو بوده و توانسته هویت خود را حفظ کند. می‌توان جشنواره را طوری برگزار کرد که پروتکل‌ها رعایت شود. ما در این دوره با استقبال مستندسازان مواجه شدیم. پیش‌بینی می‌کردیم که اگر استقبال صورت نگیرد به سمت عدم برگزاری جشنواره برویم اما این‌طور نشد.این نشان می‌دهد که سینمای مستند زنده و این شرایط نقطه امیدی برای علاقه‌مندان به سینمای مستند است. انشالله برگزاری برخط این دوره نقطه عطفی برای غلبه بر این ویروس باشد و در آینده روزهای پرامید را ببینیم. من افتخار همکاری با استاد سینایی در سال ۷۴ را داشتم. سینایی در سینمای داستانی هم فعالیت داشت اما محدود به یک حوزه نبود، شاعر و اهل موسیقی هم بود. او یک جهان بود. آثار او ماندگار است و سال‌های سال پیشینه قوی از آثار او باقی می‌ماند».

ناصر فکوهی انسان‌شناس و جامعه‌شناس در پیامی ویدیویی از زنده‌یاد خسرو سینایی و همکاری در تولید فیلم نکوداشت این هنرمند گفت :«سینایی فردی ارزشمندی بود و از دست دادن او تراژدی بزرگی بود. من به دلیل پروژه تاریخ فرهنگی ایران مدرن با او در ارتباط بودم و ساعت‌های بسیار زیادی را با او گذراندم که این‌ها هنوز منتشر نشده است. کتاب‌ها و مقالات بسیاری از خسرو سینایی منتشر شده و همه او را می‌شناسند اما شاید این پروژه هم بتواند به شناساندن او کمک کند».

مهرداد اسکویی به عنوان سخنران بعدی مراسم نکوداشت زنده یاد استاد خسرو سینایی عنوان کرد: «ما خسرو سینایی، یا منوچهر طیاب یا اکبر عالمی را از دست ندادیم بلکه جان‌هایی پیوسته و پرشور را از دست داده‌ایم. خسرو سینایی همیشه در جان شاگردانش هست و همان‌طور که بارها گفته‌ام، لازم است یک بنیاد به نام خسرو سینایی بزنیم. نمی‌دانم امروز چقدر اهمیت او را می‌دانیم اما باید کسی مانند سینایی را برای آدم‌هایی که ۵۰ سال بعد می‌آیند الگو کنیم».

گیزلا سینایی همسر زنده‌یاد سینایی هم در بخش دیگری از این رویداد بیان کرد: «در راه بودم که فکر می‌کردم این تابستان ۵۴ سال است که ما ازدواج کرده‌ایم و در سالگرد ازدواجمان او در بیمارستان بستری بود. شما همه در مورد او و فعالیت‌هایش گفتید اما من می‌خواهم از آشناییمان بگویم. ما هر دو دانشجو بودیم و او فرد باسوادی بود. من علاقه به هنر داشتم و دوست داشتم با کسی ازدواج کنم که اهل هنر باشد».

سینایی درادامه گفت: «او ۹ سال منتظر به نتیجه رسیدن فیلمش قطار «زمستانی» بود اما نشد. آقای سینایی چهره‌ای اجتماعی داشت و همه او را دوست داشتند و فرد متواضع و باسوادی بود. من منش او را دوست داشتم. او من را به ایران زمین آورد، چیزی از ایران نمی‌دانستم اما فرد کنجکاوی بودم و از عشق و کنجکاوی به ایران آمدم. ادبیات شرق را می‌خواندم و همیشه دوست دارم در مورد ایران بدانم. نگران کار خودم بودم و نمی‌دانستم که در ایران می‌توانم نقاش باشم یا نه که به من گفت دوستان زیادی دارد و می‌تواند به من کمک کند. او با عشق و دوست داشتن به من کمک می‌کرد».

در پایان این رویداد محمد حمیدی‌مقدم دبیر جشنواره با حضور روی صحنه از همسر زنده‌یاد سینایی تقدیر کرد.