هنروتجربه:اختتامیه چهاردهمین جشنواره بین‌المللی «سینما حقیقت» چهارشنبه سوم دی ماه برگزار شد.

در ابتدای این برنامه دبیر چهاردهمین دوره جشنواره بین‌المللی سینماحقیقت نکاتی را در ارتباط با ویژگی‌های برپایی این دوره از جشنواره سینما حقیقت عنوان کرد. او  با اشاره به شرایط ناشی از کرونا گفت:«در زمانه‌ای که برپایی اکثر فعالیت‌های فرهنگی با تعطیلی و تعلیق، به افقی نامعلوم در آینده موکول شده است، سینما حقیقت گام در مسیری متفاوت گذاشت. زیرا باور داشت: «سکوت، درمان نیست». حرکت، تعامل با جهان و فرصت‌آفرینی برای مستندسازان؛ این مسیری بود که جشنواره سینما حقیقت رسالت خود را در آن می‌دید. نه از خطر کردن هراسید و نه از تردیدها، ترسی به دل راه داد.

او تجربه کردن را بخشی جدایی ناپذیر از برگزاری سینما حقیقت دانست» و افزود:«همان‌طور که سال گذشته هم با دگرگون کردن روش بلیت‌فروشی و استاندارد سازی، جشنواره تحولی چشم‌گیر را تجربه کرد و چهاردهمین جشنواره سینما حقیقت هم این مسیر تجربه‌گری و تحول را ادامه داد.نمایش برخط، روشی هوشمندانه بود که چالش‌ها را به فرصت تبدیل کرد و جشنواره امسال این امکان بی‌نظیر را به مردم داد تا مستندها را ببینند؛ فرصتی برابر و عادلانه برای مخاطبان اصلی فیلم مستند. به این ترتیب، سینما حقیقت تکثیر شد، اما این بار به وسعت همه جای ایران».

در این مراسم بیانیه هیات داوران بخش مسابقه ملی هم قرائت شد. در بخشی از این بیانیه آمده‌است:«دهه‌ها است که سینمای مستند ایران در روشن نگاه داشتن چراغ پرسشگری و هستی اندیشی در این سرزمین نقش بازی می‌کنند. با این ایده که ساخت فیلم مستند عملی است به سوی آگاهی زیر که آگاهی یک عمل است که خود می‌تواند موضوع آگاهی را تغییر دهد.پانزده روزی که گذشت برای ما به عنوان اعضای هیئت داوران چهاردهمین جشنواره حقیقت، فرصت بزرگی بود برای نگریستن به بخشی از سینمای مستندِ زنان و مردان ایران. از باز دیدن این همه تنوع اقلیمی، زبانی و قومی در سرزمین‌مان به وجد آمدیم. با فیلم‌های شما در مورد بحران‌های زیست‌محیطی که ایران‌مان را تهدید می‌کند همراه شدیم و خون دل خوردیم. آرزو می‌کنیم هرچه زودتر در خیشی ملی بحران‌های زیست محیطی این سرزمین فروکش کنند. بسیار کنجکاو بودیم مناظر بیشتری از زندگی شهری و طبقه شهرنشین را در فیلم‌ها ببینیم. اما متاسفانه یا بحران کرونا یا سختی‌ها و محدودیت‌های دگر تعداد چشم‌اندازها به زندگی شهری را در میان فیلم‌های امسال کم کرده بود. از مسئولان و تصمیم‌گیرندگان خواهش می‌کنیم با بازتر کردن فضا، فرصت‌های ساخت چنین فیلم‌هایی را بیشتر کنند. زیرا که هر منظر واجد حقیقت و داستان خود است و ایران ما و سینمای مستند ما بسیار به تنوع حقیقت‌های تولید شده در پهنه‌های گوناگون نیاز دارند.با تمام بالاها و پایین‌ها در پس قرن‌ها و اعصار هیچگاه چراغ حقیقت در این سرزمین خاموش نشده است. حقیقت یک پرسش است و نه یک معرفت یقین یافته و از پیش تعیین شده. پس زنده باد سینمای مستند ایران. زنده باد فیلمسازان سینمای مستند ایران».

در بخشی از مراسم اختتامیه جشنواره سینما حقیقت، حسین انتظامی رئیس سازمان سینمایی نکاتی صحبت کرد. او ضمن تشکر از فیلم‌سازانی که امسال با کارهای درخشان خودشان چراغ جشنواره را روشن نگه داشتند، گفت:«آن‌ها به این شیوه نمایش اعتماد کردند. از هیات انتخاب و داوری قدردانی می‌کنم. همچنین از صنوف محتلف که مدتی است در شوراهای سیاست‌گذاری جشنواره‌ها حضور دارند و به بهتر برگزار شدن جشنواره‌های سینمایی کمک می‌کنند، تشکر می‌کنم. دست‌اندرکاران برگزاری جشنواره‌های مختلف سازمان سینمایی با ریسک پذیری خودشان کاری کردند که چراغ جشنواره‌ها خاموش نشود. حقیقت این است که جشنواره‌ها با ظرفیت‌هایی که برای شناخته شدن استعدادها دارند، خیز قابل توجهی برداشته و جایگاه بالایی پیدا کرده اند و می توانند روز به روز بهتر شوند».

انتظامی در ادامه بیان کرد:« دبیران جشنواره‌ها جسارت، شهامت و تدبیر کردند. کرونا شرایطی را فراهم کرد تا از ظرفیت‌هایی که شاید پیش از این نیز وجود داشت اما دیده نمی شد، بهتر استفاده کنیم. به این ترتیب زمینه همگرایی هنر و صنعت فراهم شد. این نوع از برگزاری ظرفیتی است که بعد از کرونا نیز می‌تواند ادامه پیدا کند. چراکه به تحقق عدالت فرهنگی کمک می‌کند.  همان طور که امسال این عدالت به وجود آمد و آثار درخشان جشنواره در همه جای ایران دیده شد».

این مراسم با اهدای جوایز بخش‌های مختلف چهاردهمین دوره جشنواره سینما حقیقت به برگزیدگان پایان یافت. فهرست کامل برگزیدگان به شرح زیر است:

بخش کارآفرینی
شایسته تقدیر: «خالقین کوچک» به کارگردانی سهراب نوربخش
جایزه سوم: «زیر این چتر باران می‌بارد» به کارگردانی کتایون جهان‌گیری
جایزه دوم: «ف – الف» به کارگردانی فرشاد اکتسابی
جایزه اول: «راه ناتمام» (اصغر قندچی) به کارگردانی مصطفی رزاق‌کریمی
جایزه شبکه مستند در بخش کارآفرینی هم به مستند «۱۸ هزارپا» به کارگردانی مهدی شامحمدی تعلق گرفت.

بخش ویژه کرونا
جایزه سوم: «تنگ نای» به کارگردانی جواد یقموری و مهدی امینی
جایزه دوم: «قطعه ۱۹» به کارگردانی مسعود دهنوی
جایزه هیئت داوران: «آنجا سپیده‌دم» به کارگردانی محسن جهانی و هاشم مسعودی
جایزه اول: «پسقله» به کارگردانی مجید شیدا

بخش شهید آوینی
تندیس برنزی: «گزارش رمادی» به کارگردانی علی‌محمد ذوالفقاری
تندیس نقره‌ایی: «چلچلای سفری» به کارگردانی حسن جعفری
جایزه ویژه: به‌طور مشترک برای «جزیره ماهی» به کارگردانی رضا اعظمیان و «محسن ژاپنی» به کارگردانی وحید فرجی
تندیس طلایی: «۱۸ هزارپا» به کارگردانی مهدی شامحمدی

مسابقه ملی:
بهترین نویسنده و گوینده متن: نویسنده: امیرمسعود حسینی و گوینده متن: سیامک صفری برای فیلم «طاهر»

بهترین صدا: آرش قاسمی برای فیلم «سنجاقک‌های برکه خشک»

بهترین پژوهش: مهرداد شیخان برای فیلم «انیمیشن ایرانی»

بهترین موسیقی: کیاوش صاحب‌نسق برای فیلم «آخرین نفس‌ها»

بهترین تدوین: مصطفی گندم‌کار و سوگل مرادی برای فیلم «هوبره»

بهترین تصویربردار: داوود رحمانی برای فیلم «کل فاطمه»

جایزه ویژه هیئت داوران:محسن خان‌جهانی برای فیلم «بر سرخاک»

بهترین کارگردانی فیلم مستند کوتاه:علی اسدی و رسول داوری برای فیلم «برانازا» (برادر خشکی‌ها)

بهترین کارگردانی فیلم مستند نیمه بلند:مهدی زمان‌پور کیاسری برای فیلم «کل فاطمه»

بهترین کارگردانی فیلم مستند بلند:عطیه زارع‌آرندی برای فیلم «جاهای خالی پر شود»

جایزه ویژه دبیر جشنواره شامل تندیس و لوح افتخار:علیرضا دهقان برای فیلم «ایساتیس»

بهترین فیلم جشنواره:«جاهای خالی پر شود» به کارگردانی عطیه زارع‌آرندی

جایزه بهترین فیلم از نگاه تماشاگران:فیلم «کودتای ۵۳» به کارگردانی تقی امیرانی شرکت امریانی مدیا