هنروتجربه: گفت‌وگوی لایو اینستاگرام «هنروتجربه» در جریان روزهای اکران عمومی سی‌وهفتمین جشنواره فیلم کوتاه تهران، دیروز پنجم بهمن ماه میزبان سینماگران عرصه کوتاه بود. در  ادامه صحبت‌های هادی آفرید، مهیار ماندگار و فردین انصاری با نیما عباسپور که اجرای جلسات را برعهده داشت، می‌خوانید.

های آفریده:بخش آنلاین خوب بود
هادی آفریده در جشنواره فیلم کوتاه امسال به عنوان تهیه‌کننده و کارگردان مستند «کامیون آبی» حضور دارد.

او در ابتدای صحبت‌هایش درباره هنروتجربه گفت: «هنروتجربه با همه فراز و فرودها، همه خوبی‌ها و نقدهایی که به آن می‌شود، فرصتی بوده که در این سال‌ها به خیلی‌ها امکان دیده شدن داده است؛ هم به فیلم‌سازان و هم به آثارشان».

آفریده در بخش دیگری از صحبت‌هایش درباره برگزاری جشنواره به شکل نیمه آنلاین بیان کرد: «برای من و در واقع همه ما به علت شلوغی خیابان‌ها و ترافیک و امسال هم به دلیل کرونا، رفت و آمدها سخت شده است، امسال فرصت شد،بخش آنلاین «سینماحقیقت» را پیگیری کردم و توانستم همه فیلم‌های آنلاین آن را ببینم. در مورد جشنواره فیلم کوتاه تهران هم همین طور؛ آثاری که می‌خواستم را به صورت آنلاین می‌دیدم که به نظر من خیلی خوب بود و تنها ضعفی که در این جشنواره می‌بینم، این است که ای کاش جایی در مرکز شهر قرار می‌گرفت تا در دسترس همه باشد».

او درباره روند فیلم‌های مستند در ایران و نحوه پیشرفت‌شان نسبت به قبل عنوان کرد: «به نظر من متاسفانه سینمای مستند مثل سینمای داستانی کوتاه و سینمای بلند در جشنواره فجر یا سینمای تجاری، جشنواره‌ زده شد. «سینماحقیقت» برای ایران خیلی اتفاق مهمی است به طوری که خارج از ایران به شدت «سینماحقیقت» را می‌شناسند، حتی از خیلی از جشنواره‌های قدیمی‌تر هم آن را بیشتر می‌شناسند. به این دلیل که «سینماحقیقت» در بخش مستند بلند خیلی خوب عمل می‌کند و راهش را یاد گرفته است، ولی ماهیت تولید در سینمای مستند خیلی جشنواره ‌زده و دولتی شده است که من به آن شبه‌مستند می‌گویم. مستندهایی که براساس یک موقعیت کاملا از پیش تعیین شده، طراحی می‌شود و برایش بازیگر می‌آورند و این بسیار بد است. توجیه مدیران این است که اشکالی ندارد و دراماتیک و جذاب است و می‌شود آن را اکران کرد که نقد من همیشه این است که قرار نبوده، نیست و نخواهد بود که مستند، به جز در معدود مواردی، بفروشد. مستند باید در تلویزیون مخاطبش را پیدا کند و اگر مستندی این شانس را می‌آورد و می‌فروشد چه بهتر، ولی این که در «هنروتجربه» که خیلی از مستند حمایت کرد و فیلم‌های مستند زیادی را که در گنجه‌ها خاک می‌خورد،نمایش داد، بسیار خوب است .اما این که توقع فروش به اندازه مثلا فیلمی چون «ماهی وگربه» شهرام مکری داشته باشیم، اشتباه است. چون آن فیلم سرجای خودش قرار گرفته و تبلیغات درستی درباره آن صورت گرفته و باید بفروشد. اما یک مستند مردم‌نگار چرا باید توقع فروش داشته‌باشیم این مستند دانشجوها،منتقدان و علاقه‌مندان سینما را به خود جذب می‌کند و شاید روزانه پنج مخاطب داشته باشد اشکالی هم ندارد اما این تعداد می‌توانند در سال‌های آینده تبدیل به پنجاه مخاطب شود، برای همین تولیدات به سمت دراماتیک شدن و جذاب شدن رفته و من نگران این هستم که ما متاسفانه از دهه نود خیلی تصویر واقعی در سینمای مستند نداریم.شما در فیلم‌خانه از دهه چهل تا هشتاد تصویر واقعی از ایران و مستند محض می‌بینید. یک بخشی از این مساله متاسفانه به بی‌سوادی برخی از منتقدان هم برمی‌گردد که فکر می‌کنند مستند باید این گونه باشد. البته به جز این نکات شاید دلیل اصلی هم این است که چنین مستندهایی در یک محیط ایزوله فکری شکل می گیرند و تهیه و تولید می‌شوند و حمایت دولتی از آن‌ها صورت می‌گیرد و اساسا مستندهای بی خطری هستند و جایی از آن به کسی بر نمی‌خورد».

مهیار ماندگار:ایده «اسب سفید بالدار» از یک شوخی نشأت گرفت
مهیار ماندگار به عنوان نویسنده، کارگردان و تدوین‌گر با فیلم «اسب سفید بالدار» در سی و هفتمین جشنواره فیلم کوتاه شرکت کرده است.

او در ابتدای این گفت‌وگو درباره ایده متفاوت فیلم «اسب سفید بالدار» گفت: «با این‌که «اسب سفید بالدار» فیلم تلخی است، ولی نقطه شروع ایده این فیلم از یک شوخی نشأت گرفته است. خیلی از دوستان و اطرافیان به دلیل فضای فیلم و شخصیت‌های آن می‌گفتند که ممکن است با ساخت چنین فیلمی سرخورده شوی، اما من این کار را انجام دادم و  از نتیجه راضی هستم. وقتی «اسب سفید بالدار» را برای ساختن انتخاب کردم، دنبال این نبودم که یک فیلم رئالیسم جادویی بسازم. بیشتر به دنبال این بودم که ایده چه می‌خواهد و آن کار را انجام دهیم».

عباسپور در ادامه این گفت‌وگو به بازی خوب بازیگر فیلم اشاره داشت و ماندگار در مورد انتخاب بازیگر فیلمش هم توضیح داد: «سپهر تهرانچی واقعا بازیگر با استعدادی است و کار تئاتر انجام داده است و به همین دلیل به بدنش تسلط خوبی دارد. با این که بال و ماسک طراحی شده خیلی سنگین بودند، ولی می‌توانست با بدنش و چشمانش آن حس و حال را منتقل کند».

ماندگار که فیلم «آسمان آبی، زمین پاک» او در هنروتجربه به نمایش درآمده‌است،درباره اکران فیلم کوتاه درهنروتجربه عنوان کرد:«از یک دوره اتفاقات خوبی در هنروتجربه افتاد که نگاه همه نسبت به فیلم کوتاه و اکران فیلم کوتاه در سینما تغییر کرد و مخاطب پیدا کرد و این تاثیر مثبتی داشت. هم هنروتجربه و هم فیلم‌سازان‌، که از آن به بعد احساس می‌کنم شروع کردند به تبلیغ کردن فیلم‌ها و… تنها مسئله ما این بود که با همه‌گیری کرونا مواجه شدیم، ولی با این حال تجربه خیلی خوبی بود».

فردین انصاری:بودن هنروتجربه حداقل در شرایط فعلی یک الزام است
فردین انصاری؛ طراح صحنه و لباس، نویسنده و کارگردان فیلم «فشن» است کهفیلم او نامزد رشته نوآوری و خلاقیت در طراحی صحنه و لباس در سی‌وهفتمین جشنواره فیلم کوتاه تهران شده است.

انصاری در ابتدای این گفت‌وگو درباره نحوه انتخاب موضوع فیلم «فشن» که به قول عباسپور شبیه هیچ‌کدام از فیلم‌های جشنواره نیست، گفت: «سال گذشته و در تعطیلات عید، به یکی از موزه‌های اصفهان رفتم و اینقدر آن لوکیشن برایم جذابیت داشت و به این فکر کردم که چه اتفاقی می‌افتد اگر در چنین مکانی که برای ۳۰۰ سال پیش و مربوط به دوران صفویه است، یک اتفاق جادویی رخ دهد و همزمان با تلفیق عکسی که در ذهنم بود به این ایده برای نوشتن فیلم‌نامه رسیدم. درواقع از دیدن لوکیشن به این ایده رسیدم.خوشحالم از این که فیلم‌هایم این شرایط را برای من به وجود می‌آورند که چیزهای زیادی را یاد بگیرم. درس‌های فیلم‌سازی را سر کارم زیاد تجربه کردم و یاد گرفتم».

او در بخش دیگری از این گفت‌وگو  نظرش را درباره چگونگی برگزاری جشنواره امسال چنین بیان کرد: «جشنواره فیلم کوتاه تهران همیشه برای همه فیلم‌سازان جذابیت‌های خودش را دارد و نسبت به جشنواره‌های دیگر منحصر به فرد است. به لحاظ این که مخاطب زیاد است و آن شور و هیجانی که جشنواره دارد آن را نسبت به سایر جشنواره‌ها جذاب‌تر می‌کند. امسال شخصا با جشنواره و مکان برگزاری آن هم مشکل دارم. تنها نکته مثبتی که امسال به نظرم خیلی جذاب و خوب بود، پخش فنی تصویر و صدای خوب بود که امسال همه را هیجان‌زده کرد».

انصاری در مورد تاثیر هنروتجربه و شکل گرفتن آن در سینما هم توضیح داد: «من شخصا به هنروتجربه انتقاد دارم، ولی در این هیچ شکی نیست که بودن هنروتجربه حداقل در شرایط فعلی یک الزام است. به نظر من شاید اگر وضعیت فرهنگی و اجتماعی کشور، کمی بهتر از این بود، چرا باید یک سینمای هنروتجربه وجود داشته باشد؟ کلا می‌توانست یک سینما وجود داشته باشد و در آن سینما هم فیلم‌های هنری خیلی خوب اکران شود و هم فیلم‌های گیشه، مثل کشورهای دیگر. اما چون فعلا این ظرفیت وجود ندارد،هنروتجربه الان و در این شرایط یک الزام است، اما این که ما چقدر برای کارکرد فرهنگی هنروتجربه تلاش می‌کنیم، این که چقدر کارکرد آن بیشتر شود، فکر می‌کنم این تلاش خیلی مهم‌ است.تلاش برای جذب مخاطب و توجه به کارکرد فرهنگی این موسسه و هم فیلم‌سازان، هم مسئولان و هم مخاطبان بیشتر باید از آن استقبال کنند».