هنروتجربه: تارانتینو تازگی به گفت‌وگو با ادگار رایت نشسته است که حاصل آن پادکستی سه‌ساعته شده از مجموعه‌ای که مجله «امپایر» تدارک می‌بیند و در آن فیلم‌سازان از خاطره‌انگیزترین تجربه‌های سینماروی خود می‌گویند.

یکی از جدیدترین تجربه‌های تارانتینو در سالن تاریک سینما که برای او فراموش‌شدنی نیست، با دیدن «جوکر» / Joker به کارگردانی تاد فیلیپس رقم خورده که واکین فینیکس برای ایفای نقش اصلی آن برنده تندیس طلایی اسکار شد. تارانتینو با این‌که فکر می‌کند این درام کتاب‌مصوری «کمی یکنواخت و خسته‌کننده» است اما از فصل اوج خشونت‌بارش به عنوان مسترکلاسی در پرداخت فصل‌های فروپاشی و تخریب نام می‌برد.

تارانتینو در این خصوص به رایت می‌گوید: «در این بخش از فیلم، سطح بالایی از تخریب و انهدام را مشاهده می‌کنیم که واکنش تماشاگران را در پی دارد و زنجیره علت‌ومعلولی اتفاق‌ها به تغییر جو سالن منجر می‌شود… فصل گفت‌وگوی تلویزیونی در «جوکر» به چنین کیفیتی دست پیدا کرده و عمق قابل تأملی دارد و به همین خاطر چنین تأثیرگذار از کار درآمده است». در این صحنه از فیلم، شخصیت آرتور/ جوکر به عنوان مهمان در برنامه تلویزیونی شبانه موری فرانکلین ظاهر می‌شود؛ و به جایی ختم می‌شود که جوکر تفنگش را درمی‌آورد و در برنامه‌ای زنده به سر موری شلیک می‌کند.

تارانتینو در ادامه می‌افزاید: «تعلیق نیست، فراتر از تعلیق است؛ و به همین دلیل تماشاگران در سالن به صندلی‌های‌شان پرچ می‌شوند. شش‌دانگ حواس همه به پرده است و اگر این فیلم را در هواپیما، روی دی‌وی‌دی یا در پخش مجازی تماشا کردید، واقعاً آن را ندیده‌اید»

  • ایندی‌وایر