هنروتجربه: کارگردان «راحانا» معتقد است در دل جنگ‌ها لحظات انسانی درجه یکی اتفاق می‌افتد یعنی در اوج تلخی، زشتی و ناامیدی، لحظات انسانی‌ای اتفاق بیفتد که می‌تواند برای پرده سینما دراماتیک باشد.

کاظم دانشی؛ کارگردان فیلم کوتاه «راحانا» که با بسته فیلم کوتاه «۱۰۸ دقیقه از یک قرن» روی پرده سینماهای هنروتجربه است، درباره داستان این فیلم و شکل‌گیری ایده آن، به ایسنا گفت: «راحانا قصه دختر تک تیرانداز سوری است که در دل التهاب‌ها و جریانات کشور خود، قرار است جزء آخرین نفراتی باشد که با یک گروه چند نفره، از شهر دفاع کرده و از سقوط آن جلوگیری کند. ایده این فیلم از سال ۱۳۹۴ با من همراه بود، ولی ساخت آن سختی‌های خاص خودش را داشت. ساخت «راحانا» از دو منظر برایم جذابیت داشت؛ یکی ساخت فیلم اکشن و جنگی که دوست داشتم یک بار تجربه‌اش کنم، دوم این‌که همیشه جنگ‌ها وجه مردانه و انسانی دارند ولی در اینجا قصه متفاوت است. این بخش از جنگ سوریه برای من اهمیت داشت که جنگ در دل شهر و خانه مردم اتفاق می‌افتد و همین مساله داستان را خیلی دراماتیک می‌کند. مثل این می‌ماند که ما الان در تهران زندگی می‌کنیم و ببینیم که در خانه، کوچه و پس کوچه و خیابان‌هایمان جنگ درگرفته و افراد مسلحی در شهر وجود دارد که یکدیگر را به قتل می‌رسانند».

این کارگردان درباره اهمیت ساخت «راحانا» عنوان کرد: «جنگ از تلخ‌ترین و زشت‌ترین موقعیت‌هایی است که انسان می‌تواند تجربه کند. در دل جنگ‌ها لحظات انسانی درجه یکی اتفاق می‌افتد یعنی در اوج تلخی، زشتی و ناامیدی، لحظات انسانی‌ای اتفاق بیفتد که می‌تواند برای پرده سینما دراماتیک باشد. قصه «راحانا» برای من از این وجه اهمیت داشت که بتوانم در دل ناامیدی و تلخی جنگ فیلمی با اتفاقات انسانی زیبایی بسازم».

کارگردان فیلم کوتاه «من پرتقال دوست ندارم» درباره ساختن فیلم جنگی عنوان کرد: «فیلم جنگی ساختن در ایران خیلی کار سختی‌ است، اولا به دلیل بحث هزینه‌ها و پروداکشن متفاوت آن با دیگر فیلم‌ها، دوم مدیریت کردن هم‌زمان چندین عنصر مهم سینما مثل جلوه‌های ویژه، تیراندازی، بازیگری و دیگر مسائل که کار کارگردان را سخت‌تر از ساختن فیلم‌های اجتماعی می‌کند. از طرفی هم فیلم کوتاه ساختن به دلیل شرایط مالی و بالا بودن هزینه تولید سخت است. برای ساخت «راحانا» از بودجه بالایی استفاده نشده و تمام عوامل جلو و پشت دوربین، اعم از بازیگران و دیگر عوامل به صورت رفاقتی و رایگان با من همکاری کردند و به خاطر آن‌ها بود که من توانستم «راحانا» را بسازم و از خروجی کار هم راضی هستم».

دانشی در بخش دیگری از صحبت‌هایش درباره اکران فیلم‌ها در هنروتجربه تاکید کرد: «اکران در هنروتجربه، تجربه نو و خوبی است و می‌تواند هر فیلم‌سازی را برای اکران فیلمش در این موسسه ترغیب ‌کند. به نظر من لطفی است که دوستان در هنروتجربه به ما فیلم‌سازان دارند تا فیلم‌مان در این گروه دیده شود».

او اضافه کرد: «قطعا تجربه جذاب و متفاوتی برای من بود که در کنار فیلم‌های مهجور و مظلوم سینمای ایران در گروه هنروتجربه اکران داشتم مخصوصا سانس‌ها و سالن‌های خوبی که در اختیار ما قرار دادند. البته من به عنوان فیلم‌ساز از اینکه فیلمم را در ایام کرونا اکران می‌کنم و مخاطب سخت به سینما می‌آید، ناراحت هستم، ولی باید بگویم افراد بزرگواری در این گروه فیلم‌شان را اکران کرده‌اند از جمله استادم شهرام مکری که از فیلم‌سازان خوب کشورمان است و من هم باافتخار و علاقه زیاد فیلم خود را در هنروتجربه اکران می‌کنم».

برچسب‌ها: