هنروتجربه:گفت‌وگوی تاریخ شفاهی موزه سینمای ایران با همایون ارشادی امروز ۵ فروردین سال ۱۴۰۰ هم‌زمان با زادروز هنرمند پیشکسوت سینما و تلویزیون برای اولین بار منتشر شده است.این گفت‌وگو در سال ۱۳۹۰ انجام و ضبط شده و اجرای آن را زنده یاد زاون قوکاسیان بر عهده داشته است.

به گزارش سایت هنروتجربه به نقل از روابط عمومی موزه سینمای ایران، همایون ارشادی در بخشی از این گفت‌وگو با بیان این‌که از کودکی با سینما آشنا بوده است، عنوان کرد:«: در کودکی آبادان زندگی می‌کردم. همان‌طور که می‌دانید شرکت نفت آبادان در آن سال‌ها سینمایی داشت که از مجهزترین سینماهای ایران بود و بیشتر در آن فیلم‌های مصری نمایش داده می‌شد اما یک شانس هم داشتیم که به دلیل سینما تاج آبادان فیلم‌هایی به زبان اصلی هم نمایش داده می‌شد و با توجه به اینکه در آن زمان تفریح زیادی نداشتیم، بیشتر به سینما می‌رفتیم. یادم می‌آید که جمعه صبح‌ها هر هفته برای دیدن فیلم‌ها به سینما می‌رفتیم بدین ترتیب از کودکی با سینما آشنا بودم.اوج آشنایی من با سینما در دوران دانشجویی‌ام در ایتالیا اتفاق افتاد در زمان انقلاب فرهنگی فرانسه که فیلم‌ها بیشتر فرهنگی- سیاسی بود و ما اغلب هفته‌ای سه چهار بار برای دیدن فیلم‌ها به سینما می‌رفتیم و حُسن سینما رفتن ما در آن زمان‌ها این بود که بعد از سینما درباره فیلم‌ها بحث می‌کردیم».

همایون ارشادی درباره همکاری‌اش با زنده یاد عباس کیارستمی نیز توضیح داد: «وارد شدنم به سینما را مدیون عباس کیارستمی هستم و ماندنم در سینما درواقع با فیلم ایشان بود. خیلی‌ها با فیلم‌های ایشان وارد سینما شدند اما کارشان را ادامه ندادند و همان یک نقش را ایفا کردند. خیلی از کارهایی را که در سینما پذیرفتم به خاطر رفاقت بوده است و اگر می‌خواستم از روی حرفه‌گری انتخاب کنم شاید در برخی‌ها بازی نمی‌کردم».

او در ادامه  با بیان این‌که بازیگر کسی است که بتواند همه نقش‌ها را ارایه دهد، گفت: «از نظر من بازیگری یک علم است. درباره نقش‌هایی که ایفا می‌کنم ابتدا به این موضوع فکر می‌کنم که آن نقش باید در وجودم باشد تا بتوانم آن را اجرا کنم در غیر این‌صورت از عهده آن بر نمی‌آیم. به عنوان مثال، اگر به من می‌گفتند باید نقش یک آدمکش را بازی کنی من قطعا نمی‌توانستم. به نظر من پرویز پرستویی یکی از بهترین بازیگران سینمای ایران است زیرا از عهده همه نقش‌ها به خوبی برمی‌آید».

ارشادی با اشاره به این‌که کارش را در سینما به شکل حرفه‌ای با فیلم «طعم گیلاس» شروع کرده است، بیان کرد: «در ابتدا انتظار نداشتم در سینما باقی بمانم همانطور که می‌دانید در فیلم‌های کیارستمی اغلب نابازیگرها ایفای نقش می‌کردند و آن‌ها معمولا همان یک بازی را داشتند و دیگر ادامه نمی‌داند به همین دلیل من هم تصور می‌کردم با همان یک فیلم حضورم در سینما تمام می‌شود اما بعد از آن ادامه دار شد در فیلم‌های «عشق گمشده»، «درخت گلابی» و … نیز حضور داشتم.در ابتدا نقش‌ها کمی کلیشه‌ای بود و بیشتر نقش یک روشنفکر یا مهندس را به من می‌دادند و بعدها نقش‌های دیگری هم پیشنهاد شد. من از آن دسته بازیگرهایی بودم که برایم خیلی مهم نبود که کارگردان بعدی که می‌خواهم در فیلمش ایفای نقش داشته باشم چه کسی باشد اینکه از من خواسته بود تا در فیلمش بازی کنم برایم اهمیت داشت زیرا تصورم این بود که من را لایق دانسته تا نقش مورد نظر را بازی کنم».

برچسب‌ها: