هنروتجربه: ایلیا محمدی نیا: مستند «خنده در تاریکی» همچنان که از نام فیلم می توان دریافت سوگنامه ای تصویری است از آنچه که می توان از آن به عنوان ازحیات تا ممات نمایش در اصفهان نام برد.مژگان خالقی در مستند تلخ و غمگنانه خود تلاش می کند آنچه که باعث شکل گیری جریان های تئاتری در شهر اصفهان شده است  را به تصویر بکشد فارغ از اینکه منابع تصویری فیلم در بخش عکس و فیلم دچار فقر است و از طرفی گستردگی حوادث واتفاقات تئاتری گاه باعث پراکنده گویی در روایت فیلم شده است.

با این همه فیلم خنده در تاریکی اثری قابل احترام است چراکه فیلمساز با نگاهی بی طرفانه تلاش می کند در بخش خصوصی را به تصویر بکشد.کارگردان در مواجه با تمامی سوژه های فیلمش بیشتر یک ناظر بیطرف است (هرچند می دانیم که فیلمساز طبیعتا نسبت به آنچه که باعث نابودی تئاتر اصفهان شده است منفعل نیست اما نکته ارزشمند فیلم خالقی در این است که جانبدارانه سلیقه خود را در فیلم تحمیل نمی کند) او در کنار صحبت های منتقدانه هنرمندانی که گاهی با اعمال نقطه نظرات  کاملا شخصی  بعضی افراد و نهادهایی که درک درستی از مقوله نمایش و متون نمایش نداشتند کارشان و سالها فعالیت و تجربه شان نادیده گرفته شده است ازطرف مقابل هنرمندان منتقدهم در فیلمش بهره می برد تا یک طرفه به قاضی نرفته باشد.هر چندافرادی چون مرتضی مسائلی به عنوان سانسورچی با برداشت های خودسرانه  و شخصی و در بیشتر موارد گاه ناشی از ناآگاهی باعث سرعت در روند مرگ نمایش در بخش خصوصی در اصفهان شده اند اماخود قربانی همین تفکر احساسی انقلاب زده هستند. که به حتم فکر نمی کردند که نوع مواجه و برخوردشان ممکن است حیات موجودی نحیف  و آسیب پذیری همچون تئاتر در بخش خصوصی را به مخاطره ای سخت بیندازد.

فیلمساز  هر چند درباره تئاتر سنتی در اصفهان  تاریخچه ای نسبتا جامع ارائه می دهد اما درباره تئاتر آکادمیک اصفهان نگاهی گذارا دارد در واقع اطلاعاتی که درباره تئاتر آکادمیک می دهد آنقدر نیست که تماشاگر را درگیر خود کند در نتیجه مخاطب در نمی یابد که چگونه با تعطیلی دانشگاه سوره در اصفهان تئاتر هم در آنجا کم رمق شد.

همچنان که پیشتر اشاره شد منابع تصویری فیلم کم بوده و به لحظ بصری تماشاگر نیاز داشت که تصاویر بیشتری از مصاحبه ها را در فیلم ببیند با این همه خط روایی فیلم و شروع و پایانی حسابشده آن باعث شده است که سرنوشت تلخ و غمبار تئاتر اصفهان در حافظه مخاطب پیگیر تئاتر و نسل جدید علاقه مندان نمایش در اصفهان برای همیشه ثبت شود . فیلم مژگان خالقی اگردر همین اندازه هم موفق عمل کرده باشد که به نظرم موفق بوده قابل احترام است.