هنروتجربه-سعیدحضرتی: محمد رسولی مدیر فیلمبرداری فیلم سینمایی «آبجی» می‌گوید زمان پیش تولید با مرجان اشرفی‌زاده در مورد جزئیات و رنگها در فیلم گفت‌وگوهای زیادی داشتیم و فیلمنامه در این زمینه کمک کننده بود تا بتوانم فصلهای متفاوت را با نورپردازی و ارجاع به حافظه بصری خودم به درستی دربیاورم.

محمد رسولی مدیر فیلمبرداری فیلم «آبجی» درباره همکاری با مرجان اشرفی‌زاده به سایت «هنروتجربه» گفت: من قبل از فیلم آبجی با مرجان اشرفی‌زاده در دو فیلم مستند، دو فیلم کوتاه و یک تله فیلم همکاری داشته‌ام و «آبجی» ششمین همکاری ما بود و به خوبی چه به لحاظ سلیقه بصری و چه از نظر اخلاقی یکدیگر را می‌شناختیم. فیلم «آبجی» نقطه کمال مسیر همکاری من با مرجان اشرفی‌زاده بود. فضای داستانی «آبجی» را دوست داشتم و نشان دادن فصلهای مختلف سال در فیلم برای من چالش جذابی بود.

او افزود: زمان پیش تولید با مرجان اشرفی‌زاده در مورد جزئیات و رنگها در فیلم گفت‌وگوهای زیادی داشتیم و فیلمنامه در این زمینه کمک کننده بود تا بتوانم فصلهای متفاوت را با نورپردازی و ارجاع به حافظه بصری خودم به درستی دربیاورم.

مدیر فیلمبرداری «پات» با اشاره به تماشای فیلم «آبجی» در مراسم آیین دیدار عنوان کرد: بعد از سالها دیدن فیلم در مراسم افتتاحیه برایم آمیخته از حس حسرت و شادی بود. وقتی فیلمی ساخته می‌شود که مجال و مکان اکران ندارد، گویی تلاش کرده‌ای برای هیچ. «آبجی» دومین فیلم بلندی بود که به عنوان مدیر فیلمبرداری، ساخته بودم و برای دیدنش خوشحال بودم اما متاسفانه در جشنواره ملی فیلم فجر همان سال شانس حضور پیدا نکرد و در کشوی اکران ماند تا اینکه بعد از ۶ سال به چرخه اکران رسید.

محمد رسولی با بیان اینکه با بیان اینکه «آبجی» شاید با زبان رایج سینمایی متفاوت باشد اما فیلمی روان و دوست‌داشتنی است اضافه کرد: پیش از «آبجی» دو فیلم «پات» ساخته امیر توده‌روستا و «دختر…پدر…دختر» به کارگردانی پناه‌برخدارضایی را که فیلمبرداری آن بر عهده من بود در سینماهای «هنروتجربه» اکران شده بود. احساس من این این است که این دو فیلم به دلیل ماهیت تجربه‌گرایی و آوانگاردی بیشتر متناسب اکران در سینماهای «هنروتجربه» بودند.

وی تصریح کرد: «آبجی» بنظر من به لحاظ  لحن و فیلمنامه یک فیلم مرسوم است و دارای بازیگران شناخته شده است و امکان آن را داشت تا در سینمای غیر «هنروتجربه» هم اکران شود اما از طرفی بسیار خوب است که «هنروتجربه» پناهگاه فیلم‌های مهجوراست و اینگونه فیلمها را اکران می‌کند.

قبل از فیلم آبجی با مرجان اشرفی‌زاده در دو فیلم مستند، دو فیلم کوتاه و یک تله فیلم همکاری داشته‌ام و «آبجی» ششمین همکاری ما بود و به خوبی چه به لحاظ سلیقه بصری و چه از نظر اخلاقی یکدیگر را می‌شناختیم. فیلم «آبجی» نقطه کمال مسیر همکاری من با مرجان اشرفی‌زاده بود. فضای داستانی «آبجی» را دوست داشتم و نشان دادن فصلهای مختلف سال در فیلم برای من چالش جذابی

مدیران فیلمبرداری در زمینه نورپردازی نظرات مختلفی دارند و در گروه قرار می‌گیرند. دسته اول آنهایی که نورپردازی فیلمشان را خودشان انجام می‌دهند و گروه دوم فیلمبردارانی که مسئولیت فیلمبرداری فیلم را در اختیار یک نورپرداز حرفه‌ای قرار می‌دهند. رسولی در پاسخ این پرسش که شما جزو کدام دسته هستید؟ عنوان کرد: در حال حاضر به دلیل بالا بودن حجم کار ترجیح می‎دهم فرد دیگری که سلیقه و درک بصری مشترکی داریم نورپردازی را انجام دهد تا کار برایم خسته کننده نشود و راندمان کار بالا برود. اما در کل اعتقادی ندارم که این دو تخصص منفک از همند زیرا فیلمبرداری ابتدا به ساکن نورپردازی است و بعد موارد دیگر و اصلا مانور هر فیلمبرداری روی نورپردازی درست رقم می‌خورد و نور است که لحن بصری یک پلان را تعریف می‌کند.

رسولی پیرامون تفاوت فیلمبرداری فیلمهای مستند، کوتاه و بلند توضیح داد: آنچه که من در فیلم کوتاه همیشه سعی بر رعایت آن داشتم، بحث کانسپت فیلم کوتاه است. فیلم کوتاه باید دارای ایجاز باشد یعنی شما در حداقل زمان حدالاکثر اطلاعات را به مخاطب بدهید و از پرگویی اجتناب کنید و من تمام تلاشم را انجام می‌دادم تا این قاعده را در نحوه فیلمبرداری، با تعامل با کارگردان نیز رعایت کنم. هرچه پلان‌های اضافه حذف شود و پلان‌های گویاتر جایگزین شود، فیلم به سینما نزدیکتر خواهد شد.

او افزود: اما در فیلم بلند از آنجائیکه روایت وسیع‌تر است، متعاقبا دست مدیر فیلمبرداری نیز بازتر است. در مستند هم فیلمبرداری به گونه ای دیگر است و چون نور و خیلی چیزهایی دیگه دست شما نیست باید بتوانید کنترل را به دست بگیرید و سوار بر محیط شوید و قاعدتا انرژی مضاعفی را از تیم مستندساز خواهد گرفت و مستند ساز به مانند رزمنده‌ای می‌ماند که تفنگ در دست در خط مقدم همیشه آماده باش است.