هنروتجربه: روزنامه شرق روز یک‌شنبه ۱۷ مردادماه در صفحه هنر خود به فیلم کوتاه «سقف کاذب» به کارگردانی و تهیه‌کنندگی محسن نجفی‌مهری پرداخته است.

این روزها در سینماهای «هنروتجربه» مجموعه ای از فیلم های کوتاه با عنوان «هفت» اکران می شود. این فیلم های کوتاه شامل «سقف کاذب» به کارگردانی و تهیه کنندگی محسن نجفی مهری، «قفل» به کارگردانی و تهیه کنندگی علی جوان، «تردید» به کارگردانی علی تصدیقی و تهیه کنندگی فرهاد قدیمی، «سکون» به کارگردانی و تهیه کنندگی مهدی برجیان، «قوها سوار بر بادند» به کارگردانی و تهیه کنندگی مشترک امیرمهدی صادقی و مریم حیدری دانایی، «لگو» به کارگردانی و تهیه کنندگی فریار حسینی و «قطعه ۸۵» به کارگردانی شهرام مسلخی و به تهیه کنندگی اعظم سازور و مشارکت انجمن سینمای جوانان ایران هستند که اکران آنها از روز پنجشنبه ۲۰ خرداد ساعت ۱۸ آغاز شد. مجموعه فیلم های کوتاه «هفت» یکی از پر بازیگرترین و پرستاره ترین اکران های اخیر بسته های فیلم کوتاه در «هنر و تجربه» است. پژمان جمشیدی، زنده یاد علی انصاریان، میلاد کی مرام، شبنم قلی خانی، علیرضا ثانی فر، امیرحسین مدرس، محمدرضا غفاری، حسین سلیمانی، سوگل خلیق، امید روحانی، بابک بهشاد، فرهاد قائمیان، علیرضا استادی، رضا اخلاقی راد، نیلوفر کوخانی و کیوان پرمر در این فیلم ایفای نقش می کنند. فیلم کوتاه «سقف کاذب» به نویسندگی مشترک محسن نجفی مهری و فاطمه درباری و کارگردانی محسن نجفی مهری که درحال حاضر در سینماهای «هنر و تجربه» و در قالب بسته فیلم های کوتاه «هفت» در حال اکران است.

«سقف کاذب» پیچیدگی های مرسوم فیلم های کوتاه را ندارد

محسن نجفی مهری که این روزها فیلم کوتاه «سقف کاذب» را در بسته فیلم های کوتاه «هفت» بر پرده سینما دارد، درباره تاثیر فیلمش بر مخاطب گفت: همیشه قصد دارم در فیلم هایم پیامی برای بیننده داشته باشم یا تاثیری هرچند کوچک روی مخاطبان بگذارم. تمایلی ندارم که آثارم صرفا جنبه سرگرمی داشته باشند و فکر می کنم برای آنکه قدم مثبتی برداشته باشم باید کاری که می سازم به اصلاح و بهبود جامعه مخاطب کمک کند. درباره «سقف کاذب» هم همین بود؛ اینکه توانسته ام تاثیرگذار باشم، مخاطب باید بگوید. به اعتقاد من، این فیلم کوتاه، قصه ای ساده و روان دارد و پیامی را که مدنظرم بوده، منتقل کرده است. «سقف کاذب» پیچیدگی های مرسوم فیلم های کوتاه را ندارد و بیننده عام هم می تواند به راحتی با قصه ارتباط بگیرد. در این اثر انتقال دو پیام اصلی برایم مهم بود؛ یکی مواجه شدن با حقیقت یعنی اینکه آدم ها این توانایی را در خود ببینند تا با حقیقت یک اصل، روبه رو شوند و رفتار درست نشان دهند؛ چراکه ما خیلی وقت ها جرئت مواجه شدن با حقیقت را نداریم و سعی می کنیم به هر طریقی شده از آن فرار کنیم و نادیده بگیریم. دومین پیام، سوءتفاهم هایی است که خیلی وقت ها بینمان پیش می آید و همان طورکه از اسمش معلوم است، نمود بیرونی ندارد. این اتفاق به ویژه بین زوج های جوان بیشتر رخ می دهد و گاهی به مشکلات بزرگ تر تبدیل می شود. به عبارت دیگر سوءتفاهم، برای مسئله ای که اصلا اتفاق نیفتاده کاری می کند که جوانان در ذهن خودشان هزار فکر و خیال می کنند و از هیچ، مشکل به وجود می آید.

او با بیان اینکه این طور به نظر می رسد که فیلم کوتاه تنها اختصاص به قشر خاصی دارد، توضیح داد: به نظر می رسد فیلم کوتاه برای قشری است که جشنواره رو هستند اما این درست نیست و باید فیلم کوتاه به عموم مردم هم شناسانده شود تا همه ارتباط بهتری با این ژانر بگیرند. درصد قابل توجهی از مردم هنوز نمی دانند فیلم کوتاه چه هست و این اصلا خوب نیست. فیلم کوتاه برای خود یک ژانر مجزا با هویتی مستقل است و قابلیت هایی دارد که در فیلم بلند توانایی دستیابی به آن را ندارید. من فکر می کنم در این دنیا با مردم کم حوصله به زودی شاهد تعداد مخاطب بیشتری برای فیلم کوتاه خواهیم بود. این روزها به سمتی می رویم که گزیده گویی و کوتاه بودن بیشتر باب میل مردم است. اگر به فیلم های بلند نگاه کنید می بینید دیگر از آثار کسل کننده سه ساعته و بیشتر خبری نیست. شاید دنیای امروز آمیخته با تکنولوژی و کمبود وقت آدم ها در استقبال بیشتر از فیلم کوتاه بی دلیل نباشد. من از آن دسته فیلم سازانی هستم که اگرچه برای ورود به سینمای بلند، فیلم کوتاه را تجربه کرده ام اما بعد از فیلم بلند باز هم دوست دارم فیلم کوتاه بسازم، چون یک سری فیلم نامه دارم که باید در این قالب گفته شود.

او همچنین درباره مخاطبان فیلم کوتاه «سقف کاذب» گفت: تمامی افراد بالای هشت سال را مخاطب «سقف کاذب» می دانم. این اثر قصه ای سرراست و روان دارد و مربوط به قشر خاصی نیست و همه می توانند با آن ارتباط برقرار کنند اما پیام اصلی برای زوج هاست. هرچند قصه فیلم برای همه ملموس است. هر فیلم سازی دوست دارد کارش جهان شمول باشد و نه فقط یک قشر یا منطقه خاص بلکه همه بتوانند با فیلمش همراه شوند. خوشبختانه «سقف کاذب» از نظر ارتباط با مخاطب و زبان فیلم، جهانی است و هرکسی در هرجا می تواند درک کند یا حتی دغدغه اش باشد.

این کارگردان جوان درباره روند نگارش و انتخاب بازیگران «سقف کاذب» نیز توضیح داد: این کار را با همسرم فاطمه درباری نوشتیم و برای انتخاب بازیگر هم خیلی فکر کردیم. ابتدا بنا بود نقش خانم را همسرم بازی کند اما هرچه فکر کردیم دیدیم از حیث ظاهر مناسب این کاراکتر نیست. برای گزینه مرد هم بهترین گزینه را محمدرضا غفاری می دانستیم. به واسطه آشنایی او با همسرم صحبت های اولیه انجام شد و بعد از خواندن فیلم نامه کار را قبول کرد اما ازآنجا که سر فیلم برداری بود، هشت ماه صبر کردیم تا با حضور او کار را کلید بزنیم. بین گزینه های خانم هم دو نکته مدنظرمان بود؛ ابتدا اینکه با کاراکتر قصه همخوانی داشته باشد و دیگر به نقش مقابل مرد بخورد. سوگل خلیق پیشنهاد خود محمدرضا بود و بعد از آشنایی و تمرین و فیلم برداری مطمئن شدیم که بهترین گزینه است. هر دوی آنها همراهی خوبی با تیم داشتند و تمام انرژی شان را برای کار گذاشتند.

محسن نجفی مهری در پایان درباره حضور بازیگر چهره در آثار کوتاه گفت: شاید این گونه به نظر برسد که برای بازیگر چهره باید هزینه های عجیب و غریبی شود یا هنگام فیلم برداری نیازمند توجه خاص به آنها باشید، اما درباره بازیگران فیلم من هیچ کدام از اینها صدق نمی کرد. جالب است بدانید مطابق همه پروژه ها برای رفت و آمد عوامل ما ماشین در نظر گرفته بودیم اما او به ما می گفت لازم نیست این اندازه هزینه کنید و با ماشین خودش رفت و آمد می کرد. راستش من انتظار این حد از کمک و همراهی را نداشتم. بازیگران دیگر هم همین طور بودند. حضور آقای علیرضا استادی برای نقش کوتاه خیلی به ما کمک کرد. بابک بهشاد هم بسیار همراه بود و من به طورکلی از تیم بازیگری خیلی راضی هستم و از تک تک آنها ممنونم.

«سقف کاذب» یک گروه باانگیزه و پر از دغدغه بود

سوگل خلیق، بازیگر جوان فیلم کوتاه «سقف کاذب» نیز درباره حضورش در این فیلم گفت: به فاصله کمی قبل از فیلم کوتاه «سقف کاذب» پخش سریال «دلدار» به عنوان اولین سریال تلویزیونی بلندی که در آن ایفای نقش کرده بودم، تمام شده بود و فکر می کنم قرارگرفتن من و محمدرضا غفاری کنار هم در آن سریال، در تصمیم گیری کارگردان برای انتخاب بازیگر بی تاثیر نبوده باشد. او درباره اینکه چقدر در این فیلم کوتاه به عنوان بازیگر به چالش کشیده شده است، توضیح داد: اساسا فیلم کوتاه با هر موضوعی بازیگر را تا حدی به چالش می کشد، چون شما زمان و به طور معمول ابزار زیادی برای گفتن داستان ندارید و در یک زمان اندک باید مسیر را به درستی طی کنید، به نحوی که مخاطب بتواند با شما همراه و سمپات شود.

این بازیگر جوان درباره اینکه آیا تفاوتی برای حضور در مدیوم فیلم کوتاه و بلند می بیند، گفت: واضح و روشن است که اصل و اساس هر دو مدیوم مشترک است. اما مسئله ای که در فیلم کوتاه به نظر من بسیار حائز اهمیت است، انتخاب موضوع و موقعیت مناسب و بهترین شیوه بازگوکردن و نشان دا دن این موقعیت است که این انتخاب در مرحله اول متوجه کارگردان و در مرحله بعد، متوجه بازیگر است.

سوگل خلیق درباره ارزیابی کار در سینمای کوتاه که اکثرا با کارگردان های جوان و با ایده های جدید هستند، گفت: «سقف کاذب» دومین تجربه فیلم کوتاه من بود و شاید بتوانم بگویم اولین تجربه حرفه ای من در زمینه سینمای کوتاه به حساب می آید. یک گروه پرانرژی، باانگیزه و البته پر از دغدغه برای به انجام رساندن یک پروژه دیدنی و از هر نظر قابل دفاع بود.