هنروتجربه: ایلیا رهنما در یادداشتی به نقد فیلم «ملاقات‌های شگفت‌انگیز» به کارگردانی مهدی ارجمند که این روزها در «سایت هاشور» در حال اکران آنلاین است پرداخته است.

در این نوشته آمده است:

«ملاقات‌های شگفت‌انگیز» یک فیلم /انیمیشن شاعرانه و در عین حال فوتوریستی‌ست. یعنی با اینکه مواد خامش خاطرات هستند ولی افقش به سوی آینده است و از این نظر به آثار علمی /تخیلی  نزدیک می‌شود‌.

تاکید فیلمساز بر اصل معما و راز محوری با حضور خورخه لوبیس بورخس ، اودری تاتو (از فیلم داوینچی کُد) و پائولو کوئلو و بحث آنها درباره داستان‌های تودرتو تماشاگر را منتظر دیدن یک درام معمایی می‌کند که اوجش در سکانس شکسپیر روی می‌دهد‌ ‌.

آموزه اصلی فیلم اما  در این کلام فرشتگان نهفته است که می‌گویند: «زمین به محبت احتیاج دارد. و مگر نه این است که روند رویدادها به سوی آپوکالیپس پیش می‌روند.»

دارت وادر (جنگجوی سیاه پوش فیلم جرج لوکاس ) که در زمان ما نماد کاراکترهای شرور در عالم سینما بود در ابتدای فیلم می‌گوید : این جهان از آن من است ! و محبوبیت جوکر در سینمای جدید هم نشان می‌دهد که ادعای او درست بوده‌ . افسوس که شرارت در حال گسترش است چه به شکل دیگر زنی و چه به شکل خود زنی . در هردو حالت نتیجه یکی‌ست، تخریب روان و سقوط روح.

اما رهنمود ملاقات‌ها چیست ؟ رویارویی مستقیم با شرارت (توسط الک گینس، سلحشور نور ) یا مبارزه منفی و کفَ نفس (مثل گاندی ) یا راه سومی که همان رفتن به عمق ضمیر نااگاه و غرق شدن در تجربه  پیشا عقلانی (عشق ) است.

فیلم هر سه گزینه را در نظر می‌گیرد. سرنوشت هر کس بر اساس یکی از این انتخاب‎ها شکل خواهد گرفت.

چارلیز ترون با آخرین  کلامش در حالت نیمه هشیار زمزمه می‌کند : رویاهای انسان پایان ناپذیرند و این پایان ناپذیری رویاهاست که بشر را از حدود انسانی‌اش فراتر می‌برد.