هنروتجربه، مریم شاه‌پوری: «کلاس‌های زبان»/ Language Lessons درامی است به کارگردانی ناتالی مورالِس که مارک دوپلاس و خودِ مورالس، نویسندگان و بازیگران آن هستند؛ فیلمی که اولین نمایش جهانی‌اش را در جشنواره برلین ۲۰۲۱ تجربه کرد و جایزه تماشاگران بخش آثار داستانی جشنواره جنوب از جنوب غربی/ SXSW را هم برنده شد.

دوپلاس که این تنها فیلمش در مقام تهیه‌کننده در سال میلادی گذشته نبود و پیش از این، سراغ ساخت فیلم‌هایی رفته بود که آشکارا نشان از روزگار شیوع جهانی کرونا دارند، می‌گوید در «کلاس‌های زبان» هیچ‌کس از کلمه هراس‌انگیز «پاندمی» استفاده نمی‌کند ولی فاصله میان شخصیت‌های فیلم گویای همه چیز است: «تماشاگران اگر بخواهند می‌توانند ارتباط با دنیای روزگار کرونا را ببینند و اگر نخواهند و از آن به ستوه آمده باشند، ما آن را تحمیل نکرده‌ایم.»

جالب این‌که مورالس و دوپلاس ابتدا شخصیت‌های خود را جداگانه پرداخت کردند و نوشتند؛ و سپس نزد هم آمدند تا ببینند که آن‌ها چه‌طور با هم برخورد می‌کنند. مورالس شخصیت زنی به نام کارینو را خلق کرد که لقبش معادل اسپانیایی «مهر» است که مشکل اعتماد کردن به دیگران را دارد ولی همچنان در جست‌وجوی عشق است. دوپلاس، آدام را آفرید؛ مردی خجالتی اما دوست‌داشتنی که با یک تراژدی دست‌وپنجه نرم می‌کند و دنبال تجربه‌ای است برای گریز از شرایط خود. این دو به صورت آنلاین دیدار می‌کنند و کارینو معلم زبان اسپانیایی آدام می‌شود. به‌تدریج دوستی‌‌ای میان‌شان شکل می‌گیرد.

«کلاس‌های زبان» امتیاز میانگین ۶۸ از صد را از ۱۸ منتقد در سایت جمع‌آوری آرای منتقدان «متاکریتیک» گرفته است.

  • ورایتی