هنروتجربه، مریم شاه‌پوری: پیش از او متصدیان دوربین زیادی در مستندهای حیات وحش کار کردند و خیلی‌ها نیز دنباله‌رو وی شدند، اما انگشت‌شمار بودند کسانی مثل داگ الن که تاثیر ماندگاری بر این ژانر یا عوامل گروه تولید گذاشتند.

اَلِستِر فوذِرگیل، تهیه‌کننده سریال‌های پیشگام بی‌بی‌سی «زندگی در فریزر»/ Life in the Freezer و «سیاره آبی»/ The Blue Planet درباره الن می‌گوید: «او پیشگام قطب است و تصاویر زیادی را فیلم‌برداری کرده است که پیش از او واقعاً فیلم‌برداری و دیده نشده بودند.» این مجموعه تصاویر شامل سکانسی در «سیاره منجمد»/ Frozen Planet نیز می‌شود که در آن وال‌های قاتل به صورت گروهی، موجی درست می‌کنند تا فک‌ها را از روی تخته یخ شناور به پایان و سطح آب بیاورند. در واقع ۲۵ سال زمان برد تا الن بتواند این تصاویر را آن طور که می‌خواهد ضبط کند. او ابتدا در سال ۱۹۷۶ درباره این موضوع شنید و سعی کرد آن را در مجموعه «زندگی»/ Life برای بی‌بی‌سی/ دیسکاوری به تصویر بکشد؛ اما یخ و نور کافی برای ضبط این اتفاق وجود نداشت.

الن با چنین دانشی برگشت و تصاویری را ضبط کرد که کاترین جِفس تهیه‌کننده و کارگردان، آن را «جام مقدس» رفتاری خواند که پیش از آن هیچ‌کس از نظر علمی موفق به انجامش نشده بود. در پس چنین لحظه‌های پیشگامانه‌ای در فیلم‌برداری از طبیعت، هنرمندی و انسانیت فیلم‌بردار به یک اندازه اهمیت دارند. براندو کوییلیچی کارگردان «آشیانه ببر»/ Tiger’s Nest درباره الن می‌گوید: «داگ بیش از یک فیلم‌بردار است. او فیلم‌سازی است که احساسات پشت تصویر را درک می‌کند.»

داگ الن که در اسکاتلند متولد شد، بیش‌تر به عنوان فیلم‌بردار اصلی شماری از مشهورترین مستندهای طبیعت بی‌بی‌سی در جهان شناخته می‌شود، از جمله «سیاره زمین» و «سیاره آبی». البته این فیلم‌ها نتیجه کار گروه‌های فیلم‌برداری متعددی هستند ولی الن فیلم‌بردار اصلی قسمت «دریاهای منجمد» در «سیاره آبی» (۱۹۸۱) بود و نه‌فقط سکانس‌های دو قسمت «سیاره زمین» در قطب‌ها را فیلم‌برداری کرد بلکه مسئول و ناظر شمایل کلی سریال هم بود که دست‌آخر، جایزه امی را برایش به ارمغان آورد. به عبارت دقیق‌تر، آثار او تا امروز هشت جایزه امی، چهار بفتا و پنج پاندای پرده‌عریض را نصیبش کرده‌اند. البته این موفقیت‌ها فقط حاصل تبحر او در فیلم‌برداری و شخصیت والایش نیستند و نشان از سایر فعالیت‌های او هم دارند، مثل این که زیست‌شناس است و برای تحقیقات علمی غواصی می‌کند. روی‌هم‌رفته، هیچ فیلم‌بردار دیگری به اندازه او سابقه و تجربه کار در مناطق قطبی را ندارد، چه روی یخ و چه در غواصی.

الن در سال‌های اخیر خودش را از فیلم‌برداری آثار زیبا و مسحورکننده سالیان قبل دور کرده و به سمت فیلم‌هایی رفته است که پیام محیطی قوی‌تری دارند، مانند «معمایی از اقیانوس: ازدست‌رفته»/ An Ocean Mystery: The Missing Catch. او در این باره می‌گوید: «وقتی فیلم‌برداری آثار حیات وحش را شروع کردم، همه می‌خواستیم مردم را با زیبایی طبیعت تحت تاثیر قرار بدهیم؛ اما این خطر هم وجود داشت که این پیام منتقل نشود که ما باید از محیط زیست حفاظت و نگهداری کنیم.»

  • ایندی‌وایر