هنروتجربه-سعیدحضرتی: مهدیه نساج بازیگر نقش سرور فیلم سینمایی «دشت خاموش» ساخته احمد بهرامی می‌گوید از روزی که فیلنامه «دشت خاموش» را خواندم می‌دانستم فیلم بسیار خوبی خواهد شد و پس از کسب جوایز و حضور در فستیوال‌های گوناگون متوجه شدم این فقط سلیقه من نبوده و به جد معتقدم افتخارات «دشت خاموش» به حق است و امیدوارم مسیر حرفه‌ای احمد بهرامی همراه با موفقیت‌های بیشتری باشد.

مهدیه نساج بازیگر نقش سرور فیلم سینمایی «دشت خاموش» به کارگردانی احمد بهرامی درباره این همکاری به سایت هنروتجربه گفت: سال ۱۳۹۳ اجرایی در تئاتر داشتم و احمد بهرامی و ناهید عزیزی صدیق (مشاور کارگردان و بازیگردان) اجرا را دیدند و هر دو از بازی من تعریف کردند و همانجا احمد بهرامی گفت اگر فیلمی ساختم خیلی دوست دارم از تو برای بازی دعوت کنم.

وی ادامه داد: فروردین‌ماه سال ۹۸ فیلمنامه «دشت خاموش» به دست من رسید و بهرامی به من گفت نقش سرور را برای تو نوشته‌ام. با خواندن فیلمنامه حیرت‌زده شدم و از فیلمنامه مشخص بود که چه کار بی‌نظیری خواهد شد و با کمال میل بازی در این نقش را قبول کردم. تا تیرماه خبری به ندادند و وقتی برای بستن قرارداد به دفتر بهرامی رفتم، او به من گفت خیلی‌ها به من گفتند که ظاهر و صورت مهدیه نساج برای نقشی که قرار است بازی کند همخوانی ندارد و صورت نساج به اصطلاح شهری‌تر از نقش سرور است و باورپذیر نخواهد شد.

این بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون با اشاره به اینکه برای ایفای چنین نقش‌هایی که از من دور است بسیار مشتاق‌ترم افزود: احمد بهرامی گفت تست‌های مختلفی از اشخاص زیادی گرفتم و در نهایت یک روز مانده به ضبط به این نتیجه رسیده که من برای بازی در این نقش مناسب هستم. اعتماد بهرامی برای من بسیار ارزشمند بود و تمام سعی خودم را برای بهتر شدن بازی در «دشت خاموش» انجام دادم.

بازیگر سریال خانگی «آسپرین» تصریح کرد: بازی در این فیلم چالش بزرگی بود تا خودم را برای بازی در اینگونه فیلمهایی که خیلی دوست دارم و از خودم دور است محک بزنم. از چند روز قبل که بازی من شروع شود، از صبح تا شب سر صحنه می‌رفتم و زیر تیغ آفتاب، آجر قالب می‌زدم و آب و غذایی هم نمی‌خوردم تا هرچه بیشتر به نقش نزدیک شوم. از قبل برای بازی طراحی نکردم و با رفتن سر لوکیشن می‌خواستم نوع راه رفتن، صدا و طرز زندگی سرور را دربیاورم.

نساج با اشاره به اینکه با تمام سختی‌ها، در آوردن نقش برای من پروسه لذت‌بخش و هیجان‌انگیزی بود و تا مدت‌ها پس از بازی در فیلم، به آن فضا و اتمسفر فکر می‌کنم و بخشی از سرور هنوز در من زنده است؛ درباره نقش مشاور کارگردان و بازیگران «دشت خاموش» اظهار کرد: ناهید عزیزی صدیق در تمام این سالها راهی را طی کرده که به نظرم مناسب‌ترین فردی است که در حیطه اینگونه فیلمها می‌تواند مشاوره بدهد. عزیزی صدیق، سینمای هنری جهان را به معنی واقعی کلمه شخم زده و دیده و با دقت عجیب و غریبی بازی‌ها و کارگردانی‌ها را تحلیل می‌کند. با تمام احترامی که برای احمد بهرامی قائلم، باید بگویم اگر ناهید عزیزی صدیق نبود، «دشت خاموش» قطعا فیلم خوبی میشد اما متفاوت‌تر از چیزی بود که هم اکنون می‌بینیم.

او اضافه کرد: ناهید عزیزی صدیق، موشکافانه بازی‌ها را هدایت می‌کرد و در انتقال فضای فیلمنامه به بهترین شکل عمل کرد. در ایران کمتر پیش می‌آید از بازیگران بازی‌ای بخواهند که مینی‌مال‌ترین حالت ممکنه باشد. این اولین تجربه مینی‌مالیسیتی من در مدیوم تصویر بود و ناهید عزیزی صدیق کمک بزرگی به من کرد. به طور کلی احمد بهرامی و ناهید عزیزی صدیق در کار خودشان نگاه دقیقی دارند و تنها کاری بود که آنقدر همه چیز برنامه‌ریزی شده بود. تکلیف کارگردان معلوم بود و بهرامی کاملا مشرف بود که چه می‌خواهد و هرگز حتی لحظه‌ای پیش نیامد که حس کنم کارگردان نمی‌داند چه می‌خواهد و آزمون و خطایی پیش می‌رود.

بازیگر سریال خانگی «آشوب» با اشاره به اینکه معتقدم در سینما شرط اول برای کار رعایت انسانیت است و زمانی که این مهم رعایت نشود کار فرهنگی به خودی خود بی‌معنا است، افزود: کار در «دشت خاموش» ازین جهت هم برای من مثال‌زدنی و درخور اهمیت بود و احترام و شان انسانی تمامی عوامل از طرف کارگردان رعایت میشد. به همین دلیل عزیزترین کاری است که در آن نقشی داشتم و به حضور خودم در فیلم افتخار می‌کنم.

وی یادآور شد: از روزی که فیلنامه «دشت خاموش» را خواندم می‌دانستم فیلم بسیار خوبی خواهد شد و پس از کسب جوایز و حضور در فستیوال‌های گوناگون متوجه شدم این فقط سلیقه من نبوده و به جد معتقدم افتخارات «دشت خاموش» به حق است و امیدوارم مسیر حرفه‌ای احمد بهرامی همراه با موفقیت‌های بیشتری باشد.

مهدیه نساج در انتها با اشاره به ساخت اولین فیلم کوتاه خود در آینده‌ای نزدیک گفت: ۲۲ سال پیش با عشق به فیلمسازی وارد دانشگاه سوره شدم، کارگردانی خواندم. سال ۸۷ اتفاقی وارد حیطه بازیگری شدم و آموزشگاه استاد حمید سمندریان رفتم و تئاتر برای من مقوله خیلی جدی‌ای شد. تا اینکه ضرورت گفتن بعضی مسائل راجع به زنان اعم از حقوقی، اجتماعی و خانوادگی برایم دغدغه جدی‌تری شد. مسئله من کنشگری اجتماعی است و نه فیلمساز بودن. در واقع حرف‌هایی برای گفتن دارم که فکر می‌کنم در حال حاضر فیلم ساختن، بهترین مدیوم برای گفتن این حرف‌ها است و قطعا فیلمهای دنباله‌داری خواهم ساخت. ایده‌های فیلمها را دارم و تحقیقات اولین فیلم را انجام دادم و دو سکانس اول آن را نوشتم و عجله‌ای برای ساخت ندارم. در فیلم اول خودم و دخترم به عنوان بازیگر بازی خواهیم داشت.