هنروتجربه، مریم شاه‌پوری: دنی ویلنوو هم مثل خیلی از کارگردانان بزرگ، فیلم‌سازی واقعی و عملی را به استفاده از جلوه‌های بصری رایانه‌ای ترجیح می‌دهد که یعنی او برای ساخت «دون» جست‌وجویی گسترده و همه‌جانبه داشت تا صحرای مورد نظرش را پیدا کند.

سیاره آراکیس در «دون»/ Dune یک صحرای بزرگ است و منبع ارزشمندترین منبع جهان، ابردارویی به نام اسپایس که توانایی‌هایی هر انسانی را ارتقا می‌دهد و قابلیت پرواز در فضا را به ارمغان می‌آورد. ویلنوو صحرای آراکیس مورد نظرش را در صحرای لیوای ابوظبی دید؛‌ لوکیشنی که جی. جی. ابرامز هم برای فصل‌های صحرای «جنگ‌های ستاره‌ای: فورس بیدار می‌شود»/ Star Wars: The Force Awakens از آن بهره برد.

خدمات تولید «دون» را شرکت «اپیک فیلمز» ارایه داد که نماینده‌اش رابی مک‌آری تازگی به «نشنال» گفته است: «ویلنو و دیگر سازندگان فیلم، عاشق صحرای امارات متحده عربی شدند و تصمیم گرفتند در گرم‌ترین ماه‌های سال یعنی ژوییه و اوت در پایتخت این کشور فیلم‌برداری کنند. ما هم چادرهای ویژه‌ای زدیم تا گرما روی عوامل و تجهیزات فیلم‌برداری تاثیر منفی نگذارد؛ اما دلیل ویلنوو برای فیلم‌برداری در تابستان امارات این بود که آسمان خاکستری‌تر است و ریزگردهای بیش‌تری دارد که آن را به شکل خاصی گرفته و مه‌آلود جلوه می‌دهند و این برای ایده بصری دنی از «دون»، عالی و بی‌نقص بود. همه می‌دانستیم که کار بسیار سخت و طاقت‌فرسایی خواهد بود ولی او برایش دلیلی داشت.»

  • ایندی‌وایر