هنروتجربه، مریم شاه‌پوری: سریال‌های کره‌ای در دهه گذشته بخش گسترده‌ای از قاره آسیا را شیفته خودشان کرده بودند؛ اما انگار یک درام خشن از زیرژانر بقا کم بود تا جهان را تسخیر کند و با ۱۱۱ میلیون تماشاگر در ۲۵ روز اول عرضه‌اش، به پربیننده‌ترین «کی‌-دراما»ی نتفلیکس بدل شود. البته هوانگ دونگ-هیوک (نویسنده، کارگردان و خالق سریال) در گفت‌وگو با «ورایتی» به فرایند دشوار و طولانی و پرتنش ساخت این اثر اشاره کرده است.

هوانگ آزرده است که به وام‌گیری بیش از اندازه از فیلم‌های بقا، مانند «مسابقه‌های هانگر»/ Hunger Games، «نبرد سلطنتی»/ Battle Royale و به‌خصوص فیلم ژاپنی سال ۲۰۱۴ «هرچه خدایان بخواهند»/ As the Gods Will اثر تاکاشی میکه متهم شده است؛ اما او چنین انتقادهایی را با اشاره به یادداشت‌های سال ۲۰۰۸ خود برای ساخت یک فیلم بلند رد می‌کند و می‌گوید: «خودم اعتراف می‌کنم که حسابی از انیمیشن‌ها (انیمه‌ها) و کتاب‌های مصور (مانگاهای) ژاپنی در طول سال‌های متمادی الهام گرفته‌ام. وقتی شروع کردم، خودم شرایط مالی خوبی نداشتم و زمان زیادی را به خواندن کامیک‌هایی مثل «نبرد سلطنتی» و «بازی دروغ‌گو»/ Liar Game در کافه‌ها می‌گذراندم. از خودم پرسیدم چه احساسی خواهم داشت اگر وارد این بازی‌ها شوم؛ اما دیدم بازی‌ها خیلی پیچیده‌اند و به همین دلیل برای فیلم خودم روی بازی‌های بچه‌ها تمرکز کردم.»

هوانگ باور دارد که سادگی و شخصیت‌هایی که به‌راحتی می‌شود با آن‌ها ارتباط گرفت، دو عاملی هستند که به موفقیت گسترده «بازی مرکب» کمک کرده‌اند: «می‌خواستم داستانی بنویسم که حکایت یا تمثیلی درباره جامعه سرمایه‌داری امروزی باشد، داستانی که تصویرگر یک رقابت حداکثری باشد، به‌نوعی مثل رقابت حداکثری زندگی؛ اما می‌خواستم شخصیت‌هایی داشته باشد که همه در زندگی واقعی ملاقات می‌کنیم… و به خاطر سادگی بازی‌ها، تماشاگر روی شخصیت‌ها تمرکز می‌کند و تلاش برای سردرآوردن از قواعد بازی‌ها حواسش را پرت نمی‌کند.»

او درباره نگارش فیلم‌نامه می‌گوید: «نوشتن «بازی مرکب» سخت‌تر بود چون این بار پای یک سریال در میان بود و نه فیلم. شش ماه فقط زمان برد که فیلم‌نامه دو قسمت اول را بنویسم و بازنویسی کنم. سپس با دوستانم مشورت کردم و بهبودش دادم.» داستان «بازی مرکب» می‌تواند استعاره‌ای از صنعت سرگرمی کره هم باشد که نتفلیکس امسال حدود پانصد میلیون دلار در آن سرمایه‌گذاری کرد و با این‌که به نظر می‌رسد موسیقی و تلویزیون و سینمای این کشور در موفقیت غرق شده است، ماه آینده در جشنواره فیلم بوسان سمیناری درباره بحران پیش روی این صنعت برپا خواهد شد. هوانگ می‌گوید: «در ظاهر صنعت سرگرمی کره شرایط خیلی خوبی دارد اما جامعه کره بسیار پرتنش و رقابتی است. ما پنجاه میلیون جمعیت هستیم در یک جغرافیای کوچک؛ بریده از قاره آسیا و همسایه کره شمالی. در واقع ما یک جزیره طرز تفکر ساخته‌ایم. بخشی از تنش جامعه در این است که همیشه در حال آماده‌شدن برای بحران بعدی است؛ موضوعی که از سوی دیگر به‌نوعی به جامعه انگیزه می‌دهد و به ما کمک می‌کند تا بپرسیم چه کارهای دیگری باید انجام شوند؛ اما چنین رقابتی عوارض جانبی هم دارد.»

هوانگ می‌گوید اگر هم بخواهد دنباله‌ای بر سریال موفقش بسازد، ابتدا به سینما برمی‌گردد و این روزها روی فیلم‌نامه‌ای کار می‌کند: «طرح‌های خوبی برای دنباله این سریال ندارم. همین که به آن فکر کنم، خسته‌کننده است؛ اما اگر بخواهم چنین کاری کنم، این بار قطعاً تنهایی انجامش نمی‌دهم و از گروه نویسندگان و چند کارگردان مجرب کمک می‌گیرم.»

  • ورایتی