هنروتجربه: وحید صداقت می‌گوید از نظر من نباید همه نقاط قوت «دشت خاموش» را به جوایزی که گرفته است، مرتبط بدانیم اما باید بگویم جهان شمول بودن موضوع این فیلم و ظرافت و هوشمندی کارگردان در انتخاب عناصر و شیوه روایت که در قصه و فرم اتفاق افتاده، باعث شده است این فیلم متفاوت‌تر از بقیه آثاری که در این نوع از سینما ساخته شده‌اند، باشد. همچنین داستان یک خطی «دشت خاموش» می‌تواند موضوع بسیاری از آثار باشد اما ظرافت و تفکری که در لحظه لحظه ساخت فیلم وجود داشته توانسته است مخاطب جشنواره‌ای را هم با خود همراه کند.

وحید صداقت کارگردان مستند «صحنه‌هایی از یک جدایی» با اشاره به اینکه فیلم سینمایی «دشت خاموش» به کارگردانی احمد بهرامی و تهیه‌کنندگی سعید بشیری که این روزها روی پرده سینماهای «هنروتجربه» است فیلم مهمی است، به صبا گفت: تاسیس هنروتجربه با اکران ۲ فیلم موفق «ماهی و گربه» ساخته شهرام مکری و «پرویز» ساخته مجید برزگر همراه بود که تماشاگران زیادی داشتند اگرچه در این سال‌ها فیلم‌های موفق دیگری چه مستند و چه داستانی ادامه‌دهنده این مسیر بودند اما با اوج‌گیری کرونا در ۲ سال اخیر این مسیر کمی دچار وقفه شد و خوشحالم که حالا با اکران فیلم‌هایی مانند «دشت خاموش» این مسیر دوباره به سیاق سابق بازگشته است.

این مستندساز ادامه داد: این فیلم موفقیت‌های قابل توجهی هم در فستیوال‌های خارجی کسب کرده است که البته معتقدم اگر کرونا نبود و شرایط مثل گذشته و دانشگاه‌ها بازگشایی شده بود این فیلم سینمایی می‌توانست مخاطبان بیشتری را هم در داخل ایران جذب کند و جزو آثار پرفروش هنروتجربه باشد.

وی با بیان اینکه کارگردانی «دشت خاموش» هوشمندانه و ظریف است، مطرح کرد: ما برخلاف دیگر کشورهای جهان، تمرکزگرایی خاصی روی تهران داریم و من در این فیلم سینمایی احساس کردم که این موضوع به نوعی در زیر متن مورد توجه کارگردان اثر بوده چراکه افرادی که در کورپزخانه کار می‌کنند از قومیت‌های مختلفی هستند که برای کار به اطراف تهران آمده‌اند و حالا با تعطیلی آنجا دوباره باید به شهرهایشان بازگردند و به این فکر کردم که اگر کارگردان این هدف را داشته، هوشمندانه عمل کرده است.

کارگردان مستند «صحنه‌هایی از یک جدایی» با بیان اینکه سلطه جویی طبقه مرفه بر قشر کارگر موضوع آثار بسیاری بوده است، بیان کرد: در انتهای بسیاری از فیلم‌هایی که تم‌ مشابه دارند تماشاگر در انتظار انتقام گرفتن کاراکتری است که مورد ظلم واقع شده و تماشاگر در طول فیلم ناخودآگاه سعی می‌کند پایان‌بندی را به نوعی حدس بزند اما چیزی که «دشت خاموش» را فارغ از فرم متفاوتش در این سبک متمایز می‌کند این است که در فیلمنامه این اثر انتقام‌گیری مرسوم به عنوان الگو قرار نگرفته است و سرنوشت شخصیت اصلی فیلم به گونه دیگری رقم می‌خورد.

صداقت افزود: در این فیلم فرم به درستی در خدمت محتوا قرار گرفته و این موضوع در همه عناصر فیلم یعنی انتخاب بازیگر، انتخاب لوکیشن، تعیین کادر و رنگ فیلم که سیاه و سفید است، طراحی صحنه، تدوین و باند صوتی فیلم لحاظ شده و به روایت فیلم کمک کرده است. در حقیقت بدین شکل نبوده است که کارگردان بخواهد فرمی را تجربه و بعد قصه‌ای پیدا کند که با فرم متناسب باشد و یا بر عکس، بلکه به نظرم فرم و محتوا همزمان شکل گرفته‌ و کاملا در خدمت هم بوده‌اند و این طور نبوده که کارگردان بخواهد هر طور شده این دو را بر هم منطبق کند و به تصور من همین صادقانه شکل گرفتن ایده و فرم است که به موفقیت «دشت خاموش» کمک بسیاری کرده است.

کارگردان مستند «صحنه‌هایی از یک جدایی» با بیان اینکه «دشت خاموش» اگر جایزه هم نمی‌گرفت فیلم مهمی بود، عنوان کرد: از نظر من نباید همه نقاط قوت فیلم را به جوایزی که گرفته است، مرتبط بدانیم اما باید بگویم جهان شمول بودن موضوع این فیلم و ظرافت و هوشمندی کارگردان در انتخاب عناصر و شیوه روایت که در قصه و فرم اتفاق افتاده، باعث شده است این فیلم متفاوت‌تر از بقیه آثاری که در این نوع از سینما ساخته شده‌اند، باشد. همچنین داستان یک خطی «دشت خاموش» می‌تواند موضوع بسیاری از آثار باشد اما ظرافت و تفکری که در لحظه لحظه ساخت فیلم وجود داشته توانسته است مخاطب جشنواره‌ای را هم با خود همراه کند.

وی با اشاره به جایزه بهترین فیلمبردار آسیا برای مسعود امینی تیرانی گفت: وقتی یک جایزه برای یک دستاورد فنی هنری در سینمای ایران اتفاق می‌افتد ارزش ویژه‌تری دارد چراکه تعداد جوایزی که فیلم‌های ایرانی در عرصه جهانی برای بخش فنی کسب می‌کنند طبیعتا کمتر از جوایزی است که به خود آثار تعلق می‌گیرد و این موضوع به خودی خود نشان می‌دهد که نوع فیلمبرداری «دشت خاموش» که توانسته توجه داوران را هم به خود جلب کند، انتخاب هوشمندانه‌ای بوده و برگزیدن فرمت سیاه و سفید و کادر چهار به سه که در سینما مرسوم نیست، ریسک بزرگی بوده که ممکن بوده به ضد خود تبدیل شود چراکه مولفان این اثر مجذوب چشم‌نوازی نماهای واید اسکرین در آن لوکیشن خاص نشده‌اند و با انتخاب قطع چهار به سه که محصور بودن کاراکترهای فیلم در آن فضا را بیشتر نمایان می‌کند، انتخاب هوشمندانه‌ای انجام داده‌اند که به درستی در این فیلم به ثمر نشسته و باعث خوشحالی است که سینمای ایران از لحاظ فنی هم مورد توجه جهانی قرار می‌گیرد.

کارگردان مستند «صحنه‌هایی از یک جدایی» درباره نقش‌آفرینی بازیگران «دشت خاموش» یادآور شد: فرخ نعمتی بازی بسیار روانی ارایه کرده است همچنین علی باقری با اینکه نقش‌هایی بسیاری نزدیک به این طبقه اجتماعی را قبلا تجربه کرده اما با شناخت صحیح از بستر این فیلم توانسته است شخصیت متفاوتی را در این فیلم سینمایی خلق کند و از سوی دیگر بازی خوب بازیگران زن فیلم نیز کاملا محسوس است.

به گفته صداقت، فیلمبرداری، بازی بازیگران، انتخاب لوکیشن، فیلمنامه و نوع روایت به یک اندازه درست هماهنگ‌ هستند و شاید تنها نقطه ضعف «دشت خاموش» می‌تواند این باشد که تماشاگری این نوع سینما را دوست نداشته باشد وگرنه برای طرفداران این نوع سینما نقطه ضعف به خصوصی وجود ندارد.

وی در پایان با بیان اینکه اگر کسی به دنبال دیدن فیلم متفاوت است «دشت خاموش» بهترین گزینه است، تصریح کرد: به دلیل آنکه ما در سینمای «هنروتجربه» کمتر فیلمی را می‌بینیم که هم داستان تعریف کند و هم در یک فرم متفاوت روایت شود، باید بگویم «دشت خاموش» این ۲ ویژگی را با هم دارد که از نظر من باتوجه به تعداد کم فیلم‌های خوب در یکسال گذشته اگر کسی به دنبال تماشای فیلم متفاوت است، «دشت خاموش» بهترین گزینه است.