هنروتجربه: محمد رضا لطفی کارگردان فیلم «روایت ناپدید شدن مردم» طی یادداشتی با ارجاع به خاطرات اکران فیلمش در این موسسه به نقش و جایگاه «هنروتجربه» در سینمای ایران پرداخته که در اینجا می خوانید:

اوایل سال نود و سه بود و چند ماهی از جشنواره سی و دوم فجر گذشته بود…به اتفاق مرتضی شایسته،تهیه کننده فیلم تصمیم به برنامه ریزی برای اکران فیلم داشتیم…هنوز نه هنر و تجربه ای متولد شده بود و نه چنین گروهی وجود خارجی داشت…در جشنواره سی و دوم هم برای اولین بار گروهی به نام نوعی تجربه شکل گرفته بود.

می دانستم که با وجود پخش قدرتمندی به اسم هدایت فیلم،معضلات بسیاری در اکران فیلم خواهم داشت…همواره اکران فیلمی که از قاعده رایج و تکراری و پوسیده سینما تبعیت نمی کنند،نبردی گلادیاتور وار است.

همان زمان بود که خبر شکل گیری گروهی به نام هنر و تجربه منتشر شد…دروغ نگویم با بکراند تجربه های منتهی به شکستی که قبلا آزموده شده بود،چندان نگاه مثبتی به آن نداشتم…اما از سر کنجکاوی دوست داشتم اطلاعاتی کسب کنم…برای همین راهی دفتر امیرحسین علم الهدی،مدیر وقت گروه هنر و تجربه شدم…در همان نگاه اول کوهی از کاغذ و نقشه راه و نوشته و چارت روی میز و در و دیوار اتاقش،به همراه تخته وایت برد بزرگی که روی آن پر شده بود از نقشه راه نظرم را به گونه ای جلب کرد که در نگاه منفی ام تردید شکل گرفت و حاصل گفتگوی دو ساعته من با ایشان در همان روز مرا مطمئن ساخت که این بار داستان فرق می کند…مهمترین موضوع جدیت و باور به این سینما در بین اعضای این گروه بود و اینکه برای قدم به قدم راه نقشه و برنامه داشتند.

موضوع را با تهیه کننده مطرح کردم و هردو تصمیم گرفتیم تا پخش فیلم را به هنر و تجربه بسپاریم…می دانستیم که فیلم نیاز به اکران مدت دار دارد تا موفق شود و این همان نقشه راهی بود که هنر و تجربه در نظر گرفته بود.

فیلم در اواسط آبان سال نود و سه در همان نوبت اول و رویایی این گروه در کنار فیلم های موفق آن زمان،ماهی و گربه و پرویز به نمایش در آمد و به اندازه ای از آن استقبال شد که توانست بعد از این دو فیلم رتبه سوم پرمخاطب ترین فیلم این گروه را کسب کند.

امروز بعد از سالها،از این تصمیم به شدت راضی هستم…اجازه بدهید موضوع خودم را هم خیلی صریح اعلام کنم…من به شدت طرفدار و مدافع گروه هنر و تجربه هستم…آنقدر وجود این گروه برایم مهم و ضروری و جدی است و آن را دوست دارم،که شاید به همان اندازه هم به آن نقد هایی داشته باشم…چون معتقدم این گروه محکوم به در اوج بودن است و حق اشتباه ندارد.