هنروتجربه: وحید رضویان مدیر صدابرداری فیلم سینمایی «دشت خاموش» می‌گوید احمد بهرامی فیلمنامه این اثر را سال‌ها پیش نوشته و تا پیش از تولید آن هر سال و بارها در ذهن خودش آن را ساخته است. در این فیلم همه موارد به اصطلاح شٌسته رُفته بود اما با این وجود احمد بهرامی پذیرای صحبت‌ها بود و نکات را می‌شنید اگر نکته‌ای به فیلم کمک می‌کرد آن را اجرا و اگر از نظر خودش این اتفاق نمی‌افتاد همکاران را توجیه می‌کرد همچنین ایشان صدا را می‌شناخت و به آن اهمیت می‌داد که همین موضوع باعث شد تجربه خوبی برای من رقم بخورد.

وحید رضویان مدیر صدابرداری فیلم سینمایی «دشت خاموش» در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری آنا، با اشاره به اینکه پیشنهاد حضور در ساخت این فیلم سینمایی را به دلیل فیلمنامه‌اش پذیرفته است، افزود : «دشت خاموش» اولین همکاری‌ من با احمد بهرامی کارگردان این فیلم سینمایی است و در حقیقت از طریق سعید بشیری تهیه‌کننده کار با کارگردان آشنا شدم.

وی در پاسخ به این پرسش که چه چیزی در فیلمنامه برایش جذاب بوده است، مطرح کرد: از نظر من اینکه خانواده‌هایی از اقلیم‌های مختلف اگرچه هم سلوک نیستند اما شرایطشان یکسان است و درگیر روزمرگی هستند همچنین با وجود آنکه هر کدام داستان زندگی خود را دارند اما در کنار یکدیگر و در کوره‌های آجرپزی زندگی و کار می‌کنند از سوی دیگر وجود کاراکترهایی به ویژه کاراکتر «لطف الله» با بازی علی باقری از جمله نکاتی است که برایم در فیلمنامه جذاب بود.

هدف «دشت خاموش» سلیقه‌سازی برای مخاطب است/ چالش‌های صدابرداری در کوره آجرپزی

مدیر صدابرداری «دشت خاموش» گفت: کار یک صدابردار در پروژه این است که صداهایی را که در پروژه اتفاق می‌افتد به بهترین شکل ممکن با کمترین صدای مزاحم ضبط کند. صدابردار باید بتواند صداها را با حداقل مشکلات محیطی که در آن کار می کند، ضبط کند و تحویل صداگذار بدهد در حقیقت باید متریال خوب تحویل صداگذار داده شود. از سوی دیگر با وجود آنکه افکت و آمبیانس مهم است اما دیالوگ اصل مهمتری است که و به نوعی در اولویت است که باید با حداقل مشکل ضبط شود.

رضویان افرود: احمد بهرامی فیلمنامه این اثر را سال‌ها پیش نوشته و تا پیش از تولید آن هر سال و بارها در ذهن خودش آن را ساخته است. در این فیلم همه موارد به اصطلاح شٌسته رُفته بود اما با این وجود احمد بهرامی پذیرای صحبت‌ها بود و نکات را می‌شنید اگر نکته‌ای به فیلم کمک می‌کرد آن را اجرا و اگر از نظر خودش این اتفاق نمی‌افتاد همکاران را توجیه می‌کرد همچنین ایشان صدا را می‌شناخت و به آن اهمیت می‌داد که همین موضوع باعث شد تجربه خوبی برای من رقم بخورد.

وی درباره چالش‌های کار در این پروژه اظهار کرد: چالشی که ما به لحاظ فنی داشتیم این بود که اکثر پلان‌ها به صورت لانگ تیک گرفته شده بود که کار را سخت‌تر می‌کرد و باید تمیز کار می‌کردیم همچنین در کوره آجرپزی به دلیل مواد اولیه‌ای که برای ساخت آن استفاده شده بود، صدا دِفُرمه بود از سوی دیگر زمانی که باد می‌وزید باید تلاش می‌کردیم باد در میکروفن نپیچد تا بتوانیم صدا را خوب ضبط کنیم.