هنروتجربه-سپیده شریعت رضوی: فاطمه مسعودی‌فر بازیگر «پوست» می گوید خوشحال است که اولین تجربه سینمایی‌اش با «پوست» رقم خورد و همچنان در این سه سال به این قضیه پایبند است که این فیلم سینمایی بهترین اتفاق برای من و حرفه‌ام بود.

فاطمه مسعودی‌فر بازیگر فیلم سینمایی «پوست» به کارگردانی بهرام و بهمن ارک که این روزها روی پرده سینماهای کشور است، درباره نحوه آشنایی خود با برادران ارک بیان کرد: آشنایی من با برادران ارک به سه سال پیش باز می‌گردد؛ من آن زمان سال سوم دانشگاه بودم و بسیار اتفاقی دوستم با من تماس گرفت و از من خواست در یک نمایشنامه‌خوانی که در حیاط موسسه بازیگری ارک در تبریز برگزار می‌شد، حاضر شوم که من هم قبول کردم آنجا بود که بهمن ارک مرا دید و آشنایی ما رقم خورد.

وی با اشاره به اینکه بازیگری را از تئاتر آغاز کرده و تا پیش از «پوست» جلوی هیچ دوربینی نرفته بوده است، گفت: زمانی که نقش «مارال» به من پیشنهاد شدم تمام تلاش خود را کردم تا آن را بدست آورم چراکه موقعیت خوبی برایم فراهم شده بود البته تا ۶ یا ۷ ماه اول معلوم نبود چه کسی قرار است این نقش را ایفا کند چراکه برادران ارک همزمان با من از افراد دیگری هم از تست می‌گرفتند اما در نهایت با سختگیری‌های فراوان من برای نقش «مارال» انتخاب شدم.

بازیگر «پوست» با اشاره به اینکه برای نزدیک شدن به نقش تلاش کرد تا خود، فضای زندگی و زیستش را به آنچه که در فیلمنامه نوشته شده بود، نزدیک کند، مطرح کرد: در آن زمان سعی کردم خودم را در فضایی که «مارال» در آن حاضر بودم، قرار بدهم و به کارهایی که انجام می‌داد و یا فکرهایی که در سر داشت، نزدیک کنم البته در هر اثری قبل از آنکه فیلمنامه به من داده شود یک دفترچه برای نقش پیشنهادی درست می‌کنم و کارهایی را که در طول یک روز انجام می‌دهم، از زبان کاراکتر می‌نویسم برای نقش «مارال» نیز این کار را انجام دادم و هر جا که می‌رفتم آن را به عنوان دفترچه خاطرات مارال با خود می‌بردم جالب است بدانید زمانی که فیلمنامه را خواندم، متوجه شدم که چه قدر به «مارال» نزدیک شده‌ام و کاملا در ذهنم تثبیت شده بود.

مسعودی‌فر در ادامه با اشاره به اینکه اساسا با این قضیه که سازندگان یک اثر فیلمنامه را در ابتدا به بازیگر نمی‌دهند، مشکل دارد، مطرح کرد: آن زمان که «پوست» کلید خورد چند نسخه از فیلمنامه آماده بود که دائما بهتر می‌شد و ما از روی همان فیلمنامه کار می‌کردیم همچنین در آن ۶ یا ۷ ماهی که برای نقش «مارال» تمرین می‌کردم، فیلمنامه آماده داشتم اما در برخی از سکانس‌ها بهمن و بهرام ارک به من می‌گفتند به هر شکلی که راحت هستم، کار کنم.

وی در پاسخ به این پرسش که اساسا نقش «مارال» چگونه به او معرفی شد، تصریح کرد: آنچه که برادران ارک به من توضیح دادند با آنچه که در فیلمنامه نوشته شده بود، نقاظ مشترک زیادی داشت و کارگردانان دقیقا همان چیزی را برای من تعریف کردند که مخاطبان در روند داستان می‌بینند.

بازیگر «پوست» درباره ویژگی‌های نقش خود توضیح داد: برخی به من می‌گویند چگونه برای اثری تبلیغ می‌کنم که کم در آن بازی دارم، دیده نمی‌شوم، بسیار کم دیالوگ می‌گویم و… اما اساسا آن چیزی که در نقش‌ها برایم اهمیت دارد، حضور در عین نبودن است در «پوست» هم همین اتفاق برایم رخ داد یعنی از ابتدا تا انتهای فیلمنامه همه اتفاقات اطراف کاراکتر «مارال» می‌چرخد که من آن را ایفا می‌کنم.

مسعودی‌فر در جواب به این سوال که اساسا بازی بدون دیالوگ با چه چالش‌هایی روبه‌روست، عنوان کرد: به نظر می‌رسد نقش‌هایی که دیالوگ ندارند و یا دیالوگ و حضور کاراکتر کمتر است، برای بازیگری که آن نقش را ایفا می‌کند، جذاب و در عین حال سخت است چراکه از اول تا آخر فیلم اکثر کاراکترها درباره یک فردی صحبت می‌کنند که نیست و زمانی که حاضر می‌شود باید از همه ارکان بدن مانند چشم و… بهره ببرد تا لایق تعریف‌هایی باشد که دیگر بازیگران در آن مدت درباره‌اش صحبت کردند.

وی با اشاره به اینکه سه سال درگیر این فیلم بوده و همیشه سر صحنه حضور داشته است، یادآور شد: حتی زمان‌هایی که فیلمبرداری نداشتم سر صحنه حاضر بودم باید بگویم به دلیل شرایط سخت کار زمان بسیاری گذشت تا ما بتوانیم سکانس‌های کوتاه را فیلمبرداری کنیم.

بازیگر «پوست» درباره بازیگر نقش مقابل خود یعنی «آراز» اظهار کرد: جا دارد اینجا به این نکته اشاره کنم که یکی از مواردی که در «پوست» برای من بسیار باارزش بود بازی پارتنرم جواد قامتی بود چراکه «آراز» و «مارال» باید با چشم بازی می‌کردند و غم و عشق را به نمایش می‌گذاشتند و من تنها در مقابل ایشان موفق شدم این حس را منتقل کنم. البته برادران ارک از افرادی دیگری هم تست می‌گرفتند اما من به دلیل آنکه سنم کم بود اصلا نتوانستم با دوستانی که قرار بود نقش «آراز» را ایفا کنند و سن‌شان ۴۵ تا ۵۰ ساله بود، ارتباط به ویژه ارتباط چشمی برقرار کنم تا زمانی که جواد قامتی را دیدم. ایشان در اولین دیدارمان به گفت: سلام دخترم و من گفتم کاش به من نگوید دخترم چراکه نمی‌توانستم حس لازم را منتقل کنم اما سر اولین دورخوانی پس از ۱۰ دقیقه با خود گفتم ایشان همان فردی است که من می‌توانم مقابلش ایفای نقش کنم.

مسعودی‌فر درباره تعامل خود با برادران ارک گفت: به یاد دارم یکی از این ۲ برادر بزرگوار می‌گفت فاطمه برای نقش «مارال» مناسب است و دیگری می‌گفت نه. بهمن ارک کارگردان سختگیری است و به گونه‌ای من را امتحان می‌کرد که اگر کار را جدی نمی‌گرفتم قطعا نقش «مارال» به من سپرده نمی‌شد هر کدام از این ۲ برادر روش خاص خود در هدایت بازیگر دارند که بسیار موثر هم هست.

وی با بیان اینکه حضور در «پوست» به زیست و تجربه‌اش افزوده و لحظه‌های قشنگی را برایش رقم زده است، توضیح داد: پس از پایان بازی‌ام در این پروژه حس عجیب و غریبانه‌ای داشتم و نمی‌توانستم از کاراکتر «مارال» فاصله بگیرم اما یکی از آرزوهایم این بود زمانی که فیلم اکران می‌شود به عنوان مخاطبی که هیچ چیز از جریان فیلم نمی‌داند، «پوست» را تماشا کنم و این اتفاق زمان اکران خصوصی اثر برایم رخ داد و بسیار از این بابت خوشحال هستم.

بازیگر «پوست» با اشاره به اینکه اگر از او بپرسند دوست دارد با چه فیلمی به سینما معرفی شود باز هم «پوست» را انتخاب می‌کند، تصریح کرد: خوشحالم اولین تجربه سینمایی‌ام با «پوست» رقم خورد و همچنان در این سه سال به این قضیه پایبند هستم که این فیلم سینمایی بهترین اتفاق برای من و حرفه‌ام بود همچنین اصلا حاضر نیستم این اثر را با هیچ فیلم دیگری عوض کنم چراکه یکی از فیلم‌های مورد علاقه من در تصویر، فیلمنامه، داستان، زبان و… است.

مسعودی‌فر ادامه داد: متاسفانه پس از «پوست» درگیر تحریم جشنواره‌ها و کرونا شدیم و با وجود آنکه این فیلم سینمایی به جشنواره کن هم رفته بود اما جشنواره‌ برگزار نشد و هضم این موضوع برای من که در شروع مسیر هستم و سخت و تلخ بود اما از مسیری که پیش رویم قرار گرفت و افرادی که با آن‌ها کار کردم، راضی هستم و امیدوارم لایق این باشم که در این مسیر قدم‌هایم را ثابت نگه دارم.

وی در بخش دیگری از سخنان خود با بیان اینکه بازیگران بسیار خوبی در تئاتر تبریز مشغول به کار هستند، عنوان کرد: نمی‌گویم سینما چراکه سینما متاسفانه در تهران خلاصه شده است و اتفاق خوبی هم نیست. تمامی دوستان من که بازیگران خوب و چهره هستند زاده شهرهای مختلف ایران هستند و می‌دانند سینما و تئاتر صرفا در تهران خلاصه نمی‌شود.

این بازیگر در پایان خاطرنشان کرد: لازم نیست کسی از تهران به سراغ شهرهای مختلف برود بلکه فیلمسازانی که از خطه‌های مختلف ایران هستند لطف بزرگی در حق سینمای ایران می‌کنند اگر به شهر خود بازگردند و اثری درباره فرهنگ، زبان، گویش و افسانه‌های محلی بسازند به عنوان مثال جنوب پُر از افسانه‌های مختلف است که می‌توان درباره آن فیلم ساخت امیدوارم فیلمسازان به این سمت بروند که همه ایران را درگیر سینما کنند چراکه سینمای ایران برای ایران است.