هنروتجربه-رضاصائمی: فیلم کوتاه «ماهکان» به نویسندگی و کارگردانی مشترک حسام حسینی و عباس حسین‌زاده که در بسته «پنج گان کوتاه» در سینماهای هنر و تجربه در حال اکران است یک موقعیت عاطفی-حقوقی پیچیده را دستمایه ساخت این قصه قرار داده است که هم از کشش و کشمکش دراماتیک خوبی برخوردار است و هم از حیث قضایی قابل تامل است. «ماهکان» داستان خانواده‌ای است که برای نجات پدر از حکم اعدام، دختر بچه ۷ ساله خود را مجبور به گردن گرفتن قتل می‌کنند اما پدر در زمان بازپرسی نزد قاضی نمی تواند این وضعیت را تحمل کند و لب به اعتراف می گشاید. گرچه قتل بر اثر یک اتفاق به شکل غیر عمدی رخ داده و حاصل درگیری مامور شهرداری با دستفروش بوده اما موقعیت اخلاقی- روانی پیرامون آن واجد وضعیت پیچیده ای است که درام بر مبنای آن صورت بندی می شود.

فیلمسازان در به تصویر کشیدن موقعیت دادگاه و فضاسازی آن موفق عمل می کنند به طوری که مخاطب حس می کند با یک موقعیت واقعی در یک فیلم مستند مواجه است. به عبارتی دیگر با یک فیلم کوتاه رئالیستی و واقع گرا همراه هستیم که لحنی روانشناختی دارد و استیصال و درماندگی کاراکترها را در یک موقعیت ملتهب بازنمایی می کند. موقعیتی که مخاطب را با دلشوره و اضطراب آن همراه کرده و نگران موقعیت کودک می کند. حتی می توان فیلم را اثری کودکانه دانست به این معنا که از زاویه دید یک کودک به کشمکش و درگیری بزرگترها و چالش اخلاقی و حقوقی آن می نگرد. یکی از بهترین تمهیدات فیلم مواجه کودکان قاتل و مقتول در این ماجراست. آنها در معصومیت کودکانه خود با یکدیگر به گفتگو می پردازند در حالی که جدالی خونین بین پدران آنها ایجاد شده است. نمایش این کنتراست فارغ از سویه های سینمایی و دراماتیکش از حیث اخلاقی قابل تامل است و مخاطب را به تفکر درباره این موقعیت دوگانه وامی دارد.

فیلم کشش تبدیل شدن به یک داستان بلند با شاخ و برگ های دراماتیک را دارد و فضا و موقعیت آن به سینمای اصغر فرهادی هم پهلو می زند. به طوری که برخی از پلان های فیلم تداعی گر صحنه های مربوط به دادگاه در فیلم «جدایی نادر از سیمین» است و ماهکان هم با آن چهره معصوم کودکانه اش یادآور سمیه دختر حجت و راضیه در این فیلم. فیلم گرچه کوتاست اما از عمق مضمونی برخوردار است که تماشای آن با تفکر مخاطب گره می خورد. تفکر درباره اینکه چطور عصبانیت و خشونت بزرگترها می تواند دنیای معصومانه کودک را بهم بریزد.