هنروتجربه_سپیده شریعت رضوی: کارگردان «پیرمردها نمی‌میرند» می‌گوید طبیعت بکر فیلم جز شخصیت‌های اصلی فیلم بود که باید درست و سنجیده انتخاب می‌شد از سوی دیگر زمانی که زندگی در آن روستا جریان دارد و کسی آنجا نمی‌میرد پس لوکیشن‌های فیلم می‌تواند در تقویت پیشبرد اهداف فیلمنامه تاثیر بگذارد.

به گزارش خبرنگار سایت «هنروتجربه»، فیلم سینمایی «پیرمردها نمی‌میرند» به کارگردانی رضا جمالی که مدتی پیش روی پرده سینماهای «هنروتجربه» رفته بود، از روز چهارشنبه ۲۶ آبان ماه در صفحه ویژه «هنروتجربه» در سایت هاشور به صورت آنلاین اکران شده است.

اکران آنلاین این فیلم بهانه‌ای شد تا با رضا جمالی کارگردان «پیرمردها نمی‌میرند» به گفتگو بنشینیم که در ادامه می‌خوانید.

وی در ابتدا در پاسخ به این پرسش که چه شد تصمیم گرفت این فیلم را به صورت آنلاین اکران کند، بیان کرد: دیدن فیلم روی پرده سینما لذت دیگری دارد اما با توجه به پاندمی کرونا که باعث شده است تا سالن سینماها مخاطب کمی داشته باشند، تصمیم گرفتیم که فیلم را بصورت آنلاین کنیم تا همه بتوانند در محیط امن خانه بدون هیچ دغدغه و نگرانی «پیرمردها نمی‌میرند» را به نظاره بنشینند.

کارگردان «پیرمردها نمی‌میرند» با اشاره به اینکه تنها چند روز از آغاز اکران آنلاین این فیلم گذشته است و انتظار نمی‌رود که فروش خوبی داشته باشید، گفت: امید است که در روزهای آینده با تبلیغات گسترده تعداد مخاطبانی که این فیلم را چه در داخل و چه در خارج از ایران تماشا می‌کنند، بیشتر و بیشتر شود.

جمالی تاکید کرد: مسلما اکران آنلاین نسبت به اکران روی پرده سینما مخاطب زیادی خواهد داشت و دسترسی آسان به فیلم در این شرایط کرونایی مخاطب را بیش از پیش به دیدن فیلم‌ها راغب می‌کند با این اتفاق فیلمسازان دیگر نیز تشویق به اکران آنلاین فیلم خود می‌شوند و می‌توان فرهنگ دیدن آنلاین آثار را در جامعه جا انداخت.

وی در ادامه صحبت‌های خود با اشاره به اینکه ایده این فیلم سینمایی از دیالوگ کوتاه یک پیرمرد در یکی از روستاهای اطراف اردبیل پدید آمده است، اظهار کرد: پیرمردی می‌گفت از زندگی کردن خسته شده است و انتظار مرگ را می‌کشد در حقیقت او از زنده ماندن بیزار بود اما نمی‌مُرد و سال‌ها انتظار می‌کشید تا مرگ را ملاقات کند.

این کارگردان افزود: مساله مرگ که درام قوی دارد برایم دغدغه‌ای شد تا آن را بسط دهم و با تلفیق کاراکتر پیرمرد روستایی با مامور جوخه اعدام که سال‌ها شخصیت او را در ذهنم می‌پروراندم، تم اصلی فیلم را بدست بیاورم. درست است که مقوله مرگ در بسیاری از آثار وجود دارد اما من از همان ابتدا دوست داشتم به گونه‌ای دیگر و به دور از کلیشه‌های رایج در فیلم‌ها به فلسفه مرگ و زندگی بپردازم.

جمالی درباره دشواری‌های بازی گرفتن از نابازیگران و کار کردن با آن‌ها بیان کرد: کار کردن با نابازیگران بسیار سخت و دشواری است و حتی مانند بازیگران باتجربه به راحتی نمی‌توان با آن‌ها ارتباط برقرار کرد و منظور خود را به آن‌ها فهماند اما با هدایت درست نابازیگران می‌توان به خروجی بازی‌های طبیعی و واقع‌گرا رسید.

وی ادامه داد: در حقیقت من به هر نحوی ارتباط صمیمانه با آن‌ها برقرار و به گونه‌ای رفتار کردم که در مقابل دوربین معذب نباشند این دوستان در برخی از برداشت سکانس‌ها نمی‌دانستند که چه کاری را انجام می‌دهند و چه چیزی را بازی می‌کنند اما با من همراه بودند و خواسته‌هایم را در سخت‌ترین شرایط برآورده می‌کردند.

به گفته کارگردان «پیرمردها نمی‌میرند»، نوع ساخت این فیلم ایجاب می‌کرد که حتما از چهره‌های جدیدی استفاده شود تا با موضوع بکر آن همسان باشد که خوشبختانه چهره ناشناس و بازی خوب و روان پیرمردها در دل مخاطبان داخلی و خارجی نشسته و او ثمره زحمات خود را دیده است.

جمالی در بخش دیگری از صحبت‌های خود با بیان اینکه لوکیشن‌های فیلم «پیرمردها نمی‌میرند» باید به صورت بکر و دست نایافتنی انتخاب می‌شدند، گفت: طبیعت بکر فیلم جز شخصیت‌های اصلی فیلم بود که باید درست و سنجیده انتخاب می‌شد از سوی دیگر زمانی که زندگی در آن روستا جریان دارد و کسی آنجا نمی‌میرد پس لوکیشن‌های فیلم می‌تواند در تقویت پیشبرد اهداف فیلمنامه تاثیر بگذارد.

وی ادامه داد: در واقع زندگی طبیعی پیرمردها در لوکیشن‌های بکر و طبیعت چشم‌نواز تداعی‌کننده زندگی توام با آرامش و سکوت است که باعث افزایش طول عمر اهالی روستا شده است. همچنین از نکات کلیدی فیلمنامه حساسیت در فضاسازی بود تا مخاطب جاودانگی افراد را در آن منطقه باور کند.

این کارگردان با اشاره به اینکه مدت زمان زیادی طول کشید تا لوکیشن‌هایی را پیدا کنند که تداعی‌کننده یک فضا یا یک محیط باشد، تصریح کرد: جا دارد از رسول علیزاده طراح صحنه تشکر کنم که در کنارم بود و دلسوزانه و با تعصب خاصی خواسته‌هایم را روی صحنه پیاده می‌کرد همچنین باید بگویم که در کنار انتخاب لوکیشن‌ها سعی کردیم از بازیگران بومی منطقه نیز استفاده کنیم تا لحن و بیان فیلم به درستی ادا شود یعنی در کنار نابازیگران فیلم اهالی مناطق بومی نیز پا به پای آن‌ها به صورت طبیعی بازی کردند که این موضوع به باورپذیری فیلم کمک کرد.

جمالی در ادامه با بیان اینکه متاسفانه بدلیل اینکه اکثر فیلم‌ها در پایتخت ساخته و تولید می‌شوند تهیه‌کنندگان سینما رغبتی به حمایت از فیلم‌های بومی نشان نمی‌دهند و یا به آن‌ها اعتماد نمی‌کنند، بیان کرد: این اتفاق در حالی رخ می‌دهد که در چند سال اخیر فیلم‌های فاخر و جهان شمولی از جمله فیلم کومور (زغال) اثر اسماعیل منصف، آتابای سخته نیکی کریمی، او (خانه) به کارگردانی اصغر یوسفی‌نژاد و دری (پوست) برادران ارک تولید شده و مورد تحسین همگان قرار گرفته است.

وی با اشاره به اینکه اگر فیلم خوبی تولید شود زیرنویس هم نمی‌تواند مانعی بین فیلم و مخاطب باشد، مطرح کرد: این مساله باید در کشور فرهنگ‌سازی شود یعنی با اکران فیلم‌های بومی در سینماها و پلتفرم‌ها از سینمای بومی حمایت تا مسیر تازه و جدیدی برای آن‌ها باز شود و مخاطبان خود را پیدا کنند.

کارگردان «پیرمردها نمی‌میرند» درباره انتخاب زبان طنز برای این فیلم سینمایی گفت: انتخاب این زبان برای فیلم کاملا تعمدی بود یعنی برای گریز از تلخی فضای فیلم سعی کردم در فیلم شوخی با مرگ را مطرح کنم البته رسیدن به این فرم ساختاری کار بسیار دشواری است اما سعی کردم با روایت درست لحن فیلم را در بیاورم تا فیلم در ذهن مخاطب به درستی نقش ببندد.

جمالی یادآور شد: مقوله مرگ مقوله بسیار پیچیده‌ای است و این فیلم با لحن شوخ طبعانه به مقوله مرگ می‌پردازد. لازم به ذکر است که کوچکترین اغراق کاراکترها می‌توانست کل روایت فیلم را بر هم زند و نتیجه خوبی را رقم نزند اما این ساختار فیلم بود که باعث شد هم طنز و شوخ طبعی و هم واقعیت تلخ را در یک راستا پیش ببرم و داستان را به زبان طنز بیان کنم.

وی در پایان با اشاره به اینکه امیدوار است مخاطبان سینما حمایت‌شان را از سینمای بومی که سینمای شریفی است، دریغ نکنند، خاطرنشان کرد: من پیشنهاد می‌کنم مخاطبان تماشای «پیرمردها نمی‌میرند» را از دست ندهند، همراه خانواده آن را ببینند، از لحظه‌های تلخ و شیرین اثر لذت ببرند و انگیزه ما را برای ساخت فیلم‌های بهتر و قوی‌تر چند برابر کنند.