هنروتجربه-سپیده شریعت‌رضوی: اصغر یوسفی نژاد می‌گوید «پوست» اثری غیرمعمولی است که هوای تازه ای را به سینمای ایران تزریق می کند.

اصغر یوسفی‌نژاد فیلمساز در گفتگو با خبرنگار سایت «هنروتجربه» درباره فیلم سینمایی «پوست» به کارگردانی بهرام و بهمن ارک که این روزها روی پرده سینماهای سراسر کشور است، بیان کرد: باید بگویم دوستان عزیز من بهرام و بهمن ارک فیلم بسیار درخشانی را ساخته‌اند و شاید من جزو آخرین نفراتی باشم که «پوست» را در اکران اخیر دیدم یعنی پیش از این با وجود نزدیکی و ارتباطی که با دوستان دارم، موفق نشدم فیلم را در سینما ببینم.

وی ادامه داد: اولین واژه ای که بعد از تماشای این فیلم در ذهن من آمد این بود که «پوست» بسیار اثر محترمی است چراکه برای مخاطب احترام زیادی قایل است، حرف و ایده اش را با او در میان می‌گذارد و تلاش کرده است تماشاگر در بهترین شرایط با دقت و هنر بسیار خوب این اثر را ببینند البته این موضوع یعنی احترام به مخاطب متاسفانه در سینمای ایران کمتر دیده می شود.

این فیلمساز با اشاره به اینکه وقتی به عنوان مخاطب اثری را تماشا می کند که دغدغه آن قبل از هر چیزی بیان، روایت و فرم فیلم است برایش لذتبخش است، اظهار کرد: شاید «پوست» به لحاظ سلیقه با آن چیزی که من در سینما به دنبال آن هستم و آنچه که بهرام و بهمن ارک دنبال آن می‌روند که خودشان صریح اعلام کرده‌اند اصل سینما برایشان از روایت قصه مهمتر است، تفاوت‌هایی دارد اما با تمام این تفسیر زمانی که دیدم ایده ای را که در ذهن داشتند، به شکل خوب به تماشاگر ارایه کرده‌اند، خوشحال می شوم و به همان اندازه که از فیلم احترام می‌گیرم به آن احترام می‌گذارم و تمام قد جلوی دوستانی که این فیلم را ساخته‌اند، می‌ایستم.

یوسفی نژاد با اشاره به اینکه آثاری نظیر «پوست» تلاش مضاعفی را در سینما پیش می برند که جایگاه و ارزش آن‌ها را چند برابر می‌کند، عنوان کرد: فیلم‌هایی همچون «پوست» و یا «پیرمردها نمی میرند» به دنبال احیای مواردی هستند که سینمای ما در طول سال‌های فعالیتش یا نداشته و یا به مرور زمان از دست داده که مهمترین بحث آن همین احیای سینمای بومی است.

وی افزود: سینمای بومی سینمایی است که از کلیشه‌ها فاصله می گیرد و قصد دارد با تمام سختی‌ها و به هر ترتیبی که شده است، مرزها را بازتر کند تا استعدادها، داستان ها، دست اندرکاران و هنرمندان بسیاری که در گوشه و کنار این کشور هستند به جامعه هنر معرفی و فعالیت آن ها در سطح ملی و حتی جهانی بازتاب داده شود.

کارگردان «خانه» با بیان اینکه باید به اینگونه از فیلم ها توجه ویژه‌ای بشود، یادآور شد: ریشه گرفتن و تداوم چنین حرکت فرهنگی از مرحله ایده تا رسیدن به جایی که فیلم به خوبی دیده شود، به حمایت‌های بسیاری نیاز دارد البته من زیاد اعتقادی به بحث حمایت مالی ندارم چراکه فیلم باید بودجه و مخاطب خود را پیدا کند اما ما می‌بینیم بخشی از حمایت ها درباره زبان، اقلیم و جغرافیا که بسیار مهم است، توسط سیاست‌ها تعیین می شوند و این حمایت ها به پاگرفتن سینما کمک می‌کند.

یوسفی نژاد با بیان اینکه برادران ارک نعمتی برای سینمای ایران هستند، درباره نقاط قوت «پوست» بیان کرد: این ۲ برادر دقت و وسواس زیادی در فیلمسازی دارند و به هیچ وجه نمی خواهند اسیر کلیشه‌ها شوند از سوی دیگر آنقدر امتیازهای «پوست» که اولین فیلم سینمایی رسمی این ۲ برادر و تجربه نویی است، زیاد است که مخاطب شاید نخواهد درباره نقاط ضعف آن صحبت کند البته طبیعتا برخی از ایده های درخشان که در این فیلم قرار بود اتفاق بیفتد به دلیل مسایل مختلف حاصل نشد.

وی ادامه داد: من به عنوان مخاطب بیشتر به دنبال روایت و قصه هستم اما این موضوع به تفاوت نگرش من با فیلمساز باز می‌گردد از سوی دیگر من به عنوان فیلمساز فرصت زیادی را برای بازیگران اختصاص می دهم اما اینجا در حد نرمال این قضیه اتفاق افتاده بود همچنین انتظار داشتم قصه «پوست» بیشتر درگیرم کند اما جایگزین قصه، فضاسازی و جزیی نگری و کارگردانی دقیق است که انتظار من را از زاویه دیگری برآورده می کند. در حقیقت این اثر ویژگی‌هایی دارد که می‌تواند جایگزین مسایلی شود که در فیلم روی آن‌ها تمرکز نشده است.

این فیلمساز با بیان اینکه «پوست» قرار نیست ما را غافلگیر و یک قصه کلاسیک را تعریف کنند اما ساختار مدرن و پیچیده آن با وجود بهره نبردن از عناصر معمولی درگیری در قصه مخاطب را درگیر می کند، اظهار کرد: موسیقی درخشان و عجیب، فیلمبرداری فوق العاده، انتخاب درست عوامل مقابل دوربین که به شخصیت های داخل قصه شبیه تر هستند و پرهیز از انتخاب افراد آشنایی که جا انداختن آنها به مراتب سخت تر باشد، از جمله مواردی است که توجه مخاطب را به خود جلب می کند.

به گفته یوسفی نژاد، «پوست» اثری غیرمعمولی است که هوای تازه ای را که بخشی از آن به دلیل خلاقیت بچه ها و بخشی فرصت دادن به عناصر و عوامل بومی است، به سینمای ایران تزریق می کند همچنین کلیتی که در این فیلم وجود دارد، سینمای بومی را چند قدم جلو می برد، عناصر بسیاری را تثبیت و سینمای نوپا را با تماشاگر گسترده مرتبط می کند.

وی در پایان خاطرنشان کرد: ما از سرزمینی بسیار غنی به لحاظ اقتصادی، فرهنگی و جغرافیایی و… صحبت می کنیم که اگر در همه جای این سرزمین به ویژه از سوی افراد بومی فیلم نسازیم، ایران محدود به یک لوکیشن و یا استودیوی هم شکل می شود. من که ۹۰ درصد عمرم را در آذربایجان گذرانده ام اگر قرار باشد در تهران فیلم بسازم تنها صورتی از آن را به نمایش می گذارم اما اگر فیلمسازانی که در شهرهای دیگر ایران رشد کرده، قد کشیده و با زبان منطقه ارتباط برقرار کرده اند، فیلم هایی نظیر «پیرمردها نمی میرند»، «پوست» و «آتابای» را می‌سازند، به دنبال این هستند که مخاطب را با سینمای بومی آشنا کنند.