هنروتجربه-سعیدحضرتی: پوریا پیشوایی مدیر فیلمبرداری فیلم سینمایی «پوست» می‌گوید قطعا در فیلمی که به سمت ژانر گرایش دارد تجهیزات و امکانات در اکثر مواقع حرف اول را می‌زند اما ما هیچ چیز ویژه‌ای نداشتیم و امکاناتمان از حداقل‌های یک پروژه سینمایی نیز کمتر بود اما همه سعی‌مان را کردیم که اینگونه به نظر نرسد و وقتی مخاطب به تماشای فیلم می‌نشیند بتواند به راحتی در سفر خیال انگیز بهرام و بهمن غوطه‌ور شود و اصلا به چگونگی انجام کار فکر نکند.

پوریا پیشوایی فیلمبردار فاز اول فیلم سینمایی «پوست» درباره همکاری با بهرام و بهمن ارک به خبرنگار سایت هنروتجربه گفت: دوستی من با بهمن و بهرام از چندین سال قبل از پروژه «پوست» آغاز شد و من بسیار به این دوستی و همکاری مفتخرم چرا که فارغ از جنبه‌های سینمایی بهرام و بهمن ابعاد انسانی جالب و قابل توجهی برای من دارند.

وی با اشاره به اینکه پروژه «پوست» برای من از سه ماه قبل از فیلمبرداری و در مرحله بازنویسی فیلمنامه آغاز شد و در کنار هم بازنویسی فیلمنامه را به همراه ایده‌پردازی‌های بصری و گپ و گفت پیرامون شکل فیلم پیش می‌بردیم، افزود: فیلمبرداری آغاز شد و با چندین مرحله تست به لوک دلخواهمان رسیدیم و هم من و هم بهرام و بهمن می‌دانستیم باید فیلممان چه شکلی باشد. فیلمبرداری ادامه پیدا کرد و به معنای واقعی کلمه در شرایط سخت پیش می‌رفتیم. پول تمام شد و پروژه خوابید و آرزوهایمان یک شبه به باد رفت. خاطرم هست روز های آخر پروژه قبل از متوقف شدن فیلمبرداری همه چیز شبیه نبرد نرماندی شده بود.

پیشوایی اضافه کرد: بعد از وقفه تقریبا دو ماهه پروژه مجددا استارت خورد و به دلیل این که من برای پروژه‌ای کاری خارج از ایران بودم، متاسفانه نتوانستم به فاز دوم فیلمبرداری فیلم محبوبمان برسم و ادامه فیلمبرداری توسط دوست عزیز دیگری (علی آبپاک) ادامه داده شد و من هر چه کرده بودم را در اختیار پروژه قرار دادم تا یکدستی و سبکی که من برای فیلمبرداری «پوست» انتخاب و اجرا کرده بودم در ادامه تصاویر نیز نمایان باشد و خوشبختانه این هماهنگی و یکنواختی نیز به شکل قابل قبولی در فیلم به وجود آمد.

این مدیر فیلمبرداری در پاسخ به این سوال که به عنوان فیلمبردار، سابقه تصویربرداری در ژانر وحشت داشتید؟ چقدر این تجربه برای شما به لحاظ تکنیکی و فنی مفید بود؟ اظهار کرد: من در سابقه کاری مربوط به مدیریت فیلمبرداری‌ام همواره سعی کردم مدل‌های متفاوتی از سینماتوگرافی رو مطابق با نیاز هر فیلم خلق کنم و می‌توانم بگویم من یک عاشق ژانر به تمام معنایم. برای من تلفیق و ترکیب گونه‌های مختلف ژانر چه در فیلمسازی و چه در سینماتوگرافی، جذابیت ویژه‌ای دارد.

او ادامه داد: دوستی نعمتی بزرگ بود چرا که باعث میشد حرف و مساله هم دیگر را بهتر بفهمیم.  در «پوست» بهرام و بهمن جنون سینمایی جاری و ساری بود و من نیز عاشق افسون و خیال بودم و می‌توانم بگویم در اکثر مواقع ما با همدیگر نظر یکسانی داشتیم.

پیشوایی در پاسخ این سوال که به عنوان مدیر فیلمبرداری چقدر در ایده‌پردازی تاثیر داشتید و تا چه اندازه کارگردانان فیلم به ایده‌های شما اهمیت می‌دادند؟ بیان کرد: در این سفر هیجان‌انگیز به باز ترجمه خطوط فیلمنامه و فاصله بین خطوط و تبدیلشان به فریم‌ها بسیار  لذت‌بخش بود. من در این مسیر به این فکر نمی‌کردم که چه میزان حرف من است و چه میزان نیست بلکه همه به این فکر می‌کردیم که چگونه بهترین فیلم ممکن را بسازیم. اگر چیزی راضی کننده نبود همه با هم از آن صرف نظر می‌کردیم و دوباره می‌ساختیم.

وی تصریح کرد: قطعا در فیلمی که به سمت ژانر گرایش دارد تجهیزات و امکانات در اکثر مواقع حرف اول را می‌زند اما ما هیچ چیز ویژه‌ای نداشتیم و امکاناتمان از حداقل‌های یک پروژه سینمایی نیز کمتر بود اما همه سعی‌مان را کردیم که اینگونه به نظر نرسد و وقتی مخاطب به تماشای فیلم می‌نشیند بتواند به راحتی در سفر خیال انگیز بهرام و بهمن غوطه‌ور شود و اصلا به چگونگی انجام کار فکر نکند.

پوریا پیشوایی با اشاره به اهمیت ساخت فیلمهایی چون «پوست» گفت: به نظر من سینمای ایران به تعداد بیشتری فیلمهایی از این جنس نیاز دارد و تنوع فیلم‌ها در ژانر های گوناگون می‌تواند پیشنهادی جدی باشد برای سینمای از نفس افتاده و تکراری این روزهای ایران.