هنروتجربه: احمد بهرامی کارگردان، سعید بشیری تهیه‌کننده و علی باقری و مهدیه نساج از بازیگران «دشت خاموش» ۱۷ آذرماه در برنامه «سینما آی‌فیلم» از درباره این فیلم سینمایی سخن گفتند.

به گزارش سایت هنروتجربه، برنامه «سینما آی‌فیلم» چهارشنبه ۱۷ آذرماه با حضور کارگردان، تهیه‌کننده و ۲ بازیگر اثر به بررسی فیلم سینمایی «دشت خاموش» به کارگردانی احمد بهرامی و تهیه‌کنندگی سعید بشیری که مدتی است روی پرده سینماهای هنروتجربه رفته است، پرداخت.

«دشت خاموش» دغدغه زمانه خودش را دارد

در ابتدا احمد بهرامی کارگردان «دشت خاموش» درباره ایده این فیلم سینمایی مطرح کرد: به دنبال قصه‌ای مناسب در ذهنم بودم که آن را بسازم تا آنچه را که در دوران کودکی در کوره‌های آجرپزی و سختی و مشقت کارگران دیده بودم، مرور کردم و به ایده این فیلم رسیدم.

وی با اشاره به اینکه حرفی که در فیلم زده می‌شود خارج از کشور و منطقه است، گفت: موضوع این فیلم جهان‌شمول و دغدغه بسیاری از افراد است در حقیقت نصف بیشتر افرادی که در این جهان زندگی می‌کنند، کارگر هستند و مشکلات آن‌ها حرف همه است.

کارگردان «دشت خاموش» با بیان اینکه این فیلم سینمایی برای اولین بار در بخش‌های افق‌های فستیوال ونیز نمایش داده شد و سه جایزه گرفت، تصریح کرد: تندیس شیر بهترین فیلم بخش افق‌ها از فستیوال ونیز سال ۲۰۲۰ به «دشت خاموش» رسید همچنین تندیس بهترین فیلم و تندیس بهترین بازیگر مرد برای علی باقری از فستیوال هنگ کنگ سال ۲۰۲۱ از دیگر جوایز این فیلم سینمایی است.
بهرامی درباره سیاه و سفید بودن این اثر مطرح کرد: از همان روز اولی که ایده «دشت خاموش» به ذهنم رسید و فیلمنامه را نوشتم، هیچ رنگی را برای آن تصور نکردم و برای این مساله چندین دلیل هم داشتم خوشبختانه زمانی که به سعید بشیری تهیه‌کننده کار گفتم، کاملا موافق بود که این فیلم به صورت سیاه و سفید ساخته شود.

وی ادامه داد: در حقیقت زندگی کارگران را بدون رنگ می‌دیدیم از سوی دیگر آن شلوغی که رنگ به وجود می‌آورد و بین چند رنگ باید هارمونی ایجاد کرد برای من کار راحتی نبود و فیلم به صورت سیاه و سفید ساخته شد.

کارگردان «دشت خاموش» با بیان اینکه این فیلم سینمایی اثری مهم و جدی است، خاطرنشان کرد: البته مهم تعریف‌های بسیار دارد و اینجا به معنی این است که «دشت خاموش» دغدغه زمانه خودش را دارد، حرف جهان شمول می‌زند و بازی بازیگران و فیلمبرداری آن خوب است.

سیاه و سفید بودن «دشت خاموش» اتفاق درستی بوده است

سعید بشیری تهیه‌کننده «دشت خاموش» نیز با اشاره به اینکه در مرحله‌ای که فیلمنامه را خوانده، متوجه شده است که این فیلم قابلیت تبدیل شدن به یک اثر خوب را دارد، گفت: نمایش زندگی سخت و مشقت بار عده‌ای از انسان‌ها که در شرایط دشوار و در تنهایی زندگی می‌کنند، احساس مخاطب را برمی‌انگیزد.
وی افزود: انسانی که دردمند باشد و به جهان شریف نگاه کند از اتفاقات پیرامونش تاثیر می‌گیرد یعنی رنج آدم‌ها او را رنج می‌دهد، خوشحالی افراد او را خوشحال می‌کند و واکنشش نسبت به درد و خوشی را در اثر هنری خود بروز می‌دهد.

تهیه‌کننده «دشت خاموش» در بخش دیگری از صحبت‌های خود با بیان اینکه پس از پایان تدوین و دیدن فیلم احساس کرده است که این فیلم اتفاقات خوبی برایش رخ می‌دهد، تصریح کرد: «دشت خاموش» برای اولین بار در سینمای ایران تندیس شیر بهترین فیلم بخش افق‌ها از فستیوال ونیز سال ۲۰۲۰ را دریافت و همچنین نشان فیپرشی از فدراسیون بین‌المللی منتقدان فیلم سال ۲۰۲۰ را نیز از آن خود کرده است.

بشیری درباره سیاه و سفید بودن کار گفت: احمد بهرامی کاملا با اعتماد به نفس از سیاه و سفید بودن این پروژه حرف زد و من هم پذیرفتم و در حال حاضر هم که فیلم را نگاه می‌کنم این کار اتفاق درستی بوده است در حقیقت نمی‌توان زندگی ملال آور و تنهایی و رنج این آدم‌ها را با رنگ به نمایش گذاشت چراکه رنگ خود گرما به همراه دارد.

وی ادامه داد: همچنین تکرار این سیاه و سفید در فیلم کمک زیادی به انتقال رنج و سختی آدم‌ها کرد.

تهیه‌کننده «دشت خاموش» با بیان اینکه مخاطب معمولی این سینما باید این فیلم سینمایی را ببیند تا با شرایط زندگی کارگرها در محیطی خاص و رنج و مشتقی که می‌برند، آشنا شود، خاطرنشان کرد: این فیلم ویژگی‌هایی زیادی از جمله فرم و شیوه روایتی خاص، نوع فاصله‌گذاری دوربین به نسبت شخصیت‌های فیلم و… دارد که باعث می شود مخاطب جدی سینما این فیلم را تماشا کند.

تماشای «دشت خاموش» یکی از لذت‌های زندگی‌ست

علی باقری بازیگر نقش «لطف الله» در فیلم سینمایی «دشت خاموش» با بیان اینکه نقشش در این اثر بسیار جالب و در حقیقت بین جوامع کوچکی که در کورپزخانه کار می‌کردند، یک حلقه واسط بود، گفت: هر بازیگر باری را در فیلم با خود می آورد که نسبت به بازیگر دیگر متفاوت است. من نمی‌دانم اگر بازیگر دیگری این نقش را ایفا می‌کرد، چه می‌شد اما قطعا متفاوت می‌شد.

وی ادامه داد: شنیده‌ام که داریوش مهرجویی می‌گوید بازیگر مناسب را باد پیدا می‌کند زمانی که کارگردان بسیار دنبالش می‌گردد و من فکر می‌کنم به کمک باد پیدا شدم و این نقش را بازی کردم.

بازیگر «دشت خاموش» افزود: در حقیقت احمد بهرامی با وسواس در انتخاب و ایده‌اش و سعید بشیری با جسارتی که داشت، نقش اصلی این پروژه به من رسید.
باقری با بیان اینکه «دشت خاموش» اثری هنری است، خاطرنشان کرد: خوب است که زیبایی‌های دنیا را ببینیم و باید بگویم این فیلم سینمایی یکی از لذت‌های زندگی است که اگر دیده نشود از دست می‌رود.

مهدیه نساج دیگر بازیگر «دشت خاموش» در این برنامه عنوان کرد: من به این سیر دورانی در فیلمنامه و در کل فیلم علاقه‌مند هستم و به یاد دارم پروژه پایان‌نامه لیسانسم را مرتبط با این موضوع نوشتم در حقیقت حلقه تکرار شونده همین حلقه بود.

وی با اشاره به اینکه از فیلمنامه مشخص بود اتفاقات خوبی برای این فیلم رخ خواهد داد، تصریح کرد: تمام تلاشمان را بر این اساس گذاشتیم که بدن کاراکتر تبدیل به بدنی شود که سال‌هاست در آن محیط کار می‌کند یعنی فردی که هر روز شاید چند صد بار با پالت آجر را قالب می‌زند همچنین خود من مجبور بودم زمختی در راه رفتن ایجاد کنم تا باورپذیر شود.

بازیگر «دشت خاموش» درباره سیاه و سفید بودن فیلم اظهار کرد: سیاه و سفید بودن عنصری متفاوت از طراحی صحنه، طراحی لباس و لوکیشنی که در آن کار می‌کردیم، نبود.

نساج در پایان خاطرنشان کرد: «دشت خاموش» به لحاظ کارگردانی، فضاسازی فیلمنامه، حرف جهان شمول و بدون تاریخ انقضا حتما ارزش یک بار دیدن را دارد.