هنروتجربه: جاوید جاویدنیا طراح صحنه و لباس می‌گوید اگرچه داستان «دشت خاموش» درباره مشکلات جوامع کارگری و تلخ است اما با دید هنری و پرداخت عالی داستان روایت می‌شود پس به مخاطبان سینما پیشنهاد می‌کنم این فیلم را در سینما تماشا کنند.

به گزارش سایت هنروتجربه، موارد متعددی درباره شخصیت یک نفر در فیلم وجود دارد که توجه زیادی به آن‌ها می‌شود اما یکی از مهم‌ترین آن‌ها طراحی لباس و صحنه‌ای است که هر شخصیت برتن دارد و در آن قرار می‌گیرد. در حقیقت لباس یک شخصیت به تنهایی می‌تواند درباره دوره ساخت فیلم، حرفه و وضعیت مالی شخصیت و.. را به تصویر بکشد.

همین موضوع بهانه‌ای شد تا با جاوید جاویدنیا طراح صحنه و لباس فیلم سینمایی «دشت خاموش» که حدود ۱۵ سال است در این حرفه فعالیت می‌کند، گفتگو کنیم که در ادامه می‌خوانید.

جاوید جاویدنیا در گفتگو با خبرنگار سایت هنروتجربه، با اشاره به اینکه طراح صحنه و لباس مدیریت هنری پروژه را برعهده دارد و به نوعی قلب هنری فیلم محسوب می‌شود، بیان کرد: متاسفانه در ایران کمتر به این مساله اهمیت می‌دهند اما کار ما این است که باتوجه به داستان، فضایی را طراحی کنیم که ضمن اینکه کسی متوجه طراحی و چیدمان نشود و یک رئال باورپذیر و واقعی به نظر بیاید، به روند داستان و شخصیت‌پذیری آن کمک کند.

وی ادامه داد: در حقیقت رنگ‌های به کار برده شده در صحنه، چیدمان، آکسسوار، لباس‌ها و طراحی آن دست به دست هم می‌دهند که بیننده باور، با فیلم همذات‌پنداری کند و با فضا انس بگیرد.

طراح صحنه و لباس «دشت خاموش» با اشاره به اینکه این فیلم سینمایی نیازمند یک کوره آجرپزی بود که زمان برایش تعریف نمی‌شد، اظهار کرد: ما به دنبال ایجاد فضایی در کوره آجرپزی بودیم که تلفیقی از سنتی و مدرن باشد تا بتوانیم داستان را درست روایت کنیم.

جاویدنیا افزود: ما با کارگردان از کوره‌هایی که در شهرهای مختلف وجود دارد، بازدید کردیم اما به دلیل مدرن شدن روند ساختمان‌سازی که بیشتر از آجرهای ماشینی استفاده می‌شود، بافت کوره‌ها هم تغییر کرده و مدرن شده است در حالیکه ما به دنبال فضای سنتی‌تر بودیم چراکه «دشت خاموش» قصه کارگران کوره‌ای است که در آستانه تعطیلی قرار دارد.

وی با اشاره به اینکه با احمد بهرامی کارگردان به این نتیجه رسیدند که کوره متروکه‌ای پیدا کنند تا بهتر با فضا و روند داستان همراه شود، عنوان کرد: در نهایت کوره‌ای را در اطراف تهران پیدا کردیم البته در اطراف این کوره ساخت‌وساز هم اتفاق افتاد بود اما چون در گودی قرار داشت ساختمان‌سازی‌ها و فضای شهر کمتر دیده می‌شد.

طراح صحنه و لباس «دشت خاموش» ادامه داد: همچنین فضاسازی و ساخت‌وسازهایی هم انجام دادیم تا فضای شهری کمتر دیده شود.

جاویدنیا درباره فضاسازی‌های صورت گرفته در «دشت خاموش» مطرح کرد: کوره‌ای که در آن فیلمبرداری فیلم اتفاق افتاد در ابتدا یک انبار زباله‌های ساختمانی و فضای متروکه ای بود که تمام آن‌ها را جمع‌آوری و منطقه را با لودر صاف کردیم. همچنین فضای کوره آجرپزی را که نصف آن فروریخته بود، درست و مشعل‌ها را به صورت دکور بازسازی کردیم.

وی افزود: از سوی دیگر باید کهنه‌کاری‌هایی برای خانه کارگران انجام می‌دادیم تا به آن قدمت بدهیم. علاوه بر این موارد یکسری فضای خشک به منطقه اضافه کردیم تا باورپذیر و شبیه بافت طبیعی منطقه باشد.

طراح صحنه و لباس «دشت خاموش» درباره دیگر فضاسازی‌های انجام شده در این فیلم سینمایی گفت: مکانی را برای رییس کارخانه طراحی کردیم چراکه باید در فضای بلندی قرار می‌گرفت تا بر کارخانه نظارت داشته باشد. همچنین اتاق کارگران و لباس هر کدام از کاراکترها را باتوجه به شخصیت‌ها و قومیت‌های مختلفی که در آن ساکن بودند، طراحی کردیم. از سوی دیگر کارخانه را فعال کردیم یعنی آجر خشتی ساختیم و دپو کردیم.

جاویدنیا افزود: انجام همه کارهایی که من و گروهم رقم زدیم، بدون همکاری و صبوری سعید بشیری تهیه‌کننده و کارگردان خوب «دشت خاموش» میسر نبود و باید بگویم این دوستان که از هیچ کمکی دریغ نکردند.

وی تاکید کرد: شاید بتوان گفت یکی از نقاط قوت کار داشتن تهیه‌کننده خوب و هنرمند، کارگردان حرفه‌ای و فیلمبردار کاربلد بود که اگر در شرایط سخت کار صبر و تحمل به خرج نمی‌دادند، کار به سرانجام نمی‌رسید.

طراح صحنه و لباس «دشت خاموش» با اشاره به اینکه این اثر یک فیلم هنری‌ست، یادآور شد: عوامل سازنده تنها روند هنری فیلم مدنظرشان بود و به بازگشت سرمایه فکر نمی‌کردند به همین دلیل با دقت به همه ریرکازی‌ها توجه داشتند و ایده‌های ناب و طراحی‌های منحصر به فرد را به کار می‌گرفتند.

جاویدنیا درباره همکاری خود با احمد بهرامی یادآور شد: «دشت خاموش» دومین همکاری من با کارگردان این اثر است. زمانی که داستان در اختیارم قرار گرفت آن را مطالعه کردم و متوجه شدم با کار قوی روبه‌رو هستم پس پیشنهاد همکاری را پذیرفتم. همچنین باید بگویم احمد بهرامی مردی بسیار شریف، باتجربه، هنرمند و باسواد است که دید خوبی دارد و همکاری با ایشان لذتبخش است.

وی در پایان با اشاره به اینکه «دشت خاموش» جزو آن دسته از فیلم‌هایی است که حتما باید در سینما دید، خاطرنشان کرد: اگرچه داستان فیلم درباره مشکلات جوامع کارگری و تلخ است اما با دید هنری و پرداخت عالی روایت می‌شود پس به مخاطبان سینما پیشنهاد می‌کنم این فیلم را حتما در سینما تماشا کنند.