هنروتجربه:جمال رحمتی کارتونیست و فیلمساز یادداشتی را درباره بسته مستند «پنهان_برندگان» که این روزها روی پرده سینماهای هنروتجربه است، نوشت.

به گزارش سایت هنروتجربه، جمال رحمتی کارتونیست و فیلمساز در یادداشتی به مستندهای «پنهان» به کارگردانی شیرین برق نورد و «برندگان» به کارگردانی امید عبدالهی که در قالب بسته مستند «پنهان_برندگان» مدتی است روی پرده سینماهای هنروتجربه رفته، پرداخته است.

متن یادداشت به شرح زیر است:

«بعد از گذشت نزدیک به دو سال از سیطره ویروس کرونا بر جهان، در سالن کوچک موزه سینما به دیدن ۲ فیلم از هنر و تجربه نشستم. فیلم‌های «پنهان» و «برندگان» از دوستان گرامی، شیرین برق نورد و امید عبدالهی. هر دو فیلم به شکلی ارتباط با مرز و ملیت و مهاجرت پیدا می کرد. چیزی که در این دو سال، کرونا، نادیده اش گرفت اما باز چیزی به اسم مرز و ملیت که در میان هرکدامشان ساختار سیاسی متفاوت از دیگری مسلط است، شرایط را به گونه ای دیگر پیش برد. کشورهای برخوردار، زودتر توانستند مردمشان را با واکسن، در مقابل این ویروس مصون تر کنند و همین امر، دوباره بر وجود مرز و ملیت و ساختار قدرت و مسایلی از این دست تاکید گذاشت. بن مایه مساله مهاجرت به طور معمول دستیابی به شرایط بهتر برای کار و زندگی است. همین چند ماه پیش بود که ترس از آینده ای نا معلوم باعث شد تا تعدادی بی آن که حتی فکر چند لحظه بعد را بکنند، به منافذ هواپیمایی نظامی در حال صعود پناه ببرند و شد آن چه که دیدیم. این دو فیلم مستند ارزشمند هم به همین امر می پردازد. در عین تفاوت، هر دو ما را با احساسات و عواطف مثبت و منفی انسان ها همراه می کنند. از جدایی ها و رسیدن ها حرف می زنند و بیشتر از آن که حس بیننده را درگیر کنند، او را به فکر وا می دارند.

خصوصیتی که به طور معمول در بیشتر فیلم های سر و شکل دار، شاهدش هستیم. در فیلم برندگان، امید عبدالهی، ما را با نمونه ای از افرادی که هر کدام به قصدی، عزم مهاجرت دارند، مواجه می کند. آن ها را می بینیم، وارد زندگی شخصیشان می شویم و در نهایت هر کدامشان را تا جایی همراهی می کنیم و در این همراهی با شخصیت مورد نظر یکی می شویم، اما در فیلم پنهان، فقط صدای افراد را می شنویم و تصویری که می بینیم چیز دیگری است. شیرین برق نورد در این فیلم، یکی از معروف ترین دیوارهای تاریخ را بهانه فیلم خود قرار می دهد و سراغ آدم های مختلف با ملیت های متفاوت می رود و بیننده را با خود همراه می سازد. او با آدم ها حرف می زند اما انگار مساله، آدم به معنای کلی آن است. آدم هایی که مرز به آن ها منزلت می دهد یا تحقیرشان می کند. فیلم برندگان با تمرکز روی افراد، مساله شخصی و خانوادگی شان را بررسی می کند و در این مسیر با صمیمیت با مخاطب ارتباط برقرار می کند و با تسلط سخن می گوید. فیلم پنهان هم، مساله کلی تری را بررسی می کند. انگار یکی با نمای مدیوم و کلوس آپ حرف می زند و دیگری لانگ شات و اکستریم لانگ شات. بی شک دیدن این فیلم ها دری جدید بر روی نگاه شما خواهد گشود.»