هنروتجربه-سعیدحضرتی: حمیدرضا هنری کارگردان فیلم سینمایی «گیتی همسر علیرضا» معتقد است در تعریف سینمای مستقل در این سالها بدفهمی صورت گرفته است و باید واکاوی بیشتری شود. فیلم مستقل، فیلمی است که تفکر مستقل و فردگرایی در اندیشه داشته باشد و بر همین اساس فیلمساز می‌تواند با بودجه‌ای دولتی فیلمی مستقل و از آن طرف فیلمساز با بودجه‌ای شخصی و خصوصی فیلمی غیرمستقل بسازد.

«گیتی همسر علیرضا» درباره زوجی از طبقه متوسط شهری است که زندگی عاشقانه‌ای دارند و با اعترافی مسیر زندگی این زوج تغییر پیدا می‌کند. حمیدرضا هنری درباره ایده اصلی «گیتی همسر علیرضا» به خبرنگار سایت هنروتجربه گفت: مسائل و روابط انسانی در رمان‌ها، ادبیات جهان و ایران، آثار تجسمی و فیلمها همیشه برای من دغدغه بوده و اهمیت زیادی دارد. ایده اصلی «گیتی همسر علیرضا» برگرفته از اتفاقی است که در کودکی من رخ داده بود و با بسط و گسترش آن در خانواده متوسط ایرانی به نگارش و تصویر درآمد.

وی درباره نگارش فیلمنامه بیان کرد: با ایده اصلی یک ورسیون فیلمنامه را نوشتم و با سیدفاضل وزیری‌محبوب آشنا شدم و حدود ۶ ماه صرف نگارش فیلمنامه نهایی شد. وزیری‌محبوب دانش آموخته فیلمنامه‌نویسی در دانشگاه هنر است و پیش ازین هم چندین فیلمنامه را نوشته بود. شیوه ما به این صورت بود که مثلا او یا من سکانس و دیالوگی را پیشنهاد می‌کردیم و با صحبت و تبادل نظر آن را می‌نوشتیم. این همکاری در تمام سطوح فیلمنامه و بسیار لذت‌بخش بود.

او در پاسخ این سوال که هنگام نگارش فیلمنامه بازیگران را مدنظر داشتید یا خیر توضیح داد: طبیعتا وقتی قصه‌ای را دوست دارید به بازیگران آن هم فکر می‌کنید تا راحت‌تر و با جزئیات بهتر و بیشتری اقدام به نوشتن کنید، در غیر اینصورت قصه به سمت رمان و ادبیات می‌رود. زمان زیادی صرف شد تا مجموعه بازیگران «گیتی همسر علیرضا» انتخاب شدند. بازیگرانی که از ابتدا در ذهن داشتم، یک نسل قبل‌ از من بودند و سن و سال بیشتری داشتند که به دلیل شرایط تولیدی و مسائل دیگر این اتفاق نیفتاد و به زوجی با سن کمتر رسیدیم.

هنری با بیان اینکه در «گیتی همسر علیرضا» به سمت طبقه متوسطی رفتم که کمی اندیشمندتر است، افزود: از اوائل دهه ۱۳۰۰ طبقه متوسط در ایران شکل گرفت و به لحاظ عدد و رقم عظیم است  و اکثریت را در بر می‌گیرد و در دهه‌های متفاوت این طبقه شکل‌های گوناگونی پیدا کرده است.  من هم در این طبقه زیست می‌کنم و با دغدغه‌ها و شکل زندگی این طبقه آشنایی دارم. در طبقه متوسط کمک کردن را می‌بینید و شاخص‌های جامعه‌شناسی آن با طبقه بالادستی متفاوت است. اینها دغدغه من است که هم به آن علاقه دارم و هم دوست داشتم در فیلم آن را بیان کنم.

وی با اشاره به اینکه بازنمایی طبقه متوسط در سینمای ما با شناخت و دانش اندک صورت می‌گیرد و وفادارانه به این طبقه در سینمای ما پرداخته نمی‌شود بیان کرد: بخشی از آن به این دلیل است که صاحبان اثر برای همراهی و جذب مخاطب حداکثری، جذابیت‌ها و لوکیشن‌هایی برای این طبقه در نظر می‌گیرند که اساسا با ذات این طبقه در تضاد است و این بازنمایی در سر و شکل ظاهری هم دچار خدشه است.

کارگردان «رادیو آبادان» در پاسخ این سوال که هنگام ساخت به مخاطبان فیلم فکر می‌کردید توضیح داد: در هنگام نگارش و ساخت «گیتی همسر علیرضا» به حضور این فیلم در فستیوال‌ها و مخاطبان خاص و عام فکر نمی‌کردم و به این دسته‌بندی‌ها اعتقادی ندارم. سینما، سینما است و فیلم برای همه مخاطبان ساخته شده است. در «گیتی همسر علیرضا» داستانی روایت می‌شود که می‌تواند برای مخاطبان جالب باشد و تا انتها با آن همراهی کنند.

سینمای تجاری و به اصطلاح بدنه کار خودش را در ارتباط با مخاطبان گسترده‌ترمی‌کند اما «هنروتجربه» باید رعشه بر تن آن سینما بیندازد تا برآیند این اتفاق موجب بالارفتن سطح فیلمهای این دو حوزه شود. وجود «هنروتجربه» در این سالها غنیمتی است که باید قدر آن دانسته شود و به بالندگی بیشتر آن کمک کرد.

این نویسنده و کارگردان همچنین گفت: برای ساخت «گیتی همسر علیرضا» به عنوان اولین بلند سینمایی خودم، قصه‌ای با قاعده انسانی و بدون تاریخ مصرف برگزیدم که سالها دغدغه آن را داشتم. با وجود گذشت سالها خوشحالم این فیلم در سینماهای «هنروتجربه» به اکران در آمده است. قطعا هر فیلمساز و هنرمندی برای مخاطبان فیلم می‌سازد و زمانی اثر هنری به نتیجه نهایی می‌رسد که تماشاگران آن را ببینند.

وی با اشاره به اینکه موسسه «هنروتجربه» در طول این سالها با نمایش آثاری با وجه هنری‌تر کمک شایانی به پربارتر شدن سینما کرده است اما به لحاظ اندیشه‌ای جا برای عمیق‌تر شدن و تاثیرگذاری بیشتر دارد بیان کرد: سینمای تجاری و به اصطلاح بدنه کار خودش را در ارتباط با مخاطبان گسترده‌ترمی‌کند اما «هنروتجربه» باید رعشه بر تن آن سینما بیندازد تا برآیند این اتفاق موجب بالارفتن سطح فیلمهای این دو حوزه شود. وجود «هنروتجربه» در این سالها غنیمتی است که باید قدر آن دانسته شود و به بالندگی بیشتر آن کمک کرد.

هنری با تاکید بر اینکه تفکر و اندیشه فیلمساز در سینمای مستقل حائز اهمیت است نه بودجه آن، درباره تعریف سینمای مستقل اظهار کرد: در تعریف سینمای مستقل در این سالها بدفهمی صورت گرفته است و باید واکاوی بیشتری در این زمینه شود. فیلم مستقل، فیلمی است که تفکر مستقل و فردگرایی در اندیشه داشته باشد و بر همین اساس فیلمساز می‌تواند با بودجه‌ای دولتی فیلمی مستقل و از آن طرف فیلمساز با بودجه‌ای شخصی و خصوصی فیلمی غیرمستقل بسازد. برخی فیلم‌های مستقل در دنیا هم با حمایت ارگان‌های دولتی ساخته می‌شود. فیلمهای مستقل در دنیا با اتکا به روش‌های حمایت خصوصی، کمک‌های دولتی (از طریق مؤسساتی مانند شورای فیلم در بریتانیا و یا بنیاد ملی هنر در آمریکا)، گروه‌های نوع‌دوست یا به وسیله شرکت‌های تلویزیونی از لحاظ مالی تأمین می‌شوند اما فیلمسازان مستقل، فردگرایی خودشان را دارند و به مخاطب باجی نمی‌دهند و فیلمهای خودشان را می‎سازند.

واروژ کریم‌ مسیحی از جمله مهمانان در مراسم آیین دیدار «گیتی همسر علیرضا» بود. هنری در این زمینه عنوان کرد: واروژ کریم‌ مسیحی فیلم تلویزیونی من با عنوان «رادیو آبادان» را تدوین کرده بود و با او از نزدیک آشنایی و دوستی دارم. کریم‌ مسیحی نمونه سینماگر مستقل است که با وجود کم‌کاری اما سینماگر مهمی است و نگاه شریفی به سینما و مخاطبان آن دارد و فیلمهای او مخاطب را وادار به فکر می‌کند. همیشه با ایشان گپ می‌زنم و نظر او را می‌پرسم و سینما و تفکر او برای من بسیار ارزشمند است.

حمیدرضا هنری در پایان درباره فعالیت‌های هنری خود گفت: دو، سه فیلمنامه در فضاهای مختلف دارم که دنبال کارهای اولیه آن هستم تا بتوانم فیلم سینمایی دوم خودم را بسازم. از زمان ساخت «گیتی همسر علیرضا» تا امروز یکی دو فیلم کوتاه ساختم و در حال حاضر مشغول نوشتن رمان هستم. ضمن آنکه قصد داشتم نمایشنامه‌ای را که قبلا نوشته بودم را روی صحنه بیاورم که با شیوع کرونا این پروژه تاکنون محقق نشده است.