هنروتجربه: بهنام شریفی معتقد است «ملاقات خصوصی» می توانست در پرده‌ دوم به دام درامهای شبه رئالیستی این سالها بیفتد اما با نتیجه‌گیری درستش از این ورطه بیرون می‌آید.

به گزارش سایت هنروتجربه در متن یادداشت وی که در رسانه سینمانوین منتشر شده آمده است:

«ملاقات خصوصی» به سادگی، قصه‌ جذابش را روایت می‌کند و موفق می‌شود حس و عشق بسازد. اتمسفری تولید کند که در آن نفسمان بگیرد، گریه کنیم و به عشق فکر کنیم و حدیث نامکررش. پری‌ناز ایزدیار در بهترین بازی کارنامه‌اش پخته و دقیق و درست عمل می‌کند. تا به اینجا او شایسته‌ترین بازیگر زن برای دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر است. بازیگری که دوربین دوستش دارد و می‌تواند حس‌های متفاوت و متضاد را با چشمهایش منتقل کند. هوتن شکیبا هم می‌تواند دو نیمه متفاوت نقشش را باورپذیر از آب دربیاورد. امید شمس در اولین تجربه‌ی فیلمسازی‌اش با درک درست از فضا، می‌تواند در راستای فیلمش، با کلوزآپ‌ها و اکستریم کلوزآپ‌هایش، تابلویی از آنات چهره‌های انسانی را ترسیم کند.

«ملاقات خصوصی» می توانست در پرده‌ی دوم به دام درامهای شبه رئالیستی این سالها بیفتد اما با نتیجه‌گیری درستش از این ورطه بیرون می‌آید. فصل‌های تنهایی فرهاد در بیرون و قرینه سازی ورود و خروج او و پروانه به دنیای بیرونی رسما درخشان هستند. فیلم به درستی می‌تواند دنیای زنانه خود را بسازد و کاری کند دردمان بگیرد. وقتی پسر کوچک در انتهای فیلم به خاطر مهر زنانه آن کار را می‌کند، می‌فهمیم قدرت مهر زنانه چقدر بالاست. «ملاقات خصوصی» را می‌شود به همه طیفهای مخاطبان با خیال راحت توصیه کنیم. فیلمی که با وجود ضعف‌های کم شمارش از کیفیتی بالا برخوردار است.