هنروتجربه-سعیدحضرتی: عباس غزالی بازیگر فیلم سینمایی «من یوسفم مادر» می‌گوید کم دیالوگ بودن نقش یوسف چالش بزرگی بود و به نظرم بازی در سکوت کار سختی است. چشم ابزار اصلی بازیگر در این نقش‌ها است و سعی کردم از این ابزار قوی استفاده بهینه‌ای ببرم.

عباس غزالی بازیگر نقش اصلی فیلم سینمایی «من یوسفم مادر» به نویسندگی و کارگردانی محمدرضا فرطوسی درباره چگونگی همکاری با این پروژه به خبرنگار سایت هنروتجربه گفت: بازی در این فیلم به واسطه رضا عبیات فیلمبردار «من یوسفم مادر» که پیشتر در فیلم «قیچی» اولین ساخته کریم لک‌زاده که این فیلم هم در سینماهای هنروتجربه اکران شده بود همکاری داشتیم اتفاق افتاد. یادم هست در حین فیلمبرداری «قیچی» بودیم که عبیات قصه «من یوسفم مادر» را به من گفت و باعث آشنایی من با محمدرضا فرطوسی شد. از فرطوسی مستند «ایران جنوب غربی» که جایزه‌های بین‌المللی بسیاری گرفته بود را دیده بودم و به نظرم این مستند تاثیرگذار و دیدنی بود.

وی در پاسخ این سوال که مهم‌ترین ویژگی برای قبول بازی در فیلم چه بود بیان کرد: مهم‌ترین ویژگی برای قبول این نقش چالش زبان بود چراکه فیلم بین‌المللی محسوب می‌شود. ضمن آنکه خاص بودن داستان و ویژگی‌های یوسف که در ابتدا برای مخاطب این سوال پیش می‌آید که او کجاست و چه می‌کند و در ادامه مخاطب با او و موقعیتش آشنا می‌شود، مجموعا ویژگی‌هایی بودند که من را ترغیب به ایفای نقش کرد و با عشق آن را بازی کردم.

این بازیگر و کارگردان جوان با اشاره به اینکه «من یوسفم مادر» فیلمی با جزئیات زیاد است که بازخوردهای خوبی هم از طرف مخاطبان داشته درباره اهمیت اکران فیلم عنوان کرد: برای همه عوامل از جمله بازیگر اکران فیلم خوشحال کننده است. به خصوص برای من که کم کار هستم، دیدن نتیجه کارم مهم است و بازخورد از مخاطبان اهمیت بالای دارد. یوسف تا زمان اکران فیلم همراهم بود و پس از آن نفس راحتی کشیدم که اثر توسط مخاطبان دیده شده و می‌شود. احساس خوبی نسبت به فیلم دارم و خوشحالم این فیلم را کار کردم و اگر به عقب برگردم باز هم این نقش را بازی خواهم کرد.

بازیگر فیلم سینمایی «اعترافات ذهن خطرناک من» با بیان اینکه همکاری با عوامل و کارگردان «من یوسفم مادر» خیلی لذت‌بخش بود و گروه همدل و جوان و باانگیزه‌ای در خدمت فیلم بودند افزود: اکثر عوامل با همدیگر رفاقت داشتند و این رفاقت به شدت در کیفیت نهایی موثر بود و راحت‌تر کارها پیش می‌رفت. این دوستی و رفاقت همچنان ادامه دارد و با فرید دغاغله (تدوینگر) و رضا عبیات (فیلمبردار) در فیلم کوتاهی که ساختم نیز همکاری داشتم.

او تصریح کرد: من طرفدار فیلم‌های هنری، کارگردان‌های فیلم اولی و مهم‌تر از آن فیلم‌های مستقل هستم و قطعا اگر موقعیتی پیش بیاید بازهم همکاری خواهم داشت. منکر فیلم‌های بدنه نیستم و این فیلم‌ها نیز جایگاه خودش را دارد اما فیلم‌های مستقل برای من جذابیت زیادی دارند.

بازیگر فیلم سینمایی «قیچی» در پاسخ این سوال که چه مراحلی برای ایفای این نقش کم‌دیالوگ و سخت داشتید و چقدر با کارگردان گفت‌وگو داشتید و این صحبت‌ها چه تاثیری بر بازی شما داشت؟ توضیح داد: برای ایفای هر نقش قطعا باید مطالعات و تمرین‌هایی داشته باشیم که در ابتدا بتوانیم از خودمان فاصله بگیریم و به نقش نزدیک شویم. اولین راه انتخابی برای نزدیک شدن به نقش، تعامل و گفت‌و‌گوهای طولانی با نویسنده و کارگردان اثر است چون اعتقاد دارم نویسنده خالق اصلی شخصیت‌ها است و هر طراحی و بازی‌ای باید از فیلتر ذهنی کارگردان گذشته باشد. از قضا «من یوسفم مادر» که بر اساس داستان واقعی است، برای من‌ جذاب بیشتری داشت و کنجکاو شدم که بیشتر بشنوم و بدانم که یوسف درحال حاضر کجاست و چه می‌کند و چه کرده و ارتباط او با خانواده و اجتماع چگونه بوده است. بخشی از بازی تکنیک و بخشی استنباط من از آن نقش است. کم دیالوگ بودن نقش یوسف هم چالش بزرگی بود و به نظرم بازی در سکوت کار سختی است. چشم ابزار اصلی بازیگر در این نقش‌ها است و سعی کردم از این ابزار قوی استفاده بهینه‌ای ببرم.

کارگردان فیلم کوتاه «ماسک» در بخش پایانی صحبت‌های خود اکران فیلم‌های هنری و تجربه‌گرایانه در سینماهای هنروتجربه را ضروری خواند و گفت: وقتی تصمیم به سینما رفتن دارم، اغلب فیلم‌های هنروتجربه را برای دیدن ترجیح می‌دهم. اساسا هنروتجربه برای فیلمساز و سینمادوستان نقش تعیین کننده و مهمی را ایفا می‌کند. فکر می‌کنم هنروتجربه می‌تواند با تبلیغات بیشتر و در اختیار داشتن سینماهای بیشتر تاثیرگذاری چندین برابری داشته باشد. تبعیض میان سینمای بدنه و هنروتجربه زیاد است و متوجه این هستم که فیلم‌های هنروتجربه‌ای به هر حال مخاطبان کمتری نسبت به فیلم‌های بدنه دارند. اما قطعا این میزان مخاطبان هنروتجربه می‌تواند بسیار بیشتر باشد.

عباس غزالی اضافه کرد: من تجربه اکران چندین فیلم در هنروتجربه را از فیلم «اعترافات ذهن خطرناک من» ساخته هومن سیدی تا «قیچی» کریم لک‌زاده و همچنین «من یوسفم مادر» را دارم. خاطرم هست «اعترافات ذهن خطرناک‌ من» حدود دو سال روی پرده سینما بود و با اینکه کارگردان فیلم شناخته شده بود و هم من و هم‌ نقش اصلی فیلم کاندیدای دریافت سیمرغ شده بودیم اما خیلی از دوستان که مشتاق دیدن فیلم بودند از من می‌پرسیدند این فیلم چه زمانی اکران خواهد شد. این سوال به خوبی نشان می‌دهد که مخاطبان زیادی هستند که از اکران فیلم‌های این موسسه اطلاع دقیق و درستی ندارند. امیدوارم با تبلیغات و اطلاع‌رسانی گسترده و در اختیار داشتن سالن‌های سینما، هنروتجربه با قدرت بیشتری به راه خود ادامه بدهد.