هنروتجربه-سپیده شریعت‌رضوی: بسته فیلم کوتاه «چهارراه»، «من یوسفم مادر»، «کاغذپاره‌ها»، «مرد حلزونی»، «بی‌سر» و «تک‌نوازی روی یخ‌های شناور» از جمله آثاری هستند که همراه ۶ اثر دیگر که شامل دو بسته فیلم کوتاه می‌شود، روی پرده سینماهای «هنروتجربه» هستند.

به گزارش خبرنگار سایت هنروتجربه، روز گذشته ۱۱ اسفندماه در گزارشی به معرفی ۶ اثر که شامل دو بسته فیلم کوتاه می‌شدند، پرداختیم که این روزها مخاطبان خود را در سینماهای «هنروتجربه» همراهی می‌کنند.

حال قصد داریم ۶ اثر دوم را که شامل بسته فیلم کوتاه «چهارراه»، «من یوسفم مادر»، «کاغذپاره‌ها»، «مرد حلزونی»، «بی‌سر» و «تک‌نوازی روی یخ‌های شناور» می‌شود، به علاقه‌مندان سینمای «هنروتجربه» معرفی کنیم که در ادامه می‌خوانید.

اکران ۴ اثر کوتاه در یک بسته با عنوان «چهارراه»

چهار فیلم کوتاه «هفته شانزدهم»، «تاژبازی»، «نام مرده» و «گوسفندان ما را خواهند بلعید» در قالب بسته فیلم کوتاه «چهارراه» از ۲۹ دی ماه روی پرده سینماهای «هنروتجربه» رفته‌اند.

فیلم کوتاه «هفته شانزدهم» به کارگردانی هاشم جهرمی و تهیه‌کنندگی پویان صادقی تولید شده است.

در خلاصه داستان این فیلم کوتاه ۲۵ دقیقه‌ای آمده است: «محیا زنی جوان و باردار با تهدید جانی همسر بدهکارش برای نجات زندگی خود و همسرش از شرایط خطیر مالی تصمیم به انجام نقشه‌ای می‌گیرد. اما برای عملی کردن نقشۀ خود مسیری تاریک را برمی‌گزیند.»

مهرنوش ستّاری، حمیدرضا نوروزی، دنیا جهانمنش، میثم فخرایی، امیر زمستانی، بهاره ودادی، مهدی مرادی و مریم بی‌رنگ از جمله بازیگران «هفته شانزدهم» هستند.

فیلم کوتاه «تاژبازی» به نویسندگی، کارگردانی و تهیه‌کنندگی مهدی مهائی داستان دلقکی را روایت می‌کند که در شهربازی کوچکی در ایران، سیبل توپ‌ها قرار می‌گیرد. او برای استخدام وکیل و گرفتن حق حضانت دخترش در دادگاه، نیاز به حقوقش دارد، اما صاحب غرفه شهربازی از دادن پول طفره می‌رود.

«تاژبازی» در لغت به معنی خیمه شب بازی‌است و داستان انسان‌هایی را نمایش می‌دهد که مانند عروسک‌هایی به نخ کشیده شده، بازیچه دست آدم‌هایی هستند که در طبقه اجتماعی و اقتصادی بالاتری از آن‌ها زندگی می‌کنند.

بازیگران این فیلم کوتاه ۲۵ دقیقه‌ای که محصول سال ۹۹ است، عبارتند از خسرو احمدی، حامد وحید، بهروز قادری، بنیامین پیروانی، محمد خوشبخت و آنیسا رنجبر.

«نام مرده» عنوان دیگر فیلم کوتاه بسته «چهارراه» به نویسندگی سیدفرید حسینی و عاطفه رحمانی و تهیه‌کنندگی و کارگردانی حسین میرزامحمدی است.

در خلاصه داستان این فیلم کوتاه ۳۰ دقیقه‌ای آمده است: با خودکشی سعید در یکی از مراکز نگهداری از کودکان کارتن خواب بهزیستی،‌ انگشت اتهام به سمت گروه فیلمبرداری می‌رود که یک ماه قبل از حادثه در همان مرکز مشغول ساخت فیلم بودند و سعید هم در آن بازی می‌کرد. با ورود لادن بازیگر اصلی فیلم به آن مرکز حقایقی تلخ آشکار می‌شود.

بازیگران «نام مرده» عبارتند از شیرین اسماعیلی، تینو صالحی، محمد صادق ملک، علیرضا زارع‌پرست، محمد فرهادی، علیرضا حکیمی، امید سلمانی، مهدی مردمی و ایلیا قندهاری.

فیلم کوتاه ۱۱ دقیقه‌ای «گوسفندان ما را خواهند بلعید» به نویسندگی مجتبی رستم‌پور و کارگردانی مصطفی رستم‌پور و عاطفه رضایان ساخته شده و تهیه‌کنندگی آن برعهده انجمن سینمای جوان ایران (دفتر شهرکرد) بوده است.

در خلاصه داستان این فیلم کوتاه آمده است: داستان زندگى دخترى به نام طاهره که قربانى رسم ازدواج زود هنگام و در سن پایین است. طاهره حالا مى‌خواهد تلاش کند تا از تکرار تجربه‌هاى تلخ خود براى خواهرش خاطره جلوگیرى کند.

طاهره شریفی، محمد شکروی، رضا علیجانی، احسان اطمینان، هانیه فرزین و علی حسن فرزین گروه بازیگران «گوسفندان ما را خواهند بلعید» را تشکیل می‌دهند.

نگاه به جنگ از زاویه دشمن در «من یوسفم مادر»

فیلم سینمایی «من یوسفم مادر» به نویسندگی و کارگردانی محمدرضا فرطوسی و تهیه‌کنندگی رزاق موسی‌پور و محمدرضا فرطوسی از ۲۹ دی ماه به استقبال مخاطبان خود در سینماهای «هنروتجربه» رفته است.

زهره الربیعی، عباس غزالی، حمیده موسوی، احمد حیدری و حمید حمیدی از جمله بازیگران «من یوسفم مادر» هستند.

کسب جوایزی از جمله جایزه بهترین فیلم جشنواره فیلم خاورمیانه و شمال آفریقا در هلند، جایزه بهترین فیلم از نگاه تماشگران جشنواره فیلم خاورمیانه و شمال آفریقا در هلند، جایزه بهترین فیلم جشنواره فیلم‌های مستقل برازیلیا و جایزه نخل نقره ای از جشنواره بین‌المللی فیلم مکزیمو سیتی از جمله افتخارات این فیلم سینمایی است که تاکنون در جشنواره‌های خارجی مختلفی حضور داشته است.

در خلاصه داستان «من یوسفم مادر» آمده است: تصور کن که مجبور به شرکت در جنگی بشوی که به آن ایمان نداشته باشی. این داستان واقعی یوسف جوان بغدادی است که برای اینکه در جنگ صدام علیه ایران شرکت نکند مجبور می‌شود خودش را ۲۱ سال مخفی کند. فیلم روایت سه روز آخر این بیست و یک سال سخت و طاقت فرسا است برای یوسف و مادرش، هنگامی که مجسمه صدام در بغداد سقوط می کند.

کارگردان درباره اثر خود می‌نویسد: «جنگ برای من به عنوان یک خرمشهری که در سال‌های ابتدایی جنگ به دنیا آمدم و با صدای جنگنده‌ها به مدرسه رفتم و با پیامدهایش زندگی کردم، فقط هشت سال طول نکشید. بلکه تا به امروز در من ادامه دارد و از هر روزنه‌ای بیرون می‌زند و خود را نشان می‌دهد. در اغلب فیلم‌های کوتاه و مستندی که ساختم سعی کردم به جنگ و پیامدهای متعدد آن توجه کنم تا اینکه در فیلم من یوسفم مادر تصمیم گرفتم جنگ را از زاویه دیگری ببینم. این بار از زاویه دشمن.»

روایت قصه زندگی زنان کارتن‌خواب در مستند-انیمیشن «کاغذپاره‌ها»

سینماهای «هنروتجربه» از اول بهمن ماه میزبان مستند-انیمیشن «کاغذپاره‌ها» به نویسندگی، کارگردانی و تهیه‌کنندگی بهزاد نعلبندی شدند.

«کاغذپاره‌ها» برای اولین بار در جشنواره بین‌المللی فیلم فجر رونمایی شد و نمایش بین‌المللی خود را در جشنواره مهم «ایدفا» آغاز کرد. همچنین این فیلم کاندیدای جایزه بهترین انیمیشن سال از آسیاپاسیفیک، کاندیدای بهترین فیلم بلند انیمیشن از جشنواره انیماتور لهستان و کاندید در جشنواره‌ استانبول بوده است.

این مستند-انیمیشن در جشنواره‌های مونیخ، کراکوف، ترانسیوانیا رومانی، دی ام زد کره‌جنوبی، ملاقات با دیوانگی کانادا و چندین جشنواره دیگر در دوران کرونا به صورت آنلاین به نمایش درآمده و در سیزدهمین دوره جشنواره «سینماحقیقت» نیز حضور موفقی داشته است.

«کاغذپاره‌ها» برنده جایزه بهترین فیلم بلند جشن مستقل مستند خانه سینما نیز شده است.

این فیلم با حضور فیلمساز در یک مرکز نگهداری زنان کارتن‌خواب و ضبط صدای تعدادی از آنها که قصه زندگی‌شان را روایت کرده‌اند، شکل گرفته است. پس از ضبط این صداها، تصاویر آن به صورت انیمیشن ساخته شده است.

بهزاد نعلبندی کارگردان درباره اثر خود می‌نویسد: «چگونه می‌توان از بزرگترین معضلات اجتماعی فیلم مستند ساخت و کرامت انسانی را رعایت کرد؟ مگر می‌شود در مورد آسیب‌های اجتماعی حرف زد و حق بر تصویر فرد آسیب دیده را رعایت کرد؟ سال‌هاست مستندسازان تلاش می‌کنند اخلاق را رعایت کنند و از نمایش تصاویر افراد پرهیز کنند یا با محو کردن تصویر افراد، حقوق آن‌ها را پایمال نکنند. اما در این میان عنصر اصلی سینما یعنی تصویر خدشه‌دار می‌شود و زیبایی‌شناسی آن از بین می‌رود و از جذابیت فیلم برای بیننده کاسته می‌شود.
مستند-انیمیشن راهکاری است که در این چند ساله به اقبال فراوانی دست یافته و به مستندسازان کمک کرده با رعایت اخلاق به مهمترین و پنهان‌ترین زوایای معضلات و آسیب‌های اجتماعی بپردازند. «کاغذپاره‌ها» یک فیلم مستند-انیمیشن است. این فیلم که ساخت آن ۵ سال طول کشیده تلاش می‌کند درد و رنجی را که بخشی از زنان این اجتماع هر روز تحمل می‌کنند در قالب سینما بیان کند. تمام صداهای این فیلم به صورت مستند ضبط شده و بر اساس مصاحبه‌ها و صداها تصویرسازی و انیمیشن ساخته شده است.»

زندگی یک راننده دلیوری غذا در امریکا سوژه «مرد حلزونی» شد

فیلم سینمایی «مرد حلزونی» به نویسندگی، کارگردانی و تهیه‌کنندگی مزدک میرعابدینی از ۲۳ بهمن ماه به چرخه اکران «هنروتجربه» پیوسته است.

در خلاصه داستان «مرد حلزونی» آمده است: «محمدعلی وندی، ۴۳ ساله، رانندۀ دلیوری غذا در اورگان امریکا، زندگی گذشتۀ خود را پشت فرمان مرور می‌کند.. رفت و آمدها و سفرهای بسیار و بی‌حاصل خویش را به یاد می‌آورد.. به آدم‌ها و فرصت‌های از دست رفته نگاه می‌کند.. و این آخرین روزیست که مملی در این کشور کار می‌کند.. بی آن که بداند.. پیش از آن که برای همیشه به وطنش ایران بازگردد… اما این دختر کیست؟… دختری که دارد قصۀ زندگی وندی را تعریف می‌کند؟»

مزدک میرعابدینی، وحدت یگانه، ماری تاناکا، فرزانه اسماعیلی، مارال ایراندوست، گوئندلین پرلاهیل، نیما شهیدی، ملوزین ماوری، حامد تاجیک، حسن حسین اوغلی، دزیره کلین، جنیفر شین و پگی ادامز از جمله بازیگران این اثر هستند.

کارگردان درباره اثر خود می‌نویسد: «از ۱۱ سالگی در مدرسه رازی بازیگری کردم و از ۱۲ سالگی شروع به نوشتن .. بعد با اولین دوربین‌های هندی‌کمی که مال خودم هم نبود فیلم ساختم .. سینما را در آمریکا تحصیل کردم و «حلزون» را سال ۲۰۰۳ به زبان انگلیسی نوشتم؛ در شهر لس انجلس .. و انگار در همه سال‌های بعد، آن را بارها بازنویسی کردم .. تا لابد مردتر شود .. یا شاید ایرانی‌تر .. محمد علی وندی، مردی سرگشته و خانه به دوش است .. که زندگی خود را در سفر و هجران طی کرده .. عاشق شده، رها کرده، ازدواج کرده، جدا شده .. حالا ۴۳ ساله است و در آستانۀ بازگشت .. به ایران .. به خانۀ کوچکش در تهران .. و این آخرین روز دلیوری غذاست در امریکا .. و مملی در حال بیاد آوردن است .. در حال بهم زدن مدام روزهای رفته … اما این صدای چه کسی است؟ این دختر کیست که حالا دارد داستان زندگی وندی را روایت می‌کند؟»

چرا می خوای بکشیش؟

فیلم سینمایی «بی‌سر» به کارگردانی کاوه سجادی‌حسینی، از ۲۵ بهمن ماه به چرخه اکران فیلم‌های «هنروتجربه» اضافه شده است.

الهام کردا و مهدی کوشکی بازیگران اصلی «بی‌سر» هستند.

فیلمنامه «بی‌سر» را پیام لاریان، صادق خوشحال و کاوه سجادی‌حسینی به طور مشترک بر اساس طرحی از کاوه سجادی‌حسینی به نگارش درآورده‌اند.
رویا تیموریان، کاظم سیاحی، ناصر سجادی حسینی، محمدرضا فرزاد، مهسا باقری، علیرضا ریاحی و ایرج شهزادی دیگر بازیگران این فیلم سینمایی و روح‌الله و سمیرا برادری تهیه‌کنندگان «بی‌سر» هستند.

در خلاصه داستان این فیلم‌ سینمایی آمده است: «چرا می خوای بکشیش؟ اون اندازه یه بچه دو ساله می فهمه!»

پای رازهایی در میان است!

سینماهای «‌هنروتجربه» از روز دوشنبه ۹ اسفندماه میزبان فیلم بلند داستانی «‌تک‌نوازی روی یخ‌های شناور» به کارگردانی روح‌الله صدیقی و تهیه‌کنندگی امیرشهاب رضویان شده‌اند.

«‌تک‌نوازی روی یخ‌های شناور» که نخستین فیلم بلند داستانی روح‌الله صدیقی محسوب می‌شود، محصول سال ۹۹ است.

شاهرخ دولکو، مهرو نونهالی، ایمان عنایتی، محمود کنشلو، نونا تاجداران، مجتبی فلاحی، نیلوفر زوارق، پویان مکری، صدف برادران، سالار دریامج، پریا مرندیز، مهناز افتاده‌نیا، مریم سالمی، آوا مغیثی، بهروز جعفری، آرمان فرجی، آروین نوروزی و آوا زیتونی از جمله بازیگران این اثر هستند.

در خلاصه داستان «‌تک‌نوازی روی یخ‌های شناور» آمده است: یونس بعد از بیست و چهار سال می خواهد به خانه برگردد. او به خاطر مشکلی که با پدر داشته خانه را ترک کرده و اعضای خانواده از این هراس دارند که یونس و پدر با هم روبرو شوند…»

کارگردان درباره اثر خود می‌نویسد: « همه چیز از یک سوال شروع شد: ما چه چیزهایی را از روی احترام از خانواده‌هایمان مخفی می‌کنیم؟ سوال به ظاهر ساده‌ بود اما خیلی زود تبدیل به یک دغدغه‌ی جمعی شد، پای رازهای زیادی به میان آمد، علت‌های مختلفی مطرح و بررسی شدند تا ایده‌ اولیه شکل گرفت. بازیگرهایی به ما پیوستند که هر کدام داستان و تجربه‌ای با خود آوردند، پیرامون این موضوع ساعت‌ها بحث و گفتگو شد و در تمرینها اتودهای زیادی زده شد تا اعضای خانواده‌ اصلی داستان یکی یکی جان گرفتندتک‌نوازی روی یخ‌های شناور حاصل یک سال تمرین و تلاش یک گروه همدل و مهمتر از آن حاصل یک دغدغه مشترک است.»