چهارشنبه ۱ آبان ۱۳۹۸
FA EN
پریدن از ارتفاع کم

خلاصه داستان

نهال که چهار ماهه حامله است، ناگهان می‌فهمد که جنین در شکمش مرده. او تصمیم می‌گیرد سکوت کند و به کسی چیزی نگوید.
کارگردان:حامد رجبی
تهیه‌کننده:
مجید برزگر
،
سعید آرمند
فیلمنامه‌نویس:
بازیگران:
نگار جواهریان
،
رامبد جوان
،
محمود بهروزیان
،
مهری آل آقا
،
صدف احمدی
،
سعید اشتیاقی
،
شفق شکری
،
افشین لیاقت
،
علی اکبر مددی
،
امیرحسین آصفی و ژیلا دایی
مدیر فیلم‌برداری:
مجید گرجیان
مدیر فیلم‌برداری:
رضا تهرانی
تدوین:
اسماعیل منصف
جوایز:
برنده جایزه فیپرشی (انجمن بین المللی سینمایی) جشنواره برلین 2015
پردیس سینمایی کورش

پردیس سینمایی کورش

تهران - بزرگراه شهید ستاری - نبش پیامبر مرکزی - شماره ۵۷

۴۴۹۷۱۹۳۰-۴۰

اطلاعات بیشتر
خانه هنرمندان

خانه هنرمندان

تهران - خیابان ایرانشهر - بوستان هنرمندان

۰۲۱-۸۸۳۱۰۴۵۷

اطلاعات بیشتر
موزه سینما

موزه سینما

تهران - خیابان ولیعصر - باغ فردوس

۲۲۷۲۳۵۳۵

اطلاعات بیشتر
پردیس سینمایی هویزه مشهد

پردیس سینمایی هویزه مشهد

مشهد - خیابان دانشگاه - چهارراه گلستان

۰۵۱۱-۸۴۳۷۵۷۵

اطلاعات بیشتر

حامد رجبی متولد ۱۳۶۰ در همدان است. او سال ۱۳۷۷ وارد سینمای جوان شده و تا به امروز هشت فیلم کوتاه داستانی ساخته. او که دانش‌آموخته‌ی رشته‌ی سینما از دانشگاه‌های سوره و تهران است، در نوشتن فیلمنامه‌های سینمایی «فصل باران‌های موسمی» و «پرویز» هم مشارکت داشته. پریدن از ارتفاع کم اولین فیلم سینمایی اوست.

فیلم‌های کوتاه:
دلتنگیهای شبانه، ۱۳۷۸
برهنه در باد، ۱۳۸۰
مکالمه، ۱۳۸۲
مهمانی خداحافظی، ۱۳۸۴
زمین سوخته، ۱۳۸۶
گردش، ۱۳۸۸
دوچرخه سواری، ۱۳۹۱

فیلم‌‌های بلند سینمایی:
فصل باران‌های موسمی، نویسنده (به همراه مجید برزگر)، ۱۳۸۸
پرویز، نویسنده (به همراه بردیا یادگاری و مجید برزگر)، ۱۳۹۱

 

اگه موقع رانندگی تو اتوبان دیدی همه‌ی ماشین‌ها دارن از روبه‌روت میان، حتماً به این معنا نیست که تو داری اشتباه می‌ری. شاید واقعاً همه‌ی اونا دارن اشتباه میان.

  • نفیسه
    ۱ آبان ۱۳۹۸

    به نظر من که ۶ سال هست که با افسردگی دست و پنجه نرم می کنم فیلم خوبی بود.تمامی حالات نهال رو درک می کنم اینکه اطرافیانش با اینکه ادعا می کنند نهال براشون خیلی اهمیت داره ولی همراهش نیستند.بابک وقتی سوار ماشین میشه به جای اینکه بپرسه دکتر رفتی چی شد شروع می کنه از کار و پست گرفتن اینا صحبت می کنه.شب توی خونه وقتی نهال رفت اتاق درو بست فقط اومد پشت در و گفت نهال خوبی؟؟ نهال هم گفت خوبم می خواهم تنها باشم و جالبه بابک میره و صدای تلویزیون زیاد می کنه . امثال من که افسردگی دارند انتظار ندارند اطرافیانشون حتما درکشون کنند ولی واقعا تهوع آوره که با اینکه نمی تونند درک کنند احساس می کنند از خودگذشتگی هم کردند.

  • فرزاد
    ۱ آبان ۱۳۹۸

    فیلم خوبی نبود یک کلام.
    بعضی فیلم ها خوب نیستن اما پیشنهاد میکنم بقیه ببینن. ارزش یکبار دیدن را داره
    اما این نه
    فیلم پایان بندی نداره مثل یک انشا هست که مثلا امروز خود را چگونه گذارندید. از اول صبح تا شب و تعریف کنی و تمام.
    فقط یک اتفاق اول فیلم می افته که زن متوجه میشه بچه تو شکمش مرده بعدش اتفاق خاصی نمیافته تا آخر فیلم فقط شاهد ناراحتی های زن هستید و افسردگی و رفتارهای غیرعادی که در اثر ناراحتی داره
    آخرشم میرن بیمارستان برای سقط بچه. حتی پایان بازی هم نداره که به شما اجازه تحلیل بده

  • مینا
    ۱ آبان ۱۳۹۸

    معنا و مفهوم .. سر و ته .. داستان .. هدف و انگیزه نداشت.. تهران شهر افسرده.. تداعی کننده کلمه پوسیده بود.. تصویری که از یه ادم افسرده داشت غیرواقعی بود.. بیشتر به ادم دیوانه شبیه بود.

  • jalalee
    ۱ آبان ۱۳۹۸

    به نظرم اندک کسایی که لذت بردند از این فیلم کسایی هستند که تجربه سقط جنین داشتن! یعنی چند درصد مخاطب!؟ چند نفر تو سالن اکران!؟ و برا اکثریت خسته کننده و یکنواخت.

  • آلما
    ۱ آبان ۱۳۹۸

    سلام.
    بنظر من فیلم جالبی بود. شاید چون خود من یک تجربه مشترک و البته متفاوت با این فیلم دارم. نهال خیلی سعی داشت در ابتدا با همه در مورد مشکلش بگه اما همه سعی داشتن یک جوری قبل از اینکه اون شروع به حرف زدن کنه پیش داوری کنن و به حرفش گوش ندن… همه قبل شروع کردن اون از بچه ای میگفتن که توی شکمش هست… اسمش چیه؟ جنسیتش چیه؟ امروز باهاش حرف زدی؟ دوتا از اون نفسهای عمیقت بکش برای دوتاتون خوبه و…
    آخر فیلم نشون میده حس نهال بی تفاوتی هست نسبت به اطرافیانش و کلا همه چیز…
    و اینکه یک نکته جالب فیلم اینه که همه یک ریشه روانی دارن توی خودشون و بروز نمیدن…
    مثلا دکتر روانپزشک… نهال بهش میگه چطوری میتونی هر روز قرص بخوری و بیای اینجا لبخند بزنی…
    اون پیرمرده که خونه اجاره میداد و رفت توی فکر که آیا از زندگیش راضیه یا نه …
    بنظرم نگاه جالبی بود به این قبیل مسائل…
    در عین حال ریتم یکنواخت فیلم اذیت کننده بود… و جایی که رامبد جوان (بابک) سعی داشت ماشین رو از تعمیرگاه بیرون بیاره… واقعا خیلی زمان زیادی داشت و حوصله سربر بود…
    در کل خوب بود.
    باتشکر

  • مسیح
    ۱ آبان ۱۳۹۸

    تحلیل نادرست ما از فیلم دلیلی بر بد بودن یا بی محتوا بودن فیلم نیست. فیلم نه بر اساس یک شخص بلکه بر اساس محتوا شناخته میشود. حداقل نشان میداد که همه افراد خاص از دیدگاه ما خاص هستند ولی در دنیای خود منطقی دارند که خود ما هم پس از کشفشان میتوانیم باورشام کنیم. اینکه برای دیگران زندگی نکنیم. اینکه ظاهر بین نباشیم. اینکه افراد کناریمان را نادان فرض نکنیم. اینکه از احترام دیگران سو استفاده نکنیم
    اینکه کمی به دیگران مجال زندگی بدهیم.

  • ابان
    ۱ آبان ۱۳۹۸

    سی دی من هم صدا نداشت چرا ؟

  • راضیه . ح
    ۱ آبان ۱۳۹۸

    واقعا افتضاح بود !
    هیچ فلسفه ای هم نداشت به نظرم
    من نقدشم خوندم با اینکه نقد مثبتی بود ولی اصلا قانعم نکرد !!
    اون پلان که نهال از عشق بابک به رفیقش میگه کاملا بی ربط و اضافه بود و فقط مخاطب رو گمراه میکرد
    پلانی که مهمونا خونشون بودن خیلی مسخره و اغراق آمیز بود
    آخرم نفهمیدم چیزی توی شربتا بود یا نه !!!
    اما بازی رامبد تنها نکته مثبت فیلم بود شاید …
    این سوژه خوب و تقریبا بکریه ! اینکه احساسات مادری که بچش سقط شده چقدر جریحه دار و داغونه ؛ اینکه همه سقط رو یه جور ناتوانی میدونن برای مادر
    اما از نظر من این فیلم سوژه رو سوزوند ! سوژه رو سقط کرد ! …

    • امیر
      ۱ آبان ۱۳۹۸

      میگی نقدش مثبت بود و لی شما قانع نشدی! یعنی یک نقد خوب و عدم درک صحیح فیلم و نقد آن از شما. پس اشکال از شماست. شما نتوانستی با فیلم یا به عبارتی با مفاهیم فیلم ارتباط برقرار کنی. شما فیلم را نفهمیدی. هیچ ایرادی ندارد. هرکسی را بهر کاری ساختند. شما برای فهم فیلم باید از سواد و استعداد دیگران بهره ببرید و یا فیلم هایی را تماشا کنید که ساده و آسمون باشد.

  • sama
    ۱ آبان ۱۳۹۸

    سلام میشه بگین تو این فیلم بازیگرای اصلی صدا دارن یا نه؟!! من سی دیشو گرفتم ولی فقط بازیگرای اصلی توش صدا ندارن.

    • شاهین امین
      ۱ آبان ۱۳۹۸

      یعنی چی صدا ندارن؟

  • شهرام
    ۱ آبان ۱۳۹۸

    به نظر من فیلم خیلی خوبی بود. در باب مسائل روانکاوی شخص در خانواده و جامعه، بسیار حرف برای گفتن دارد. می توان گفت این فیلم روی دیگر فیلم پرویز است. در فیلم پرویز، پرویز که زندگی بسیار ساده و کوچکی دارد، و در عین حال از زندگی خود راضی است، مورد نامهربانی اطرافیان قرار می گیرد و زندگی کوچک خود را از دست رفته می بیند. درنتیجه او در مصاف با این ناعدالتی ها طغیان می کند و در بد بودن از جامعه پیشی می گیرد و تبدیل به فردی خطرناک می شود. ولی در فیلم پریدن از ارتفاع کم، نهال با تمام فشارهایی که خانواده برای کنترل و اداره او دارند، همچنان پاک و ساده باقی می ماند. آنچه از گذشته نهال مشخص می شود این است که او از کودکی به جهت تفاوت در فکر و رفتار، همیشه مورد نکوهش خانواده و دوستان بوده تا جایی که اطرافیانش او را بیمار روانی می دانند. او باید همیشه در مسائل شخصی و خصوصی خود، در تسلط و اراده خانواده باقی بماند.
    در سکانس پایانی فیلم پرویز، پرویز با پدر خود تماس می گیرد و او را تهدید می کند که اگر اجاره خانه او را ندهد، بر می گردد و زندگی پدرش را نابود می کند.
    در سکانس پایانی فیلم پریدن از ارتفاع کم، در حالی که نهال بر روی تخت بیمارستان خوابیده، همسرش ( رامبد جوان ) او را مکلف به خوردن قرص های آرام بخش که مخصوص بیماران روانیست می کند، و نهال مجبور است باز هم اطاعت کند.

    در واقع دوفیلم یاد شده نقطه استقلال و حریم خصوصی اشخاص را نشانه می رود که مورد تجاوز خواسته و یا ناخواسته اطرافیان قرار می گیرد که می تواند دو بازخورد متفاوت داشته باشد، یکی پرویز و دیگری نهال.

    • راضیه . ح
      ۱ آبان ۱۳۹۸

      آسمون ! اون شربت داروی روانی نبود ؛ دارویی بود که کمکش کنه بچه سقط شه !
      اقلا درست فیلمو ببین یا نظر نده …!

  • اميد
    ۱ آبان ۱۳۹۸

    فیلم خوبی نبود، اصلا فیلم نبود

  • سعید
    ۱ آبان ۱۳۹۸

    واقعا برای آقای حامد رجبی متاسفم با این فیلمانه، این فیلم به خاطر فیلمانه بی محتواش حتی ارزش یکبار دیدن هم نداشت

  • مسعود هاشميان
    ۱ آبان ۱۳۹۸

    فیلم خوبی بود . فقط خیلی ریتم فیلم یکنواخت بود . ولی فیلم قابل تاملی است . موفق باشید.

  • محسن
    ۱ آبان ۱۳۹۸

    انتظارات بالایی برای دیدنش داشتم اما به اندازه و قدر ت فیلم پرویز و ماهی و گربه نبود

    • امین
      ۱ آبان ۱۳۹۸

      منم دقیقاً این جوری بودم ولی مطمئنم شما هم مثل مثل چشمتون به فیلمای بعدی آقای رجبی توی هنر و تجربست؛ ایشون پتانسیلای زیادی دارن و امیدوارم نظرات ما هم کارساز و سازنده باشه برای ایشون و مجموعه 🙂

− 4 = 1