جمعه ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۱
FA EN
آقای بیکار

خلاصه داستان

در سال ۲۰۱۴ تعداد جوانان بیکار در جهان به ۲۰۲ میلیون نفر رسید. یکی از آن‌ها مستندسازی‌است که تصمیم می‌گیرد از اوضاع و احوال خود و بیکاری‌اش فیلمی بسازد. اما به مرور پای آدم‌های دیگری هم به فیلم باز می‌شود که داستان‌هایی را به همراه دارند.
کارگردان:علی همراز
تهیه‌کننده:
علی همراز
فیلمنامه‌نویس:
مدیر فیلم‌برداری:
علی همراز
مدیر صدابرداری:
علی همراز
تدوین:
علی همراز
پردیس سینمایی چارسو

پردیس سینمایی چارسو

تهران، خیابان جمهوری اسلامی، تقاطع پل حافظ

۶۶۷۲۴۴۴۴

اطلاعات بیشتر
پردیس سینمایی هویزه مشهد

پردیس سینمایی هویزه مشهد

مشهد - خیابان دانشگاه - چهارراه گلستان

۰۵۱۱-۸۴۳۷۵۷۵

اطلاعات بیشتر
موزه سینما

موزه سینما

تهران - خیابان ولیعصر - باغ فردوس

۲۲۷۲۳۵۳۵

اطلاعات بیشتر
خانه هنرمندان

خانه هنرمندان

تهران - خیابان ایرانشهر - بوستان هنرمندان

۰۲۱-۸۸۳۱۰۴۵۷

اطلاعات بیشتر
هنروتجربه بابل

هنروتجربه بابل

بابل - میدان هلال احمر - مجتمع سینمایی فرهنگ و ارشاد اسلامی

۰۱۱۱-۳۲۳۳۷۳۳۸

اطلاعات بیشتر

علی همراز متولد ۱۳۶۱ تهران است. شروع فعالیت او از سال ۱۳۷۸ با ساخت فیلم‌های کوتاه و تجربی شکل گرفت. در ادامه به عنوان تدوین‌گر در پروژه‌های متعدد مستند، تلویزیونی و سینمایی به مدت هشت سال فعالیت داشته و بعد به عنوان مستندساز آغاز به کار کرد.

از سال ۱۳۸۸ تا به امروز ساخت بیش از چهل فیلم مستند برای تلویزیون ایران، تولید چند فیلم تجربی و ویدیو آرت و همین‌طور ساخت دو فیلم مستند سینمایی را در کارنامه کاری خود دارد. از فیلم‌های او می‌توان به «سفر»، «خانم‌ها راننده می‌شوند»، «در قفس»، «دیوارهای شهر من»، «غذای ایرانی»، «سمفونی صداها»، «گفتگوی من با خودم» و «اتاق تنهایی» نام برد. او در حال حاضر مشغول به ساخت سومین مستند سینمایی خود با عنوان «گودزیلا» است.

اواسط سال ۱۳۹۱، وقتی تازه چند تصویر برای فیلمی که هنوز هیچ اسمی نداشت گرفته بودم، وقتی هنوز اول کاری هستی که وجود ندارد و می‌تواند وجود نداشته باشد و تو تنها کسی هستی که می‌خواهد به‌وجود بیاید. وقتی کشورت درگیر مسایلی شده و گرانی و قیمت دلار و تحریم، حرف همه هست. وقتی هیچ نمی‎دانی جز یک ایده که با گرفتن همان چند تصویر و با دیدن چندین زندگی، آرام آرام در تو شکل گرفته: که اگر روزی ساخت این فیلم تمام شد، مخاطبش همین‌ها باشند، مردم کشورم. یک ایده یا آرزوی محال!
آن زمان هنوز حرفی از گروه هنروتجربه نبود. یا من خبر نداشتم.
خیلی ساده دوست دارم تنها مردم  مملکتم  آقای بیکار را ببینند چون ثبت بخشی از تاریخ این کشور به روایت زندگی‌هایی‌ست که در این سال‌ها به خاطر تجربه‌های مشترکی که داریم، به هم شباهت‌های عجیبی پیدا کرده‌اند. دیگر من و شما ندارد!
این فیلم، تنها آینه‌ایست که بخشی از جامعه ایرانی را می‌تاباند. آینه‌ای که شاید با تماشایش خود را بهتر بشناسیم. اما قبل از آن، حالمان خوب شود.

*

code